Muse [Own Creation]

(၁၉)

Unicode

အပိုင်း - ၁၉ ။ အရက်နှင့်မျက်နှာသစ်

"မင်း‌ နေလို့မကောင်းဘူးလား"

နှာစေးနေပုံရသည့် မင်းမြတ်နွယ်ကို မျက်လုံးစွေကြည့်ရင်း စဝ်မုဒြာမေးသည်။

"ဟင့်အင်း ရပါတယ် ငါဒီတိုင်းနည်းနည်းလေး ခေါင်းကိုက်နေလို့"

ဝရန်တာတွင် ညလုံးပေါက်ထိုင်လိုက်ရကာ မှေးခနဲဖြစ်သွားပြီးနောက် နိုးလာသည့်အချိန် တွင် ဝရန်တာတံခါးချက်ကို ပြန်ဖွင့်ပေးသွားသည့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့အိမ်တွင် မရှိနေ တော့။

"ဝေဟင်သော်က ကောင်လေးတစ်ယောက် ရသွားပြီလား"

စဝ်မုဒြာ၏ စပ်စပ်စုစုအမေးကြောင့် မင်းမြတ်နွယ် မျက်ခုံးပင့်သည်။ စဝ်မုဒြာက ဝေဟင်သော်ကို ကမ္ဘာမကျေတာ သူ အသိဆုံးပဲ မဟုတ်ပါလား။

"ဘာလို့လဲ မင်းက စိတ်ဝင်စားလို့လား"

"ဟမ်း စိတ်မဝင်စားပါဘူး..."

အမှန်အတိုင်း မဖြေသည့် စဝ်မုဒြာကိုကြည့်ပြီး မင်းမြတ်နွယ် တစ်ဖက်လှည့်ကာ ပြုံး၏။

"သူ့ကို အခုတလော အစ်မဟန်နီက ဘယ်လိုမျိုး ဆက်ဆံလဲ"

"မင်းက ဘာလို့စိတ်ဝင်စားရပြန်တာလဲ"

"အစ်မဟန်နီက နာမည်ကျဖို့ရှိတဲ့ မင်းသားတွေကိုဆိုရင် အမြဲတမ်း ပလစ်တတ်တာ မင်း မသိတာလည်း မဟုတ်ဘူး"

"သူ နာမည်ကျတာ မင်းအတွက်မကောင်းဘူးလား သူ့ကို မင်းသဘောမကျဘူးလေ"

မင်းမြတ်နွယ် စကားကြောင့် စဝ်မုဒြာတိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ကို မင်းမြတ်နွယ် ပေးထားသည့် တေးသရုပ်ဖော်ရုပ်ရှင် ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်သလို လုပ်နေပြီးမှ...

"သူ အခုလိုဖြစ်သွားတာက လီယိုနဲ့ငါ့ရဲ့ သတင်းကို ဖုံးချင်လို့လေ သူက သက်သက်ကြီး ခံလိုက်ရသလိုဖြစ်သွားလို့"

"မင်းပဲ သူ့ကို မုန်းတယ်ဆို..."

"မုန်းတာတော့ မုန်းပေမဲ့ သက်သက်ကြီး ခံလိုက်ရတာက မကောင်းဘူးလားလို့"

ဝေဟင်သော်ကို သူ မုန်းသေးသော်လည်း ဝေဟင်သော်တွင် ယောကျာ်းလေးရည်းစား ရှိခြင်းက သူ့ရင်ထဲက မုန်းတီးစိတ်ကို အနည်းငယ် လျော့သွားစေသည်။ လီယိုကို သူက သဘော ကျနေသည်မို့ ဝေဟင်သော်တွင် ရည်းစားရှိနေသည်ဆိုလျှင် လီယိုက အခွင့်မရေးမရနိုင်တော့။