4.0

285 23 8
                                        

...

Dizlerimin üstüne çökmüş
bağırıyordum, ağlıyordum. Bora kollarımdan tutup çekince kendime geldim. Dönüp tozlanmış ellerimi Bora'nın boynuna doladım. Oda sessizce ağlıyordu. Bense hiç sessiz değildim. Bağırarak ağlıyordum. Bu gün hayatımın en kötü günüydü...

(Bir kaç saat önce...)

Siz : Boraşkım

Hopeman: efendim sevgilim

Siz: hadi beni dışarı çıkar.

Hopeman: Nereye gidelim mesala.

Siz: Hımmmm

Siz: Sahile gidelim mi?

Hopeman: Olurrrr

Hopeman: Hazırlan. Yirmi dakikaya ordayım.

Siz: Tamaaaam.

.....

Korna sesi gelince ayakkabılarımı giyip aşağı indim. Bora'yı görünce gülümsedim ve ön koltuğa binip Bora'nın yanağını öptüm.

"Hoşgeldin."

"Hoşbuldum. Hadi gidelim."

Araba ilerlerken dışarı çıkma sebebimi düşünüyordum. İçimde bir sıkıntı vardı. Ondan uzaklaşmak istemiştim.
Sahile gelince arabadan indim ve Bora'nın da inmesini bekledim. İnince elini tuttum ve denizin kenarında yürümeye başladık. Burası zaten yürümek içindi. Kayalıklarının hemen yanına yapılmış bir yürüyüş yolu, diğer tarafında küçük küçük büfeler,balık ekmek satan yerler vardı. Burayı seviyordum. Biraz yürüdükten sonra bir banka oturduk. Sohbet etmeye başladık. O sırada Bora'nın telefonu çaldı. Soran gözlerle bakınca "Annem." diyerek soru işaretlerimi giderdi ve telefonu açtı.

"Efendim anne."

-

"Evet yanımda."

-

"Neden, noldu ki?"

-

"Ne? Anne şaka mı yapıyorsun."

-

"Ne zaman?"

-

"Nasıl?"

-

"Tamam.....tamam ben söylerim.Neredeler? "

-

"Tamam geliriz."

-

"Tamam anne. Görüşürüz."

...

Telefonu kapatınca yutkundu.

"N'oldu?"

"Aydan, öncelikle sakin ol." diyerek elimi tuttu.

"Bora n'oldu söylesene."

"Aydan......"

"Bora söyle artık."  gözünden bi' damla yaş aktı. Korkuyla ayağa kalkıp Bora'nın karşısına geçtim.

"Bora no'ldu!?"

"Aydan, annen ve baban, hastaneye kaldırılmışlar."

"Ne?" yere çöktüğümü hissediyorum. Nefes alamadığımı. Bora beni kaldırmaya çalışıyor. Her şey soyutlaşıyor sanki. Korkumu öylece oturup ağlayarak dindirmeye çalışıyorum. Bora ellerimden tutup beni kaldırıyor. Ona dönüp kollarımı boynuna dolayıp ağlıyorum. O da ağlıyor. Biliyorum. Bir anda kendime geliyorum. Ben  burada ne yapıyorum diyorum. Bora'dan ayrılıp arabaya koşuyorum. Bora'da ismimi  söyleyerek peşimden geliyor. Bora arabayı açınca hemen yan koltuğa biniyorum. Bora'da biniyor.

"Anneme götür beni Bora."

Başını sallıyor ve araba hareketleniyor. Bora'nın tek eli elimi tutuyor diğer eli direksiyonu. Bu gün hayatımın en kötü günü.

....

Düzenlendi ✔️

Ressam Çocuk/ TextingBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin