CAPTURED UNWILLINGLY BY HEART Season 2 (ON-GOING)

Chapter 109

Aly's POV

Lumipas ang mga araw na parang nawalan na ako ng gana sa lahat ng bagay. Pagising ko pa lang sa umaga, ramdam ko na agad ang bigat sa katawan ko. Wala akong gustong gawin—ni ayaw ko nang bumangon mula sa kama. Parang wala na akong lakas para sa kahit ano.

Pagkain, na dati’y paborito ko, ngayon ay wala na ring dating lasa. Kahit gutom na ako, parang wala akong ganang isubo ang pagkain. Pati ang pagligo at pagbibihis, na dating normal na gawain lang, ay naging isang mabigat na responsibilidad. Halos pilitin ko na lang ang sarili ko, pero kahit ano pa ang gawin ko, pakiramdam ko ay wala na akong interes sa kahit ano.

Sa pag-aaral, nawalan na rin ako ng sigla. 'Yung mga dating asignatura na kaya kong tutukan, ngayon ay parang hindi ko na kayang aralin. Madalas, nakahiga lang ako, nakatitig sa kisame, iniisip kung bakit ganito ako ngayon. Tipid na nga lang akong magsalita o makipag-usap sa iba, pero mas lalo pang lumala. Parang wala na akong gustong kausapin, wala na akong gustong gawin. Nawalan na ako ng gana sa lahat, at hindi ko alam kung paano pa babalik ang dati kong lakas at sigla.

Habang papasok sa Oxford ay minabuti ko na lang na mag-pokus kahit bangag na bangag ang itsura ko ngayon. Pinipilit ko ring intindihin ang paksa sa leksyon na tinuturo. Parang lilipad na lang talaga ako dahil sa pagkalutang.

Walang propesor sa klase ngayon, kaya nagdesisyon akong mag-idlip. Pero habang nagbabasa ako ng libro, biglang may malakas na tunog ng pintuan na bumukas. Pitong lalaki ang pumasok sa silid, at apat sa kanila ay may hawak na baseball bat. Mukhang mga varsity player sila ng baseball.

"Nasaan si Henry Laurence Fitzgerald?" tanong ng isa sa kanila, ang boses ay puno ng poot.

Dahan-dahan nilang tinuro ang lalaking katabi ko. Si Henry ay natutulog sa kanyang mesa, humihilik at tila walang kaalam-alam sa nangyayari. Ang kanyang ulo ay nakasandal sa ibabaw ng mesa, at hindi siya nagising kahit na ang tunog ng pintuan ay bumungad sa buong silid. Nagising lang siya nang gisingin siya ng katabi niyang lalaki.

"Henry, may naghahanap sa'yo," sabi ng isa sa mga bagong dating.

"Hmm? Lunchtime na ba?" sagot ni Henry habang humihikab, tila hindi pa rin fully awake.

"May naghahanap sa'yo," ulit ng lalaki na tila nagmamadali.

"Sino raw?" tanong ni Henry, mukhang hindi pa rin gising.

"Ikaw ba si Henry?" tanong ng varsity player. Lumingon si Henry sa harap.

"Oo, bakit?" sagot ni Henry nang walang interes, na tila hindi niya alam kung bakit may mga lalaki sa harapan niya.

"Bakit mo nilalandi si Victoria? Hindi mo ba alam na girlfriend ko siya?" sabi ng isa sa mga lalaki, ang boses ay puno ng galit at pagsisisi.

"Sinong Victoria?" tanong ni Henry, napapakamot sa ulo, mukhang naguguluhan.

"Victoria Carson. Nilalandi mo tapos hindi mo kilala? Tanga ka ba?"

"Ahh. Palagi kasi siyang nagte-text sa akin, niyayaya akong mag-dinner kaya pumayag ako. Pero hindi ko naman siya gusto, hindi siya ang tipo ko," sagot ni Henry, na tila hindi siya talaga apektado sa mga sinabi ng mga lalaki.

Dahan-dahan silang lumapit kay Henry, mukhang handa nang makipagsuntukan. Ang kanilang galit ay nagbubunga ng tensyon sa silid. Bago pa man mahampas ng baseball bat, mabilis na umiwas si Henry at tumungo sa likod ng mesa. Ang mga lalaki ay sumugod sa kanya, ngunit magaling siyang umiwas sa bawat pag-atake. Isa sa kanila ay itinulak niya sa locker, habang ang iba ay nagtatago na lang sa takot.