Muse [Own Creation]

(၂၃.၅)

Unicode

အပိုင်း - ၂၃.၅ ။ ပူလောင်မက်မောဖွယ်ည

သူ့မွေ့ယာထက်ရှိ အဝတ်မဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သွယ်သွယ်လေးသည် အပြစ်အနာအဆာမရှိသည့် ပန်းပုရုပ်တစ်ရုပ်လို။ ပါးလှပ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွက်သားပြေပြေနှင့်ဖြစ်ပြီး အဆီပိုရယ် မရှိနေ။ ခါးသိမ်သိမ်က သူ့လက်ဖြင့် ကောင်းကောင်းကိုင်ထား၍ရပြီး ထောင်မတ်နေ‌သော ညီငယ်ကို သူ့လက်ဖဝါးကြီးကြီးဖြင့် ဆုတ်ကိုင်ထားသည့် အချိန်တွင် ကော့တက်လာသည့် ရင်ဘတ်ရှိ နှစ်မြွှာသောဖုထစ်ငယ်တို့က ပန်းသွေးရောင်ဖြင့်။ နီနေသည့် မျက်နှာသည် ညအိပ် မီးရောင်အောက်တွင် သူ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့နေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး သူ့လက်၏ အထက်အောက်စုန်ဆန်နေမှုတွင် အနမ်းရှိန်ကြောင့် ခပ်ဖူးဖူးဖြစ်နေသည့် နှုတ်ခမ်း များက ထိန်းချုပ်ထားသည့် ကြိုးမျှင်ကို ပြတ်တောက်သွားရန် လှုံ့ဆော်နေသလိုပေ။ ကုတ်သွား သည့် ခြေချောင်းများနှင့်အတူ သူ့လက်တွင် ပျစ်ချွဲသည့်အရည်ဖြူတို့ စိုရွှဲသွား၏။ လွှတ်ထုတ် သည့် အရှိန်ကြောင့် အချို့သည် ပန်းသွေးရောင်ထနေသည့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေရသော နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည့် ဝမ်းဗိုက်သားရှပ်ရှပ်သို့ပါ စင်ကုန်တော့သည်။

သူ့ကို ကြည့်လာသည့် စဝ်မုဒြာကို လီယိုကြည့်ပြီးပြုံး၏။ ထို့နောက် နားအနားသို့ ကပ်ပြီး...

"ကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

စဝ်မုဒြာ၏ ရဲရဲနီနေသည့် မျက်နှာက သွေးထွက်တော့မတတ် နီရဲရပြန်၏။ ခေါင်းအသာ ညိတ်ပြသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လီယိုပြုံးပြီး စဝ်မုဒြာကို အနောက်သို့ လှည့်လိုက်စေသည်။ မျက်နှာနှင့် ပါးအပ်သည့် စဝ်မုဒြာသည် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာ၏။ မှောက်ခုံလှည့်ရခြင်းကို စဝ်မုဒြာသည် သဘောကျပုံမရ။

"ဒါကမင်းအတွက် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်အောင်လို့ပါ"

ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ကာ သူ့ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်သော စဝ်မုဒြာကို အသာဖွဖွအနမ်း ခြွေပြီးနောက် ခုတင်ခေါင်းရင်းရှိ စင်အသေး၏ အံဆွဲထဲက ချောဆီဘူးနှင့်ကွန်ဒုံးကို သူ လှမ်းယူ ၏။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဆုတ်သွားသည့် စဝ်မုဒြာ၏ ပါးကို တစ်ချက်နမ်းမွှေးပြီး...