Hindi ko maipaliwanag ang kakaibang tibok ng puso ko. Para akong nawawalan ng lakas. I can't feel anything but his hug from behind.
Marahan niyang hinahalikan ang leeg ko at ang balikat ko. Isang tube na pang-itaas ang suot ko kaya malaya niyang nahahalikan ang balikat ko.
His embrace tightened on my waist.
I unconsciously moved my head to my left to give him more access on my neck. He smiled before nipping my neck. Marahan niyang kinagat ang sensitibo kong leeg bago dinilaan.
"I'm not planning to take you tonight." mahinang sabi niya habang hinahalik-halikan ang leeg ko.
"Why?" gusto kong tuptopin ang bibig ko sa naitanong ko.
I felt him smiled again.
"Dahil ang gusto ko ay mag-usap tayo." bakit parang kabaliktaran naman 'yon sa ginagawa niya ngayon? At sa nararamdaman kong panunusok ng ano niya sa likuran ko.
"Then, stop kissing me." sabi ko. He chuckled. Napadaing ako nang kagatin niya ang leeg ko.
"You think I can?" I bite my lower lips when I felt his tongue again. "Ang hirap mong tigilan, Auria." kakaiba talaga ang epekto niya sakin. I have never been this affected by other guys before. Kay Luciano lang talaga!
"Kung ang pag-uusapan natin ay ang pag-alis ko ng bar, mas mabuti pang may mangyare nalang satin dahil mag-aaway lang tayo." my mouth formed an 'o' when he cupped my breasts.
Damn!
"Your mouth, Auria!" muli akong dumaing nang mas dumiin ang hawak niya sa dibdib ko. "We'll just talk." he said and made me face him. Namumungay pa ang mga mata ko nang tuluyang makaharap siya.
"Don't give me that look. Gusto ko makapag-usap tayo ng hindi ka pagod." I don't know but I am melting because of his words. Alam na alam niya kung pa'no ako kunin! Pinatakan niya ako ng halik sa mga labi bago iginiya palabas ng backstage.
Nag-iinumang customers ang nadaanan namin sa paglabas ng backstage. May iba pang may nakapatong na babae sa mga hita. May narinig pa akong tumawag sa akin pero dahil dire-diretso ang lakad ni Luciano at hawak niya ako ay hindi na ako nabigyan ng pagkakataong lumingon pa.
Sa parking lot ng bar ang naging tungo namin. Nakita ko ang sasakyan niya doon. We walked toward his car. Pinagbuksan niya ako ng pinto kaya agad akong pumasok.
Nanatili siya sa gilid ko habang hawak ang pinto ng sasakyan. Nakabit ko na ang seatbelt kaya nagtatanong na tiningnan ko siya.
"Bakit?" umiling siya pero parang may bumabagabag sakanya. Marahan niyang sinara ang pinto at umikot para makapasok na sa loob.
"Saan tayo?" tanong ko nang tinatahak na namin ang daan.
"Hacienda." maikling sagot niya.
"Hindi ba't mag-uusap lang tayo?" sabi ko. Bahagya siyang lumingon sa akin. Hindi nakalampas sa mga mata ko ang pagtaas ng sulok ng mga labi niya.
"Hindi ba pwedeng mag-usap sa Hacienda, Auria?" damn! The amusement in his tone made my face heated.
"Pwede naman tayong mag-usap dito." I said to atleast save myself from my stupidity.
"Pwede namang sa Hacienda." I groaned. He chuckled because of my reaction.
"If you want to do other than talking, we can also do that." he said making my face more heated.
"Stop it!" nahihiyang suway ko. Muli siyang tumawa. Ang sarap lang pakinggan ng tawa niya. I'm not used of it. Nasanay akong palagi siyang nasa hindi magandang mood kaya nakakapanibago ang pagtawa niya.
BINABASA MO ANG
I've Chosen You
General FictionAuria Constantia, poor, bread winner and a prostitute. Binibenta ang sarili para sa pera. Handang tanggapin lahat ng pangmamaliit, panghuhusga, pangbabastos kapalit ng perang magdudugtong ng buhay ng Nanay niya, mga perang sumusuporta sa mga kapatid...
