Dear!Hunter Guys(Season -2)

Part-9

Unicode

"အရင်လို ဆက်ချစ်ဖို့ ဘယ်နည်းနဲ့မှမဖြစ်နိုင်

အတိတ်တွေကျန်ခဲ့ပြီ... .........

ဘာတွေဆုံးဖြတ်လို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမယ်

ငါတို့နီးကြဖို့ ဘယ်ထိဝေးရဦးမှာလဲ

မင်းနဲ့နီးချင်တယ်...... မင်းနဲ့နီးချင်တယ် .....

မင်းနဲ့နီးချင်တယ်..... "

တိတြေသ သည် ကျောခိုင်းထွက်သွားသော ကိုကို့ကျောပြင် ကို ကြောင်၍ကြည့်နေမိရင်း သွားတွေကိုခပ်တင်းတင်း စိမိသွားပါ၏။ နီးစပ်ဖို့ကြိုးစားရင်း ပို၍ ပို၍ ဝေးကွားလာသော အချစ်တွေ ဟာ... အစရှာ၍မရလောက်အောင် ပျောက်ရှလို့ လာလေပြီ။ သို့ပေမယ့် ကိုကိုထိုးချမယ်ဆိုရင်...ကျွန်တော်က
အဆင်သင့်ပါပဲလေ .... ။ အဲ့ဒီအချိန်ကို ကျွန်တော် ပျော်ပျော်ကြီး စောင့်နေမှာပါ။ ကျွန်တော် မက်မောတာ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေမှ မဟုတ်ခဲ့တာပဲလေ ။

သို့နှင့် တိတြေသ သည် မိမိနှုတ်ခမ်းပေါ် ခေတ္တနားခိုသွား သည့် အနမ်းကို မြတ်နိုးမိစွာ....ထိကိုင်မိရင်း နောက်ကြောင်းပြန် လှည့်ခဲ့ပါ၏။

"Berapa banyak "( ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ?)

"Lima belas"( ဆယ့်ငါးယောက်)

"Ya! Bilakah ia akan keluar"
(ဘယ်တော့ထွက်လာမှာလဲ)

"Akan keluan malam Jumaat. Bersiap
Sedia"
(သောကြာနေ့ည ထွက်လာမယ်။ အဆင်သင့်လုပ်ထားပါ)

တိတြေသ သည် အပေါ်ပြန်တတ်လာရင်း လှေကား ထောင့်တစ်နေရာတွင် စကားပြောသံကြားလိုက်ရသဖြင့် ကိုယ်ရှိန်သပ်ကာ နားထောင်ကြည့်လိုက်ပါ၏။ သို့သော်
မလေး စကားတွေမို့ သူ နားမလည်လိုက်ပါပေ။ ကြားနေရ သည့်အသံက ရင်းနှီးသည့်အပြင် မသင်္ကာဖွယ်ရာ သဏ္ဍာန်
ဖြင့် ပြောနေသောကြောင့် သူ မျက်နှာကိုမြင်ရဖို့ ခပ်တည်တည်ပင် အပေါ်သို့ဆက်တတ်လိုက်ပါ၏။

" တိတြေသ! "

ထိုအခါ ဖုန်းပြောနေသူက သူအား ဝမ်းသာအားရခေါ်လာ သည်မို့ သူအနောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ.. ဦးဉာဏ်သက်
ဖြစ်နေလျှင် သူဟန်ဆောင်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး...