Promise | Dramione

13. Bölüm - Amends

Pansy boş Quidditch sahasına girdi. Süpürgenin üzerine binip havaya yükseldi. Profesör Snape'ten izin almak çok kolay olmuştu. Ne de olsa Pansy Snape'in güvendiği bir öğrenciydi. Genç cadının sıkıldığı zamanlar süpürge ile sahada dolaştığını pek fazla kişi bilmiyordu. O kadar uzun zamandır bunu yapıyorduki süpürge kullanma konusunda gerçekten tecrübeli biri haline gelmişti. Bir süre havada sabit bir şekilde kaldı. Derin nefesler eşliğinde gökyüzünü ve okulu izledi. Süpürge sürmek Pansy'e göre sakinleşmek için en etkili yöntemdi. 

Bir süre sahanın etrafını dolaştı. Uzun süredir çalıştığı hareketi tekrar denemek istedi. En son denemesinde neredeyse yere düşeceği aklına gelince derin bir nefes aldı. Bu hareketi daha alçakta deneyebilir ve işleri daha az tehlikeli bir hale getirebilirdi. Ama kendisi de biliyordu ki ne kadar tehlike o kadar başarıydı. Canının tehlikede olduğu zamanlar yaptığı işler daha başarılı oluyordu. Fakat işi asla kendine zarar verecek raddeye getirmiyordu. Bütün Slytherin öğrencilerinin bildiği sözü aklından geçirdi. 'Biz Sytherinler cesuruz, evet, ama aptal değiliz. Örneğin seçim yaparsak, her zaman kendi kellemizi kurtarmayı seçeriz.'

Süpürgeyi tutan ellerini sıkılaştırdı ve yavaşça ayağa kalkmaya başladı. İki ayağını da süpürgenin üzerine koyunca ellerini çekti. O şekilde uçmaya başladı. O sırada sahanın girişinde durup onu izleyen kişiyi fark etti, bakışlarını oraya çevirdi. Ron Weasley şaşkın ve etkilenmiş bir şekilde kızı izliyordu. Pansy gözlerini devirerek süpürgenin üzerine oturdu ve alçaldı. Çocuk şu an da Pansy'nin görmek isteyeceği kişiler arasında yer bile almıyordu. Ron "Parkinson, senin burada ne işin var?" dedi. Kız yere indi ve süpürgesini eline aldı. "Seni ilgilendirdiğini düşünmüyorum." Çocuk sıkkınlıkla derin bir nefes aldı.

"Demek istediğim süpürge sürebildiğini bilmiyordum. Hele ki bu kadar iyi sürebildiğini."  Kızın yüzünde alaycı bir gülümseme oluştu. "Ne kadar kötü süpürge sürdüğünü fark etmen senin için büyük bir gelişme." Çocuk kızın dediklerini umursamadan devam etti. "Uzun zamandır süpürge üzerinde ayakta durmayı deniyorum fakat pek başarılı değilim. Bana öğretebilir misin?" Kız ayağına gelen bu fırsatı geri tepemezdi. "Eğer sana bunu öğretirsem bana borçlu olursun." Ron bir süre düşündü. Karşısındaki kızın ondan ne isteyeceğini bilmiyordu. 'En kötü ne olabilir ki?' diye düşündü. Elini uzattı, kız da elini uzattı.

El sıkışırken "Anlaştık." dedi. Pansy buna karşılık gülümsedi. "Bugünü pas geçelim. Yarın sabah saat altıda burada buluşuruz." dedi ve çocuğun yanından geçip yürümeye başladı. Ron hızla arkasını dönüp konuştu. "Altı da mı, çok erken değil mi?" Kız yürümeye devam ederken kafasını arkasına çevirip konuştu. "Birinin ikimizi birlikte görmesini riske alamam." Pansy gözden kaybolunca Ron süpürgesine binip havaya yükseldi.

Hermione yavaşça yatakhaneye girdi. Kimsenin olmaması onun için büyük şanstı. Tuvaletteki aynada kendini gördüğünden beri ruh gibi olmuştu. Elini ve yüzünü o kadar hızlı yıkamıştıki kendisi bile şaşırmıştı. Kötü hissetmesinin en büyük sebebi ise elini yıkarken suya karışan şeyin Draco'nun kanı olmasıydı. Yatakhaneye gelirken onu görenler gözlerini kırpmadan onu izlemişlerdi. Hermione haklı olduklarını biliyordu. Kim üstü başı kan içinde birini görse ona bakmazdı ki? Yavaş adımlarla yatağına ilerledi. Yatağının ayak ucunda duran sandığı açıp kendine yeni kıyafetler aldı, hızla üzerini değiştirdi.

Kanlı kıyafetleri eline aldı ve yatağına oturdu. Donuk bir şekilde kıyafetlere bakıyordu. Aniden kapı açıldı ve Ginny içeri girdi. Olanları öğrenmişti, hem şaşkın hem de üzgündü. Hızla arkadaşının yanına ilerleyip yatağa oturdu. "Hermione..." diye fısıldadı. Ne diyeceğini bilmiyordu, zaten ne diyebilirdi ki? Elini Hermione'nin omzuna koydu fakat kız hala donuk bir şekilde elindeki kıyafetlere bakıyordu. Ginny başka hiçbir şey demeden arkadaşına sarıldı. Kız hala kıpırdamıyordu fakat arkadaşı bunu umursamadı ve kollarını biraz daha sıktı.