For Reality (Louis Tomlinson)

Part 17

"Pizza sipariş etmiştim; sanırım onlardır." dedi ve ayağa kalktı Harry. Hızlı adımlarla kapıyı açtı ama bu pizzacı değildi; bu Louis'di.

Bunu görmemiz ile hepimizin şaşıp kalması bir oldu. Aslında neden şaşırıyoruz ki? Bunun olacağını biliyorum zaten.

"Louis ne işin var burada?" dedim keskin vurgular yaparak. Bunu söylemem ile Bella'nın beni yakalayıp kendine doğru çekmesi bir oldu. Daha sonra boynuma kollarını doladı.

"Bella sen ne yapıyorsun?!" dedim bağırarak. Louis'e baktım ve göz göze geldik. Çok endişeli görünüyordu ve tamamen bocalamıştı.

"Bella bırak Diana'yı!" dedi Louis. Harry de şaşkın dolu ifadelerle bizi seyrediyordu.

"Neden bırakacakmışım? O senin sevgilin değil unuttun mu?"

"Benim sevgilim olmaması onu koruyamayacağım anlamına gelmez!"

"Ama sahiplenebileceğin anlamına da gelmez!" dedi bağırarak.

"Bella çek şu ellerini Diana'nın üzerinden!" dedi Harry ve Bella'nın kolunu çekiştirmeye başladı.

"Dokunma! Yoksa Diana'nın işi biter!"

"Bella, senin amacın ne? Ben kiminle sevgili olmak istiyorsam neden onu elimden almaya çalışıyorsun? Ben senin değilim ve asla senin olmayacağım! Aynı zamanda sen de benim olmayacaksın! Çünkü ben sana nefretten başka zerre kadar duygu beslemiyorum! Zorlaki aşk olmaz! Ve aynı zamanda tek taraflı da ilişki olmaz! Sen ne yapsan ne etsen de bu kalbi alamayacaksın! Anladın mı?!"

Louis'in bunları demesiyle Bella'nın gözünden bir damla yaş aktı. Ve yanağından damlayarak koluma düşüp kolumun ıslanmasına neden oldu. Daha sonra kollarını boynundan çekip kendini yere bıraktı. Ellerini az ileriye almış; bacaklarını dizinin altına sıkıştırmıştı. Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.

"Louis, ben sana deliler gibi aşığım. Ama sen bunu hiç bir zaman anlamadın ve anlamayacaksın. Ben bu liseye geldiğim gün seni gördüm ve aklımdan bir daha çıkmadın. Sana her seferinde açılmak istiyordum ama bir türlü cesaret edemiyordum. Ben de cesaretim gelene kadar senin sevgili olduğun her kişiyi öldürdüm. Evet; onları öldürdüm. Sırf benimle olabilmen için Louis. En sonunda Diana ile oldun ve ben de bunun başka çaresi yok diyerek sana açılmaya karar verdim. Ama öncelikle Harry ile olup seninle birlikte olmanın çarelerini sana daha yakınken arayacaktım. Ama, ama bunları Diana çözdü. Sana söylememesine çok şaşırdım. Ama artık iş işten geçmişti.

Sen artık beni sevmeyeceksin Louis. Ama ben sana ömrümün bitimine dek sırılsıklam aşık olacağım; bunu bil." dedi ve evden çıktı. Hepimiz neler olduğunu anlamaya çakışıyorduk. Bella'nın evini biliyordum; onu teselli edecektim.

Koltuğa yerleştim ve neler olduğunu sindirmeye çalıştım. Herkes bunu yapıyordu ve herkesin kafası karışmıştı.

"Diana, hâlâ benimle küs müsün?"

"Evet Louis. Ve affetmekte hiç gözüm yok." Karşıma geçti ve diz çöküp en üzgün bakışlarını attı.

"Diana, lütfen. Ben bir hata yaptım ama bu hatayı isteyerek yapmadım; gerçekten."

"Ama ben senin için o kadar çok şey yaptım. Senin üzülmemen ve Bella'yı öldürüp katil olmaman için çabaladım; sen ise neden söylemedin diye bana boş yere sinirlendin. Ben seni affedersem bir daha böyle bir olayı yapmaktan hiç çekinmezsin." dememle Louis'in dudaklarıma yapışması bir oldu.

"Ah, en iyisi ben bir şeyler hazırlayayım." dedi. Ama ben Louis'in dudaklarından ayrılıp konuştum.

"Hayır Harry. Gitmene gerek yok. Biz öpüşmeyeceğiz çünkü sevgili değiliz." dedim ve evden dışarıya çıktım. Ona her ne kadar ihtiyacım olsa da bunu yapmamalıydım ve yapmayacaktım. Kesin emir!