Muse [Own Creation]

(၂၈)

Unicode

အပိုင်း - ၂၈ ။ လှောင်ပိတ်ခံရ

"လီယိုက ငါ့ကို ဘာလို့ မတွေ့ချင်ရတာလဲ"

စဝ်မုဒြာ၏ အသံကဆတ်တောက်တောက်နှင့်။ လီယို၏ မန်နေဂျာကောင်ကလေးသည် မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် စဝ်မုဒြာကို ကြည့်ကာ...

"အစ်ကို လီယိုက အစ်ကို့ကို မျက်နှာမပြရဲဘူးလို့ ပြောထားပါတယ်"

"မျက်နှာမပြရဲရအောင် သူက ဘာတွေဖြစ်နေလို့လဲ"

စဝ်မုဒြာ၏ စိတ်မရှည်သည့် အသံက မန်နေဂျာကောင်လေးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ သို့သော် သူ့အလုပ်ရှင်၏ စကားကိုလည်း ခမျာမှာ မပယ်ရှာရဲ။ ကြားသုံးကြားကို မဝင်ချင်ဘဲ ရောက်နေရသည့် သူ့အဖြစ်က အတော်သနားစရာကောင်းလွန်းသည်။

"ဟို... ကျွန်တော်..."

စဝ်မုဒြာသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လျှော့လိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ လေပူမှုတ်ထုတ် သည်။ လီယိုသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုနေသည်။ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့ နေသည့် ဓာတ်ပုံများကို သူ မြင်ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ ထိုပျံ့နှံ့နေသည့် ပုံများက သူ့ဖခင်ကြောင့် ဖြစ်သည် ကိုလည်း ခက်နွယ်က သက်သေရှာပေးပြီးသွားပြီ။ ဖခင်ဖြစ်သူကို စဝ်မုဒြာ ပြဿနာသွားမရှာနိုင် သေး။ လီယိုက ထိုကိစ္စစဖြစ်ပြီးကတည်းက သူ့ကိုရှောင်နေခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်လုံးလုံး ရှောင်နေတာ! လီယိုက ဘာအချိုးတွေချိုးနေတာလဲ!

စဝ်မုဒြာ တံခါးကို ကန်ဖွင့်ပြီးသာ အထဲသို့ ဝင်သွားချင်နေတော့၏။

"မင်းရဲ့သူဌေးကို ပြောလိုက်... သူနဲ့ငါ ဒီကိစ္စရှင်းကို ရှင်းရမယ်လို့"

အတွေ့မခံသည့် လီယိုကြောင့် စဝ်မုဒြာသည် သူ့ဖခင်နှင့်အရင် ပြဿနာရှင်းရဦးမည်။

ကိုယ့်သားယူမဲ့ယောကျာ်းရဲ့ သိက္ခာကျအောင် လုပ်လိုက်တာက ကိုယ့်သားမျက်နှာကို အိုးမည်းသုတ်နေတာနဲ့ မတူနေဘူးလား။

ပုံများစတွေ့ကတည်းက သိစိတ်သာရှိနေလျှင် လီယိုက ထိုသို့လုပ်မည့်သူ မဟုတ်မှန်း စဝ်မုဒြာ တပ်အပ်သိသည်။ ကြားပယောဂတစ်ခုခုကြောင့်သာ ယခုလို ပုံများ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိ၏။ ဓာတ်ပုံထဲက မိန်းကလေး၏ နှုတ်ခမ်းများကို အရေခွံ ဆုတ်လိုက်ချင်သော်လည်း သူက မင်းမြတ်နွယ်လို ရူးနှမ်းနေသည့် လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည် မို့ သူ့ဒေါသကို ရင်ထဲတွင်ပဲ ထားထားလိုက်တော့သည်။