The LOEY

Part 6

Unicode

သာမန်နေ့များထက် အနွေးဓာတ်ပိုကဲနေသောကြောင့် baekhyun မျက်လုံးများပင်မဖွင့်ချင်။ ပုံမှန်ထက် နွေးလွန်းနေသည်ပင်။ မနက်တိုင်း ချမ်းအေးမှုထဲ နိုးလာရသလို ခံစားချက်မျိုးမဟုတ်။ လူနှစ်ယောက်အနွေးဓာတ်နှင့် ဖြည့်တင်းထားသလို နွေးထွေးမှုမျိုး။ မျက်နှာပေါ်တည့်တည့် နေထိုးနေသည်ကို သိသော်ငြား နွေးနေသည်မို့ မလူးမလွန့်ဘဲ ထိုအတိုင်းသာ ဆက်အိပ်နေမိသည်။

သို့သော်ငြား ရင်ခွင်ထဲက တစ်စုံတစ်ခုက လူးလွန့်နေသည်ကိုတော့ ခံစားမိနေ၏။ တော်တော်ကြာသည်အထိ ရုန်းကန်နေဆဲမို့ baekhyun အိပ်ချင်မူးတူး ခေါင်းစောင်းကြည့်မိလိုက်တော့ အမည်းလုံးလေး။ နွေးထွေးသော ကိုယ်ငွေ့က ၎င်းထံမှ ထွက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်နှင့် မလွှတ်ပေးပဲ ပိုတိုးကာ ဆွဲဖက်လိုက်သည်။ ​

သို့သော်ငြား ပိုမိုအားထည့်ကာ ရုန်းကန်လာသည်မို့ အိပ်ချင်ပြေသွားသည်နှင့် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်တော့ ချက်ချင်းပင် ဘေးကိုလှိမ့်ထွက်သွား၏။ baekhyun မျက်လုံး ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်ကာ ထထိုင်လိုက်သည်။ ဘေးကိုလှိမ့်ထွက်သွားသည့် အမည်းလုံးလေးက baekhyun အရပ်နှင့် မမှီသည့် ဗီရိုပေါ်တမင်တက်ကာ အေးဆေးထိုင်သွားသည်အထိ မမှိန်မသုန်မော့ကြည့်ရင်း သမ်းဝေလိုက်၏။

ဖုန်းကို ယူစစ်ကြည့်တော့ မနက် ၇နာရီ။

အစောကြီးနိုးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့။ နားထင်နား ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်မိလိုက်သော်ငြား သိသိသာသာ ခေါင်းမမူးပေ။ လက်ဖမိုးဖြင့် မျက်လုံးကိုပွတ်သပ်ရင်း ထလာလိုက်သည်။

သို့သော်ငြား မတ်တပ်ရပ်ကာစ သုံးပုံတစ်ပုံတွင်ပင် baekhyun ဖင်ထိုင်ရက် ပြန်ပြုတ်ကျသည်။ စောင်အထပ်ထပ်နှင့် လုံးထွေးနေသော ခန္တာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို အကုန် ဆွဲခွာပစ်ပြီးသည်နှင့် ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ မျက်နှာသစ်သွားတိုက်သည်။

ရေတော့မချိုးပါ။ ဤမျှလောက် အေးခဲနေသည့် ရာသီဥတုအစောပိုင်းကြီးတွင် ရူးနေလို့သာ baekhyun ရေချိုးလိမ့်မည်။ ကျောင်းက ပြန်လာတော့လည်း မချိုး။ သွားတိုက်နေရင်း လက်ချိုးကာရေတွက်ကြည့်တော့ ရေမချိုးတာ သုံး လေးရက် ရှိပြီဖြစ်သည်။