Love is hyung

20

မနက်ပိုင်းအတန်းပြီးသည်နှင့် လွယ်အိတ်ထဲက
ပေါင်မုန့်နှင့် နွားနို့ဘူးကို ထုတ်နေသည့် ယုန်ပေါက်ကို မျက်မှောင်ကုတ်ကာ ကြည့်နေမိသည်။
            " အဲ့ဒါ ဘာလုပ်နေတာလဲ မင်း"
            " ဟမ် စားမလို့လေ ငါဒီနေ့ welcomeအတွက် rehearsal လုပ်ရမှာမို့ ကန်တင်းသွားမစားတော့ဘူးလို့ မနေ့ကတည်းက ပြောထားတယ်မလား"
           " ဘယ်သူက အဲ့ဒါကိုပြောနေလို့လဲ မင်းစားမဲ့မုန့်ကို ပြောနေတာ မင်းဘယ်တုန်းကများ ပေါင်မုန့်စားလို့လဲ"
           " အာ ဒါhyungအတွက် မနက်စာမလုပ်ဖြစ်တဲ့နေ့ အဆင်သင့်စားလို့ရအောင် ဝယ်ထားတာ၊ အခန်းမှာဒါပဲရှိလို့ ဒါပဲယူလာလိုက်တာ"
          " ကျစ် အရေးမပါတာတွေ"
          " ဟမ် ဘာပြောတာ"

သူပေါင်မုန့်လေးစားမဲ့အရေးကို ဒေါသထွက်နေသလိုပုံနဲ့ ပြောနေသည့် Mingyuအား နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ အိမ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်လားလို့များ စိတ်မကြည်ဘူးလားမသိ။
           " ရော့ ဒါကိုစား"
တွေးနေတုန်း သူ့ရှေ့ရောက်လာသည့် ထမင်းဘူးလေး။ကြောင်ကာ မော့ကြည့်မိတော့ စိတ်မရှည်သလို ထမင်းဘူးကို သူကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပေးလာသည်။အထဲတွင်တော့
နှစ်ဆင့်လုံးအပြည့်ထည့်လာသည့် အမဲသား၊ အသီး
အရွက်၊ ကြက်ဥလိပ်နဲ့ ကင်ချီပါအပါ စုံလင်နေသည်။
" ဝါး အများကြီးပဲ မင်းအိမ်ကထည့်လာတာလား
ငါ့အတွက်? "
" ဘယ်သူက မင်းအတွက်ပဲပြောလို့လဲ ငါလည်းစားမှာပေါ့ အိမ်ကအရင်ကတည်းက ထမင်းဘူးထည့်ခိုင်းနေတာ ငါမသယ်ချင်တာနဲ့ မယူတာ။ ဒီနေ့က မင်းလည်း ကန်တင်းမသွားဘူးဆိုတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း မသွားချင်လို့ "
အိမ်က မာမီကြားရင်တော့ မနေ့ညကတည်းက မနက်ဖြန် ထမင်းဘူးယူသွားချင်လို့ပါဆိုပြီး အတင်းဂျီကျကာ အစုံချက်ခိုင်းပြီး မနက်က အိမ်အကူတွေကြား ယောက်ယက်ခတ်နေတာ ဘယ်သူလဲလို့ ပြောတော့မည်။ မတတ်နိုင်။ အဲ့ဒါ ဒီယုန်ပေါက်ကြောင့်၊ ခုကြည့်ပါလား သူသာထည့်မလာရင် ဖြစ်သလို စားတော့မှာ။

             " မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး ငါမပါ
လည်း hyungတို့နဲ့ စားလို့ရတာပဲကို "
             " ဟိတ်ကောင် မင်းစားမှာလား မစားဘူးလား"
သူ့အတွက် စေတနာဗလပွနဲ့ တမင်တကာ ထည့်လာတာ
လည်းမသိ၊ မစားသေးဘဲ ဟိုပြောဒီပြောပြောနေသည်မို့ ပိတ်အော်လိုက်တော့မှ မျက်လုံးလေးပြူးကာ ယုန်သွားလေးတွေပေါ်အောင် ရယ်ပြလာသည်။
            " ဟီး စားမှာပေါ့ မင်းကလည်း မင်းလည်းစားနော် ရော့ အာ နွားနို့လေးလဲသောက်"
ကိုယ့်အစားအစာနဲ့ ကိုယ့်ကိုပြန်ဖားပြီး အတင်းခွံ့ကျွေးကာ သူ့နွားနို့ပါ အတင်းတိုက်လာသည့်ကောင်လေးကတော့ တကယ့်ဟာလေးပါပဲ။ မင်းကတော့လေ။