Yeniden Ask

Kıvanç Kim?

Sabah gözlerini araladığında gülümsedi Kerem. Nedenini anlayamadı.. ama gülümsedi işte. Her sabah binbir üşengeçlikle kalktığı yataktan bu sefer hiç sızlanmadan kalktı. Hemen bir duşa girdi ve çıkar çıkmaz müzik açtı hem saçını kuruluyor hemde ritim tutuyordu. Hızlıca giyinip yukarı çıktı ve mutfağa girdi.
"Günaydın!" Dedi mutfaktaki Nurgüle.
"Gü-naydın!" Şaşırmıştı nurgül. Kerem hic bir zaman bu kadar neseli gorunmemisti. Bu saate de uyuyor olması gerekirdi. "Ben hemen kahvaltınızı hazırlıyorum."
"Ah,hayır ben kendime bir ekmek arası yaparım."
"Nasıl?" Dedi nurgül gözlerini açarken.
"Sen bana bi meyve suyu sıksana."
"Ta-tabi."
Nurgül meyve suyu sıkmaya girişirken Kerem dolaptan birşeyler çıkarıyordu. Bir yandan ekmek arasını hazırlarken bir yandan dün olanları düsünüyordu..
FlashBack
Kerem Zeynepi uyandırmak için saatlerce uğraşmıştı. Bir yandan uyandırmak istiyor. Bir yandan uyandırmak istemiyordu.. o kadar masum görünmüştü ki gözüne o cadılığından eser kalmamıştı. Öpmek istedi onu. İlk defa bir kızı öpmek istedi. Ama saçma geldi sonra ve geri çekildi. Ne yapacağını çaresizce düsünmeye devam ederken Canı aradı.
"Alo can?
"Noldu abi,bıraktın mı zeynepi?"
"Olum bu mışıl mışıl uyuyor. Nerde bunun evi?"
"Abi bende bilmiyorum ki."
"Nasıl bilmiyorsun."
"Bilmiyorum işte.. Yagmurda sarhoş onada soramam."
"Tamam sen bana yağmur'un adresini ver. Orada kalsın."
"A- O olur bak."
"Tamam sen bana konumu at."
"Tamam abi. Gorusuruz."
Kerem telefonu kapattıktan sonra Zeynepe baktı tekrardan. Sonra titreyen cebiyle irkildi. Canın attığı konuma doğru sürmeye başladı arabayı. Eve geldiklerinde Zeynepi tekrar dürttü ama nafile,uyanmıyordu.
"Ahh yeter ama kızım seninle mi uğraşıcam ben?" Hızla arabadan indi ve Zeynepin kapısını açtıktan sonra kucağına aldı Zeynepi. Zeynep yavaş yavaş araladı gözlerini.
"Kıvanç sen mi geldin?" Kerem bir an duraksadı. Kıvanç kimdi şimdi..
"Hegg kıvanç geldi!" Dedi hafif sesini yükselterek. Zeynep gözlerini biraz daha araladığında Keremi fark etti.
"Napıyosun sen ya?"
"Uyansaydınız.. yapacak bir şeyim yok."
"Bıraksana beni ya! Her fırsatta kucağına alıyorsun."
"Peki o zaman küçük Hanım kendiniz yürüyünüz." Kerem Zeynepl birden yere bırakmıştı. Zeynepin başı öyle bir dönmüştü ki ayakta duramıyordu.
"Aygg! Tut,tut düşücem."
"Bişey biliyoruz herhalde dimi?"
"Kafam best of the model şuan."
"Fark ettim onu ben."
"Adımı sorsalar Mahmut Tuncer derim o derece." Kerem bir yandan Zeyneple beraber kahkaha atarken bir yandan Zeynepi tekrar kucagına alıyordu.
"Yine mi?" Dedi zeynep gözlerini Kereme dikerken.
"Sabaha kadar başında duramam senin."
"Ay ben sanki meraklıydım.. nerdeyiz biz?"
"Yagmurlarda."
"Ya niye evime götürmedin beni."
"Uyanıp, nerede oturduğunuzu söyleseydiniz keşke kücük hanım."
"Herneyse iyi olmus. Ben boyle yarım saat anneme acıklama yapamazdım zaten."
"Guzel."
Kerem kapıya geldiginde dirseği ile zili çaldı. Kapıyı açan Candı.
"Abi?" Dedi şaskın gözlerle.
"Ayakta duramıyor." Dedi ve içeri girdikten sonra Koltuğa bıraktı Zeynepi. Zeynep hemen uymak için uzanırken. Can şaşkın gözlerle bakmaya devam ediyordu.
"Noldu ?" Dedi Kerem.
"Abi her an kızı kuçagında goruyorum seni. Ne oluyor?"
"Ben sana demistim bu kızı fazla önemsiyorsun."
"Sacmalama Kerem. Zeynep şuan sarhos yoksa hayatta böyle bir şeye müsade etmezdi."
"Can sen gerizekalı mısın? Bu devirde bütün kızlar böyle. Artık kabul et."
"Abi asıl gerizekalı sensin."
"Hop!"
"Ya sen Barda tanıstıgın kızlarla diger kızları bir mi goruyorsun? Her kız orospu degildir.! Namuslu kızlar,namuslu yerlerde yetisir. Sen hic bardan cıkmıyorsun ki? Etrafına hic bakmıyorsun. Her kızı cıkarcı görüyorsun. Bak Heleki Zeynep o öyle biri değil. Kızı sacma sapan islerine alet etme."
"Can! Nerden bu özgüven? İddia'ya giren sendin."
"Abi o biranlık hata. Tamam mı? Sacmalıktı. Sarhosluk.. sakın,bırak ben porshe falan istemiyorum."
"Can! Kes artık da ayılt şunları." Dedi İki ayrı koltukta yatan Zeynep ve Yagmuru gösterirken.
"Tamam o zaman ben kahve yapıyım."
"Olur." Dedi ve Zeynepin yattığı koltuğun karşısında ki Tekli koktuğa kuruldu. Bir süre sonra zeynep kıpırdanmaya başladı. Ve birden uyandı.
"Kıvanç!"  Kerem şaşkındı kimdi şimdi bu Kıvanç. Kucagında tasırken de aynı kişiyi anmıştı.
"Zeynep?"
"Ne?.. Nerdeyim ben? Senin burda işin ne ya!"
"Anlaşılan kendine gelmişsin. Yagmurlardayız. Kendiside surada.." dedi hemen yan koltukta yatan Yagmuru gosterirken.
"Kıvanç kim?" Zeynep şaşırmıştı.
"Ne, ne kıvançı?" Dedi korku içinde kekelerken.
"Kıvanç kim bilmiyorum ama seni korkutuyor."
"Kimse. Yok oyle biri.. tanımıyorum."
"Hic kimse tanımadıgı birinden bu kadar korkmaz.. kim bu Kıvanç?"
"Eehh! Sanane be, kimse kim! "
Bu sırada Can elinde kahvelerle içeri girdi.
"Neden bağırışıyorsunuz ya?"
"Hiç." Dedi Kerem ayağa kalkarken."sonra görüşürüz."
"Nereye abi? Kahve." Kerem dinlemeden çekip gitmişti. Hızlıca arabaya bindi.
"Ne oluyor Zeynep?"
"Bisey oldugu yok Cancım. Bu heriften hoslanmıyorum sadece." Dedi Zeynep ve Canın elinden Kahve fincanlarından birini alıp içmeye başladı. Kerem ise düsünceler içersindeydi. Eve gelmişti. Aklına tek takılan şey Kıvanç'tı. Bu her kimse Zeynepi korkutuyordu. Onu bulacaktı,kararını vermişti. Derin bir nefes alıp kendini yatağa atmıştı. Daha sonra Yagmurların evinin önünde Zeyneple olan diyologları geldi aklına ve gülümsedi.
FlashBack son

