Promise | Dramione

26. Bölüm - Truths

Hermione elindeki okuduğu kitapla o kadar güzel duruyordu ki adeta bir tabloyu anımsatıyordu. Gryffindor ortak salonunda, şöminenin karşısındaki koltukta oturuyordu. Hava dünküne göre daha sıcaktı fakat şömineyi hala yakıyorlardı. Genç cadı bu sefer her zamankinden farklı olarak saçlarını arkasından toplamıştı. Üzerinde koyu kahverengi rahat bir kazak ve koyu mavi bir pantolon vardı.

Bugün pazar günüydü. Salonda başka öğrencilerde vardı fakat bu kitap okumasına engel olmuyordu. Dün kütüphaneden bir sürü kitap almıştı. Mektup hakkında işe yarayabilecek bir bilgi arıyordu. Eğer yapabilirse mektubun kim tarafından yazıldığını bulmak veya üzerinde herhangi bir büyü olup olmadığını öğrenmek istiyordu. Bu yüzden işine yarayabilecek bir büyü arıyordu.

Theo'nun cezası dün bitmiş olmalıydı. O yüzden bugün diğerleriyle buluşmayı düşünüyordu. Henüz saat öğlen bile olmamıştı, bu yüzden henüz hiç kimseye bir şey söylememişti. O sırada yanında hissettiği hareketlilik ile bakışlarını oraya çevirdi. Ginny yüzünde her zamanki gülümsemesiyle arkadaşına bakıyordu. Ona küçük bir gülümseme yollayıp elindeki kitaba geri döndü. "Hermione."Genç cadı bakışlarını kitaptan ayırmadan devam etmesi için "Hm." diye bir ses çıkardı. Ginny endişeli bir ifadeye büründü.

"Bu yaşananların seni ne kadar kötü etkilediğinin farkındayım. Fakat sence de biraz durup dinlenmen iyi olmaz mı?" Hermione kıpırdamadı, sadece bakışlarını arkadaşına çevirdi. Ginny başkasının onu duymaması için sesini alçalttı. "Draco ile olanlardan dolayı zaten çok üzgün ve düşünceliydin. Şimdi ise bu mektup olayı yakında sana kafayı yedirecek diye korkuyorum. Bugün zaten diğerleriyle konuşacağız ve herkesin haberi olmasını sağlayacağız." Hermione kafasını arkadaşına çevirdi. Ginny hemen "Draco dışında herkesin." diye düzeltti. Daha sonra devam etti. "En azından öğle yemeğine kadar biraz dinlen. Yemekte zaten mutlaka onları görürüz. Daha sonra da ihtiyaç odasına gider ve konuşuruz." 

Hermione elindeki kitabı kucağına indirip kafasını arkaya yasladı. Bakışlarında yorgunluk ve hüzün vardı. Yavaş bir şekilde omuzlarını silkti. "Ne yapabilirim ki?" Kafasını önüne çevirip şöminede yanan ateşi izlemeye başladı. Şömineden gelen çatırtı seslerinin onu biraz da olsa rahatlatmasını umdu. "Onu yüz üstü bırakamam, Ginny. Ona yardım edebilecek ufacık bir şey için bile günlerimi kitapların başında geçiririm. Onun için Hogwarts kütüphanesindeki bütün kitapları okurum. Çünkü onun yanında olacağıma dair bir söz verdim." Alayca gülümsedi. "Gerçi bu sözden onun haberi yok. Kendi kendime verdiğim bir söz."

Yüzündeki gülümseme silindi. "O bana hayatı pahasına güveniyor. Bana her şeyi anlattı, çaresiz bir şekilde benden yardım istedi. Onu kimsenin görmediği kadar kötü durumlarda gördüm. Kimsenin yanında ağlamadığı kadar ağladı. Aramızdaki arkadaşlığı öğrendikleri zaman başına gelecekleri umursamadı bile. Sadece benim başıma bir şey gelmemesini istedi. " Elinde tuttuğu kitabı sıkmaya başladı. Ginny hiçbir şey söylemiyor ve arkadaşını dinliyordu. "Aptal değilim, Ginny. Ne yapmaya çalıştığının farkındayım. Kötü bir şey oldu ve bunu bana söylemiyor. Hatta kimseye söylemiyor. Bu söylemediği şey onu çok korkutuyor ve bütün bunları yapmasına sebep oluyor. Beni ve arkadaşlarını bu işin içine sokmamaya çalışıyor."

Bakışlarını şömineden çekip arkadaşına çevirdi. "Yanınızda her zaman mutsuz ve düşünceli birinin olması zor olmalı. Benim yüzümden gülümsemekten bile çekiniyorsunuz." Ginny hızla kaşlarını çattı. "Saçmalama, Hermione. Sen bizim arkadaşımızsın. O yüzden senin arkadaşın bizim de arkadaşımız. Hepimiz senin ve onun yanında olacağız." dedi sitem dolu bir ses ile. Hermione'nin yüzünde ufak bir tebessüm belirdi. Ginny çattığı kaşlarını gevşetti. "Bunları bana anlattığın için teşekkür ederim. Artık senin hakkındaki şüphelerimden eminim." Bu sefer kaşlarını çatan kişi Hermione oldu.