Lincoln Eunice
"Dalian niyo namang kumilos! Iniwan na tayo'y lahat-lahat, nandyan pa rin kayo!" Rinig kong naiinis na sigaw ni Julius sa labas ng room. Bawat katok niya sa pinto ay parang pagtambol sa ulo ko na kanina pa kumakabit ang sakit.
Nailing na lang kaming dalawa ni Cardozo bago magmadaling lumabas matapos naming isiksik ang aming mga gamit sa bag. Lihim akong natawa nang makita kong halos magbuhol na ang kilay ni Julius at mahaba na rin ang nguso nito, parang batang hindi nabilhan ng candy.
"Kukupad kumilos. Kaya hindi kayo pinipili eh, palagi kayong huli sa balita," naiiling na sabi niya nang makita kaming dalawa.
"Anong connect, gago? At bakit, pinili ka ba?" nakataas-kilay na pang-aasar ni Cardozo habang inaayos ang kaniyang buhok sa harap ng salamin sa hallway.
"Medyo. At least ako, prioritized," sagot ni Julius sabay kindat.
Wow naman, ayan ang sana all.
Natatawang inakbayan na lang siya ni Cardozo bago kami maglakad patungong Convention Hall. Ang hallway na dati ay maingay at magulo ay tila naging sementeryo sa sobrang tahimik dahil halos lahat ng estudyante ay nauna na sa baba.
"Ano daw bang meron? Bakit tayo biglaang pinapapunta ng Convention Hall?" kunot-noong tanong ko sa kanila.
Biglaan talaga ang lahat. Sa kalagitnaan ng discussion ng aming professor kanina, biglang may kumatok na student council representative at nag-announce na kailangang pumunta agad ang lahat sa hall. Hindi ko na rin inintindi ang detalye kanina dahil busy ako sa malalim na pag-iisip, mga bagay na pilit kong binabaon pero pilit ding bumabangon.
"Biglaan daw kasi yung dating nung owner nitong University natin. Today is the day of the big reveal. Ipapakilala na siguro nila kung sino ang nagpapatakbo ng eskwelahang 'to," sagot ni Julius at nagkibit-balikat pa.
Kumunot ang noo ko. Owner? "Babae daw ba o lalaki?"
"Walang sinabi eh. Ang balita lang, it’s a high-profile figure. Someone very influential," sagot ulit ni Julius.
"Excited na akong makilala kung sino man 'yun! Sa ilang taon ko nang nag-aaral dito, ngayon ko lang malalaman kung sino nga ba ang owner nitong University. I hope lalaki siya, and sana he’s hot and single!" animong kinikilig pang sabi ni Cardozo.
Nailing na lang ako at nagpatuloy sa paglalakad. Pagpasok namin sa Convention Hall, sinalubong kami ng malamig na aircon at ang mahinang bulungan ng libo-libong estudyante. Uupo na sana ako sa nadaanan naming bakanteng upuan dito sa may dulo dahil gusto kong maging invisible, ngunit mabilis na hinila ako nung dalawa.
"Doon tayo sa harap, Leng! Para makita natin nang malinaw ang future sugar daddy natin!" biro ni Cardozo habang kinakaladkad ako patungo sa unahan.
Nang makaupo kami sa second row, biglang kumitid ang mundo ko. Naramdaman ko ang pamilyar na kirot sa puson ko.
"Ang sakit ng puson ko," mahinang bulong ko sa kanila.
Sabay na nag-aalalang napalingon sa akin ang dalawang tanga. Sa kabila ng kulit nila, alam kong sila lang ang masasandalan ko sa mga oras na ganito.
"Meron ka today?" mahinang bulong ni Cardozo, ang kaniyang boses ay puno ng simpatya.
Nakangiwing tumango ako. "Oo, pang-dalawang araw na. You know how it feels like a literal crime in my body."
"Hala? Ito oh... Inom ka water. It helps, sabi ni Google," ani Julius na parang inosenteng bata pang inaabutan ako ng tubig niya.
Inis na inirapan ko ito. "Tubig lang? Hindi 'to dehydration, Julius. Dysmenorrhea 'to!" singhal ko sa kaniya kaya taka itong napatingin sa akin at ngumusong tumingin na lang sa tubig niya.