Kerem kahvaltısını yaptıktan sonra yürüyüşe çıktı. Sahil kenarında koşmaya başlamıştı. Bir süre koştuktan sonra karşıdan gelen Zeynepi görünce oldukça şaşırdı. Yavaşladı ve kulaklığını çıkardı. Zeynepte tam önünde durmuştu.
"Yine mi sen? Ya bazen beni takip ettiğini falan düşünüyorum."
"Yuh artık!" Zeynep sırıtmıştı.
"Biraz oturalım mı?" Dedi Zeynep bankı gösterirken.
"Olur."
Yavaş yavaş banka oturduklarında Zeynep pişman tavırlarla yaklaştı. Üzgündü cünkü Kıvanç yüzünden Kereme bağırmıştı.
"Dün sana fena çıkıştım.. "
"Öyle oldu gerçektende."
"Ama sende kaşındın.. Sık boğaza gelemem."
"Anladım onu."
"Güzel. Bundan sonra daha dikkatli davranırsın.. "
"Peki söyleyecek misin?"
"Neyi?"
"Kıvanç kim?"
"Kereeem!"
"Zeynep. Bana güvenebilirsin.."
"Üzgünüm ama ben kimseye güvenemem. En azından bunu ögrendim." Dedi Zeynep ve ayağa kalktıktan sonra derin bir nefes aldı. Tam bir şey diyecekti ki vazgecti.. Ve koşmaya başladı.
"Zeynep, ya Zeynep!" Kerem denize doğru baktı. Zeybepin kendine güvenmesini sağlamalıydı. Bir plan yapmalıydı. Belkide Güven testi..
*
Kıvanç rolü;  Jamie Dornan