Muse [Own Creation]

(၇)

Unicode

အပိုင်း - ၇ ။ ကွေးတဲ့သဘောတရားက Seme တွေကစတယ် uke တွေက ထာဝရ အဖြောင့်ပဲ!

"ဒီနေ့ငါ ညနေစာပြင်လိုက်မယ်..."

အိမ်ရောက်သည်နှင့် စဝ်မုဒြာဘက်မှစ၍ လီယိုကိုပြောလာခဲ့သည်။ လီယိုသည် မျက်နှာသေဖြင့် စဝ်မုဒြာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့နဂိုတည်တံ့သည့်အသံဖြင့်...

"ငါ့ဘာသာချက်လိုက်မယ်..."

စဝ်မုဒြာသည် လီယိုကို တည့်တည့်ကြည့်၏။ လီယိုကတော့ စဝ်မုဒြာကို မီးဖိုခန်း အတွင်းသို့ မဝင်သင့်သည့် သူတစ်ယောက်ဟု သဘောထားကာ စဝ်မုဒြာထပ်မပြောလာခင် အဝတ်ပင်မလဲနိုင်တော့ဘဲ မီးဖိုခန်းသို့ အလျင်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံးရက် သူ့အိမ်ရောက် သည့်နေ့တွင် စဝ်မုဒြာ မီးဖိုခန်းဝင်သည့် အကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် သူ ကျက်သီး ထသည်။ စဝ်မုဒြာချက်ပြုသည့် လက်ရာက အဆင်းအားဖြင့် နည်းနည်းလေးတောင် အပြစ် ပြောစရာမရှိသော်လည်း အရသာအားဖြင့်တော့...

အတွေးဖြင့် လီယိုရေခဲသေတ္တာထဲမှ ဟင်းချက်စရာများထုတ်ရင်းဖြင့် ကျောထဲစိမ့်သွား သလိုခံစားလိုက်ရသည်။

ဟင်းတစ်ခွက်က လူသတ်လို့ရတယ်ဆိုတာက သူလုံးဝပိုပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါလျှော့ပြောထားတယ်လို့တောင် ဆိုလို့ရတယ်။ နောက်ပြီး မီးဖိုခန်းတစ်ခုလုံးက ဆီးရီးယာ စစ်မြေပြင်လို ဖြစ်ခဲ့တာကိုလည်း သူ မမေးသေးပါဘူး။

ဘာမျှမသိရှာသည့် စဝ်မုဒြာမှာတော့ သူ့အပေါ် လီယိုမှ ရုတ်တရက်ကြီး ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကောင်းနေတာလဲ ဆိုသည်ကို စဉ်းစားခန်းဝင်နေခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းဆိုဖာဆက်တီတွင် လက်ကလေးပိုက်ထိုင်ကာ မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် သူစဉ်းစားနေ၏။ လီယိုသည် သူ့အပေါ်တွင် ကောင်းနေသည်။ ယနေ့ရိုက်ကွင်းတွင် သူ့ကိုကူညီသည်။ ယခုလည်း သူ့ကိုညနေစာ ချက်ကျွေး မည်တဲ့လေ။ နံနက်ခင်းတုန်းကတောင် သူသုတ်ပေးသည့် ပေါင်မုန့်ယိုသုတ်ကို စားလာခဲ့သည်ကို ယခုဘာကြောင့်များ ချက်ချင်းလက်ငင်းကြီး သူ့အပေါ်ကောင်းပြီး ညနေစာကို ကိုယ့်ဘာသာ ကောက်ချက်နေရတာလဲလေ။ စဉ်းစား၍မရသည်မို့ စဝ်မုဒြာသည် လက်လျှော့ကာ အပေါ်ထပ်ရှိ သူ့အခန်းရှိရာဆီသို့ တက်ရန်ပြင်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ခုခုစဉ်းစားမရဘူးဆိုလျှင် မကျေနပ် တတ်သည့် ဉာဉ်ကလေးအရ လီယိုရှိရာ မီးဖိုခန်းအတွင်းသို့ သူဝင်လာလိုက်၏။