I hate how weak my trust to Luciano is. I got affected. The assurance he gave, it vanished like a thin bubble into the heat. Nawalan ng saysay lahat ng sinabi niya para gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ako tinantanan ng mga sinabi ni Mrs. Monteveros. Paulit-ulit 'yong tumatakbo sa isip ko. The will to run away is strong. Gusto kong pumunta kay Tony at magsumbong. Ayokong ipaalam pa 'to sa pamilya ko. And Tony is the only person I know who can listen to me. Pero wala akong lakas para umalis. My energy left me.
I couldn't lay my eyes on him. Hindi ko siya magawang titigan dahil sa tuwing tinatangka ko ay naririnig ko ang mga sinabi ni Mrs. Monteveros. I'm just here because he wants to get even. He hates prostitute. I'm here because of Loren.
We never had a long conversation after that day. He's always busy in the Hacienda. Pabor iyon sakin dahil ayoko din talaga siyang makausap o makita man lang. Minsan ay uuwi lang para maligo at magbihis. Maaalimpungatan akong tumatabi siya sakin. Maaga siyang umaalis. Hindi ko na alam kung ano ang iisipin ko. Nagkataon lang ba ang lahat ng ito?
Hindi kawalan ng lakas ang pumipigil saking umalis. Pagmamahal ko para kay Luciano. I lost it. I fell. Hard.
I watched him as he penetrates me. Sobrang bilis niya sa ibabaw ko. Sabik na sabik at may gustong marating. Sumasakit ang puso ko habang pinagmamasdan siya. Hanggang dito lang ba talaga ako sa buhay niya? After few thrust, he came. Umalis siya sa ibabaw ko at dali-daling nagbihis.
"I have to go." he said in a hurry. Hindi kagaya noon na binibihisan niya ako. Ngayon, umalis siya pagkatapos akong gamitin. I smiled bitterly. Tumulo ang mga luha ko at hinayaan ang sarili sa kung anong iniwan niya.
Ilang beses nangyare ang ganun. Hindi ako nagreklamo at pinuno ang sarili nang isiping abala siya. Ani ngayon kaya madalas siyang wala. Busy lang siya.
"Let's get tested, Auria." he said after we ate our lunch. Kaming dalawa lang dahil wala ang mga bisita. Si Mrs. Monteveros ay kasama si Loren para manuod ng laro ni Gregory. We're supposed to watch too pero mukhang nakalimutan niya na ang tungkol sa bagay na 'yon.
"We've been doing it. I don't know why you're still not pregnant." he said in a creased forehead. Naghanap ako ng lakas ng loob para magtanong.
"Paano kung hindi kita kayang bigyan ng anak?" I asked. Tumitig siya sakin ng matagal. I don't know what happened to us. Why are we suddenly like this. It feels like there's a wall between us. Ang lapit namin pero parang hindi namin kayang abutin ang isa't-isa.
"That's why we need to be tested." mapait akong ngumiti.
"What will happen to me if I can't give you a child, Luciano?" matapang kong tanong. Kumunot ang noo niya.
"What kind of question is that?" tumiim ang bagang niya.
"Just answer me." diretsong sabi ko.
"You'll stay with me. What else?" I know it won't happen. He wants a child and what will he do to someone infertile? The disappointment in his eyes everytime the PT revealed negative is palpable. He wants a child. Hindi niya pa ako nabubuntis hanggang ngayon. We've been trying it. I made sure I'm in a good condition to bear him a child. I don't know what's wrong.
"Umamin ka nga sakin, Auria. Do you still drink your pills?" seryosong tanong niya.
"I stopped when we both agreed that we'll get pregnant." I answered honestly. Nagtagal ang titig niya sakin. Hindi siya naniniwala? The thought that he doesn't trust me hurts.
"You can check my things and find it yourself." I surrendered. I'm too tired for an argument.
"I believe you." but that's not what his eyes are trying to say.
BINABASA MO ANG
I've Chosen You
Ficção GeralAuria Constantia, poor, bread winner and a prostitute. Binibenta ang sarili para sa pera. Handang tanggapin lahat ng pangmamaliit, panghuhusga, pangbabastos kapalit ng perang magdudugtong ng buhay ng Nanay niya, mga perang sumusuporta sa mga kapatid...
