Ressam Çocuk/ Texting

0.1

Elimde kahvemle kantindem ayrıldım. Her sabah gelir buradan 3'ü bir arada kahvemi alıp içmek için sınıfa çıkardım. Kantinde içmeyi sevmiyordum. Koridorda merdivene doğru yürürken biri arkamdan gelip kahveme eliyle vurdu ve kahve yere düştü. Neyseki yanmamıştım ama 1 liram ve kahvem çöp olmuştu. Üstelik daha bir yudum bile almamıştım. Sinirle arkama döndüm. Arkama dönünce Bora'yı görmemle şaşırmadım. Karşınızda Bora nam-ı diğer benim belalım. Kendisi ve arkadaşları bana ve arkadaşlarıma işkence etmeye bayılır. Tabi bizde onlara. Yalnız Bora'nın bana karşı ayrı bir garezi vardı. Beni nerede görse sataşıyor, bir şekilde beni sinir etmeyi başarıyordu.

"Salak mısın sen? Kahvemden ne istedin?"

"Tek isteğim seni sinir etmekti ve bakıyorum..." gözlerime bakarak çarpıkça gülümsedi.

"Operasyonum başarılı olmuş. Seni sinir ettim."

Gözlerimi kaçırdım.

"Hayır, etmedin."

"Peki, öyle olsun."

"Madem kahvemi düşürdün bana 1 liramı vereceksin."

"Hayır, vermiyeceğim."

"Vereceksin."

"Vermeyeceğim."

Sinirle yerimde tepindim. Paramı verecekti. Normalde çokta önemli değildi ama yeni bir kahve almak istiyordum ve kalan paramıda öğle yemeği için ayırmalıydım. Kahve istiyordum yaa. Size kendimle alakalı küçük bir bilgi vereyim. Bundan ne kadar nefret etsemde o kadar duygusalım ki filmlerde bile biri birine bağırınca gözlerim dolar. Ya da birinin sesinin titrediğini görünce benimde sesim titrer. Ayrıca bu gün özel günümdeydim de. O yüzden gözlerim dolmuştu. Bora kaşlarını çatarak bana baktı.

"Ağlıyor musun sen?"

"Hayır, benim.... alerjim var."

"Neye alerjin var?" panikle düşündüm ve ilk aklıma geleni söyledim.

"Sana! ... Sana alerjim var." Bora büyük bir kahkaha attı. Bok etmiştim.

"Bana mı? Peki, ben gidiyimde alerjin geçsin o zaman." dedi ve sırıtarak gözden kayboldu.

"Salak" diye mırıldandım ve yerdeki  kahveye hüzünlü bir şekilde bakıp Aysel abla'dan bir sopa alıp kahveyi temizledim.

Sonra kahvemin o güzel kokusunu düşünerek sınıfa çıktım. Sınıfa çıkınca sıramın üstünde bir kahve bardağı gördüm. Kantinden alınmamıştı. Okulun bir alt sokağındaki Starbucks'tan alınmıştı. Elime aldım. Üstündeki yazı beni benden alırken kokusuna dayanamayıp tadına baktım. Belkide kahveme ilaç atmışlardır diye düşündüm ama kahve tamda benim sevdiğimdendi. Bu yüzden umursamadan kahvemi içtim. Bizimkiler nereden bulduğumu sorsalarda bilmediğimi söyledim. Çünkü cidden bilmiyordum. Kahvemin son yudumlarını içerken telefonuma bir mesaj geldi.

Bilinmeyen numara : Ben sana yandım Zühtü

Bilinmeyen numara : Hele hele yandım Zühtü.

Aydan: Çok pardon şarkını bölüyorum ama

Aydan: Sen kimsin aw?

.....

@AydanToprak : Teşekkürler Zühtü kfkdkd ;)

.....

Düzenlendi ✔️