Yeniden Ask

Ölmeyecektiniz!

Merhaba arkadaslar. Kotu haber ; sınav haftasına giriyorum ve oldukca yogun olacagım. Yb 1 hafta sonra gelecek.. simdilik hepinizden ozur diliyor bana sans dilemenizi istiyorum. Yorumlarınızı ve votelarınız eksik olmasın. Beni cok mutlu ediyorsunuz.. İyi okumalar.
(Medya eşliğinde okuyunuz..)

Danısmancıgıma sevgilerimle..

Zeynepin nefesi derinleşmiş ve oldukça üşüyordu. Çenesi titrerken gözlerinin içine bakıyordu.
"Sen beni ne.." dedi zeynep sesini alçaltıp.
"Zeynep.." Kerem kararsız bir şekilde düşünürken yanlarından hızla araba geçti ve zeynep ile keremin üstüne çamur atmıştı.
"Allah kahretsin!" Dedi zeynep. Üstünü silkelerken. Ve tekrardan döndü kereme. "Sakın ama sakın birdaha bana yaklaşma." Dedi zeyneo ve hızlı adımlarla yürümeye başlamıştı.
"Zeynep! , zeynep bekle. Zeynep yapamam." Zeynep duydukları karşısında ne kadar şaşırsada düzeltti simasını ve döndü arkasına.
"Arba senin için bu kadar önemli olmaz diye düşünuyordum." Kerem zeynepe yaklastıgında zeynep basını one egip kendini topladı ve sonra tekrardan kibirli bakıslarını savurmaya devam etti.
"Zeynep yapma,bu senin bakışların değil. Kötü olmak zorunda değilsin."
"Bana nasıl davranacağımı söyleme! Ve benden uzak dur."
"Zeynep yapamam."
"Tamam,guzel. Ben sana beni bırakman icin barısın arabasından alırım."
"Ne! Araba için senin yanında mı olduğumu sanıyorsun."
"Kerem inkar etme duydum."
"Sana onu mecburiyetten söylediğimi söylemiştim. Arba konusu değil."
"Peki ne? Ne kerem?"
"Söz.."
"Ne sözü ya?"
"Zeynep sana,annene hatta babana bile. Seni yanlız bırakamam"
"Bi dakika bi dakika.. sen annemlere benden ayrılmayacagına dair soz mu verdin?"
"Tam olarak degil. Ama her zaman senin yanında olacagıma sana sahip cıkacagıma.."
"Tamam kes! Hicbirini duymak istemiyorum. Benden uzakdur. Sözü falan da unut. Kimse kimsenin yanında zorla kalamaz.. dimi?! Beni sakın arama." Zeynep hızlı adımlarla ilerliyordu ki kerem bir kez daha seslendi.
"Zeynep.. peki ya bende istiyorsam?" Zeynep olduğu yerde durdu ve derinleşen nefesini dindirdikten sonra aynı kibirli simasını tekrardan iliştirdi yüzüne.ve döndü tekrardan kereme.
"Peki ya ben istemiyorsam?" Zeynep geri dönüp gittiğinde kendini iyi hissetmiyordu. Dizleri titriyordu ve hüngür hüngür ağlıyordu. Söförü çagırdıktan sonra cihanın evine gitti ve gezinmeye başladı. Aynanın karşısına geldiğinde Ailesiyle olan fotoğraflara teker teker bakmaya başladı. Gözünden süzülen yaşı hızlıca sildikten sonra fotoğrafı eline aldı ve ağlamasını dudaklarına bastırarak susmaya calıstı. Hıçkırıkları arasında bağırdıktan sonra Çerçeveyi serçe yere attı.
"Hepsi sizin yüzünüzden! Ölmeyecektiniz! Beni yanlız bıraknayacaktınız! " zeynep yaslandığı dolaptan yavaşca aşagı süzülerek yere oturdu. Kırılan çerçeveye bakarken bağırmalarını susturamıyordu. Artık güclü olmak zorundaydı..
**
Zeynep Sabah gözlerini araladığında hızla kalktı yataktan saate baktıktan sonra dolabına yöneldi ve siyah eteğini çıkardıktan sonra birde beyaz gömleğini çıkardı ve giyindi. Aşağıya indikten sonra siyah topuklularını ve ceketini giydikten sonra boy aynasından şöyle bir süzdü kendini tam iş kadını gibiydi. Çantasını alıp çıktıktan sonra kırmızı mini cooper'ına bindi ve Yılmaz Holding'in yolunu tuttu. Holdinge geldiğinde derin bir nefes aldı ve içeri girdi herkez kendi halindeydi zeynep oldukça sinirlendi ve yanına gelen kıza deli gibi bağırmaya başladı.
"Zeynep hanım hoş.."
"Hiç hoş gelmedim zehra! Ne bu? Neden kimse çalışmıyor. Suna bak,geldiğimin farkında bile değiller! Hemen herkezi toplantı odasına topla."
"Peki zeynep hanım." Zeynep hızlı ve sinirli adımlarla cihanın odasına girdi ve çantasını masanın üstüne bıraktıktan sonra ellerini kavuşturduğu ve bir ayağını yere vurarak dışarı seyretmeye başladı. Kısa bir süre sonra kapısı tıklandı.
"Gel!"
"Zeynep hanım herkez hazır."
"Tamam geliyorum." Zeynep hızlı bir şekilde ceketini çıkardı ve toplantı odasına girdi. Herkez ayağa kalktıktan sonra sertçe "oturun!" Diye bağırdı. Daha sonra kendi koltuğuna gecti ve ellerini masanın üstünde kavuşturdu.
"Beni tanıyan tanır. Ben zeynep yılmaz! Peki bu holding'in adı ne Yılmaz holding! Kimse gelmiyor diye çalışmayacağınız anlamına gelmiyor değil mi? Herkezin hesabından birer bilyon kıracağım ayrıca 1 ay bıyunca aralıksız çalışacaksınız. Ne olursa olsun tatil yok! Herkez ayağını denk alacak.. ayağını denk almayan ise defolup gidecek. Burası babanızın holdingi değil.! Burası benim holdingim. Yamuk yapanı yakarım. Anlasıldı mı? "
"Anlasıldı." Dedl herkez bir ağızdan.
"Güzel.. Zehra gelelim şu ihale konusuna.. milyon dolarlık bir ihale ile anlaşma imzalayacağız. Herkez bu konuda çok dikkatli olmalı.. çok çalışmanız gerekecek."
"Zeynep hanım yanlız ortağınız bu anlaşayı istemiyor."
"Ne! Aklını mı kaçırmış bu? Milyon dolarlık anlaşmayı istememkte ne demek! Hem kim oluyorda böyle bir şeye karışıyor bu adam."
"Zeynep hanım.. Holdingin %50'si ortagınızın ve biz arada kaldık."
"Ben ne diyorsam onu yapın! Hadi başlayın çalışmalara." Dedi zeynep. Tam o sırada şirket telefonu çalar ve Zehra açar.
"Alo? Efendim.. Tabi.. iletirim efendim."
"Kim o zehra?" Diye sordu zeynep.
"Ortağınız.. odasındaymış. Sizi bekliyor."
"Ne beni! Ayağına çagırıyor. Ben şimdi gösteririm ona." Zeynep hızla oturduğu yerden kalktı ve hızlı adımlarla girdi odaya.
"Siz kim oluyorsunuz da... " zeynep gördükleri karşısında neye uğradığını şaşırmıştı. "Kerem!"