Chapter 29
"Diyos 'ko! Itong batang 'to! Sus maryusep! Bakit ba gabi-gabi na lang itong naglalasing? I heard Ate Celia's usually rant and squeal for me.
I can't help but to grin crazily while my eyes are still shut. Natatawa ako sa paniguradong mukha na naman ni Ate Celia ngayon! 'Cuz even if I'm drunk right now, I still can picture her usual look everytime she sees me like this. Looking constipated and with bullet of sweats, that's how I imagine her inside my head.
She always looked in trouble everytime she would hear that I am wasted again. It's funny because she looked more trouble that myself who's always finding happiness outside this house.
Akay-akay ako ng dalawang lalaking hindi ko kilala nang makalabas ako sa sasakyan. Alam kong nasa nakakuwi na 'ko sa bahay kapag sunod-sunod ko nang naririnig ang reklamo at ingay ni Ate Celia.
Tumawa ako ng muntik ng matapilok. Mas lalo akong hinawakan ng mga nagbibit-bit sa'kin. Both of my hands were on these men's shoulder. Parang naka-lutang na nga ako kasi mistula nila akong binuhat ng natantong magtatagal lang kami kapag hindi nila iyon ginawa.
"Ops..." I chuckled drunkly. "Muntik na 'kong matumba don, ah!" puna ko sabay pilit na imulat ang mga mabibigat na talukap.
"Dahan-dahan at baka mabitawan niyo! Arnel, alalayan mo ang dalawang 'to! Kuray, tawagin mo ang mga kasamahan mo at ihanda na agad ang kwarto nito sa taas!"
"Sige po, Ate..."
"Bilisan niyong kumilos! Jusko! Altapresyon yata ang papatay sa'kin dahil sa batang ito!"
"Ate Celia!" tawa ko at dinuro ang kung sino-sino na nadadaanan namin na hula ko ay papasok na sa double door namin.
I couldn't find Ate Celia's face because of my spinning head and wavy vision. Ngumuso ako at naiiwan ang tingin sa mga nalalagpasan namin.
"Ate Celia! Even if I am this drunk and sleepy, alam ko pa rin kung pa'no tumatanda ng wala sa oras yang mukha mo pag stress! That's why I am always telling you na chill ka lang, okay? I can handle myself..." I said that after I almost slip from the hands of holding me.
"The fuck!" I cursed.
Buong akala ko ay mabubuwal na 'ko saming bulawagan ngunit agad naman akong naagapan.
"Ting-ting, hawakan niyo naman ng mabuti ni Domeng!" I continually heard Ate Celia's stress and demands.
Where is she? I wanna see her constipated face!
"Oho, Ate. Hinahawakan naman po namin. Sadyang malikot lang ho itong si ma'am, Addie. At medyo may kabigatan 'din. Hehe," sagot ni Ting-ting, anak ni Mang Arnel.
Aba! Ang payatot na ito!
I groaned in relief after I sense that we're finally got inside our living room. Walang malay kong sinandal ang ulo sa balikat ng lalaking umaakay sa'kin. I don't know if it was Ting-ting's shoulder or it was Domeng's one.
May naramdaman na kasi akong kakaiba sa sariling katawan. It seems like all the different alcohols I took and sleepiness had a sincere talk to fusion in my inside.
I feel like my whole system just shut down for a moment. Laylay ang kanang braso ko na tinuro ang malaking sofa namin, naka-sandal pa rin ang ulo sa balikat ng umaalalay.
"I wanna sit there!" I whined and point our spacious grey couch.
"Ilagay niyo!" I can't fully hear Ate Celia this time.
Parang ngayon lang kasi umakyat sa sistema ang lahat ng ininom ko. Parang nabubuwal na 'ko kung hindi pa nila ako nailagay sa couch.
"Oh my gosh! Ang lamig ng tela! This is so comforting! I want this warm when I sleep!" paungol kong sabi nang humilay ako sa'ming sofa.
BINABASA MO ANG
Little White of Secrets (Metro Series #2)
RomanceMetro Series 2 of 3. (Completed) Addie Lane Serraño is secretly inlove with her bestfriend's brother, Louis dela Cuest. With her all bravery and stubborness to pursue the man that she thinks she do love, what will be the things she'll realize on he...
