CHAPTER 1

29.3K 716 150
                                        

[ WARNING ] This story is under editing. I repeat, UNDER EDITING! Hindi ko pa natatapos na e-edit ito kaya expect some wrong grammars and spellings. I was 13 kasi when i wrote this. Hehe. So yeah, enjoy reading! Godbless!

•••••••••

S A M A N T H A

"SAMANTHA!"

Isang malakas na sigaw mula sa tarantado kong kuya ang nagpagising sa aking diwa.

"Ano ba, kuya! H'wag mo ngang gisingin ang dyosa! Masisira ang aking ganda!" Naiinis kong ani sa kanya. Hindi bagay sa kagandahan ko ang ma-stress.

"Anong gandang sinasabi mo?! Ang panget panget mo nga e! At saka, bumangon ka na nga d'yan! Malalate na tayo. Puro ka daldal." Inis na wika ni kuya.

Tamad naman akong bumangon at padabog na pumunta sa sira. Makakaganti rin ako sa'yo kuya. Not now, but soon. BWAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA.

"Bilisan mo dyan! H'wag kang feeling prinsesa maligo! Wala kang kaharian!"

"FVCK YOU KUYA! MAMATAY KA NA SANA!"

Btw, My name is Samantha Alession Salvador, I'm 18 years old.
Kumukuha ng kursong General Academic Strand o GAS.

Pagkatapos kong maligo at magbihis, dali dali akong bumaba at pumunta sa dining room.

Nagtaka ako ng makitang wala si kuya sa baba. Mostly kasi pagbababa ako nandyan lang siya sa Sala. Naghihintay sa akin.

Pumasok ako sa dining area at bumungad sa akin ang kumakain na si Mama at Papa.

"Ma, pa, nakita niyo po ba si kuya?" I asked. Napatigil naman sila kakakain.

"Oo, 'nak. Sabi niya mauna na raw siya dahil may kasunduan sila ng mga kaibigan niya." Sagot ni Mama.

Kasunduan?

"Ano raw pong kasunduan, Ma?"

Mama just shrugged her shoulder.

Ang walanghiya na 'yon! Iniwan ako! Saan ako sasakay ngayon?!

Tamad akong umupo sa upuan at nilagay ang ulo baba sa lamesa. Humanda ka talaga sa'kin kuya.

"Why, sweetie?" Papa speak.

Napa-angat naman ako ng tingin.
"Po?"

"Kung alam mo lang, hindi na maipinta ang mukha mo. Even though i'm a great painter, your face minute ago were unpaintable." He laughed. Nakakatawa, pa? -,-

Tumayo ako nakipagbeso sa kanila.

"Una na po ako."Paalam ko sa kanila.

"Sweetie, hindi ka ba muna kakain kahit k'unti lang? "Tanong ni Mama.

Kung kanina mo pa sana tinanong iyan, Ma. Baka kumain pa ako. -,-

"Hindi na po, Ma. Baka malate na po kasi ako e." Magalang kong sagot.

"Eat first. Kahit k'unti lang. Sige na, anak."

Umiling ako sa kanya.

"Hindi na kailangan, Ma. Sa school na lang ako kakain. Sino po pala ang maghahatid sa akin?"

"Si Berting, 'nak."

I almost laugh. Hindi ko talaga mapigilang matawa pag maririnig ko ang pangalan ni Manong Berting. Personal driver namin.

"Aalis na po ako." Ani ko.

"Take care, Princess." bilin ni Papa. Still sweet as ever.

Tumango ako at agad na sumakay sa sasakyan.

"Manong, follow that car."Seryoso kong saad habang nakatingin sa sasakyan na dumaan.

"M-ma'am?"Takang tanong niya.

Humagalpak naman ako ng tawa dahil mukha siyang tanga na hindi alam ang gagawin. Kung susundan ba o hindi. HAHAHAHAHAHAHAHA!

"Joke lang, Manong! Ikaw naman, masyadong seryoso sa buhay. Sige na. Gora na us sa paaralan!"

Kamot batok naman nitong pinaandar ng sasakyan.

Mga ilang minuto pa ay dumating na kami sa school.
Dali dali akong lumabas dahil shuta, late na late na late na late na ako! Pumunta ako sa principal office upang tanungin ang section ko.

Binuksan ko ang pinto nang walang katok katok at mabilis na nagtanong.

"anongsectionako?"mabilis at hinihingal kong tanong sa Principal.

Late na ako! Jusko.

"Ay b1lat! Juskong bata ka! Pwede ba h'wag kang magmadali. At saka, bakit hindi ka man lang kumatok?! pag ako na heart attack sa ginawa mong bata ka nako." Gulat na sabi nito saakin. Nakahawak pa ito sa dibdib niya. Sornaman. Hehe.

"Anong section ako?" Tanong ko ng makabawi na ako ng hininga.

May tiningnan muna sya sa kanyang drawer.

"Uh, nasa section black ka." Sagot niya sa akin. Section black?

"Section black? May gano'n? Ano 'yon? Classroom na black theme?" Takang kong tanong.

The principal's shook her head.

"Classroom na walang ilaw?"

"No."

"Classroom na lahat ng gamit ay itim?"

"No."

My eyes widened when i realized something. Hindi kaya????

"CLASSROOM PARA SA MGA MAIITIM ANG BALAT NA ESTUDYANTE?!"

She looks shock. Omg!

"No! It's a big no ofcourse!"

"Then tell me!"

"Go find out for yourself."

"Paano?"

Opps, wrong move. Ang talim ng tingin niya.

"HOW CAN YOU FVCKING KNOW IF YOU ARE STILL FVCKING THERE STANDING LIKE A FVCKING IDIOT?! And may i tell you, Ms. Salvador, you're late already." Seryoso nitong sabi. Taray naman ni Ma'am Principal. Sungit! Hmp!

"Ayaw pong umalis sa pwesto ang mga paa ko po e. Look oh, na glue sila." Biro ko at tinuro ang paa ko.

Mas lalong tumalim ang tingin niya sa akin.

"SALVADOR!"

"Ma'am, alam ko naman na maganda ang apilyedo ko but no need to shout."

"SAMANTHA ALESSION SALVADOR!"

"Yes? What do you need? Bakit mo sinigaw ang magandang pangalan ko, Ma'am? Inggit ka ba? Ah, kawawa."

"ONE!"

"E'di wow."

"TWO!"

"Kalabaw."

"THREE!"

"Panty mo kulay dilaw."

"MS. SALVADOR! CALL YOUR PARENTS! RIGHT NOW!"

Hala! Sorry, Ma'am! Pero busy sila.

"Sorry, Ma'am. Pero gumagawa pa sila ng bago kong kapatid. Bye, Principal! Love you! Mwuah! Mwuah! Mwuah!" Sabi ko rito at nagtatakbo papuntang classroom ko. Narinig ko pa siyang sinigaw ang maganda kong pangalan pero dahil isa akong dyosa, dedma! BWAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHA.

-------------------------
Don't forget to Comment and Vote.
Lablots!❤

The Only Girl In Section Black [ COMPLETED ]Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon