Eunice
"Ahhh!!! Ayoko nang maging tao, gusto ko na lang maging kangkong!"
Isang matinis at nakakarinding sigaw ang bumasag sa katahimikan ng room. Inis na nalingon ko ang tangang si Julius dahil sa mismong tapat ng tenga ko pa talaga ito humiyaw. Pakiramdam ko ay nabingi ako pansamantala sa sobrang lakas ng boses ng lalaking ito.
"Letche!" singhal ko sa kaniya sabay binigyan siya ng isang malutong na batok.
"Aray ko naman, Lincoln my bebs! Ang brutal mo talaga sa akin! Hindi mo ba ako mahal?" reklamo niya habang hinihimas ang likod ng ulo niya. Nginusuan pa ako ng loko, akala mo naman ay kinagwapo niya ang pagpapa-cute na mukhang pato.
Hindi ko na lang siya pinansin at pinagpatuloy ang pag-aayos ng mga gamit ko sa loob ng bag.
"Ayaw mo maging kingkong? Mas bagay kaya sa'yo maging kingkong—iyung unggoy na malaki? Sakto sa body built mo, eh. Medyo cute na kingkong–" pang-aasar naman ni baklang Cardozo, na busy rin sa pag-aayos ng kaniyang sarili sa harap ng maliit niyang salamin.
"Nyenye nyenye!!! Ewan ko sa inyo!" inis agad na bira ni tanga sa balak pa sanang sabihin ni bakla. Inis na dumila pa ito at nakasimangot na nag-cross arms, tila batang inagawan ng kendi.
Nagkatinginan naman kaming dalawa ni bakla. Isang tingin na punong-puno ng pang-unawa sa kababawan ng utak ng kaibigan namin. Sabay kaming naiiling na natawa na lang kay Julius.
"Pero seryoso, nakakatamad na mag-aral. My god! Sunod-sunod 'yung mga pinapagawa nila, lalo na 'yung quiz ng mga professor natin kanina? Muntik na akong atakihin sa puso! Super stressful, kaloka!" muling ungot ni bakla habang isinusukbit ang kaniyang mamahaling bag.
"Tama! Anong akala nila sa atin? Robot? Na kayang i-absorb lahat ng lessons sa loob ng isang upuan?" pagsang-ayon naman ni Julius na tila nakahanap ng kakampi sa katamaran.
Umirap ako sa kawalan. "Ang dami niyong reklamo, eh tamad naman talaga kayong mag-aral kahit anong mangyari. Kung hindi pa kayo gagawa ng paraan, baka sa kangkungan talaga kayo pulutin niyan."
Iniwan ko na sila doon at nagsimula nang maglakad palayo. Rinig ko pa ang sabay na pagsigaw ng dalawa ng pangalan ko pero hindi ko na sila nilingon.
"Hoy! Lincoln Eunice! Hindi ka ba sasabay sa akin?!" rinig kong sigaw ni Julius mula sa likuran ko.
Huminto naman ako sa paglalakad at walang ganang nilingon siya. Alam kong may pupuntahan pa ito, malamang ay makikipag-date na naman sa kung sinong babaeng nauto niya.
"Wag na, alam kong may lakad ka pa. Isabay mo na lang 'yang si Cardozo para naman hindi siya magmukhang kawawa," sagot ko bago siya nginitian nang maliit, isang ngiting tipid na alam kong sapat na para tumahimik siya.
"Pwede namang ihatid muna kita bago ako pumunta doon sa—"
"Wag na nga, Julius. Ang kulit mo rin, 'no? Una na ako," inis na putol ko sa kaniya bago muling tumalikod.
"Okay, sige! Ingat ka, Bebs!"
"Take care, Lengleng ko! Labyah! Wag kang papagutom!" pahabol pa ni bakla na halos mapatingin ang ibang estudyante sa lakas ng boses niya.
Nailing na lang ako at napangiti nang lihim. Kahit papaano, ang kulit nila ay nakakabawas ng tensyon. Napayuko na lang ako nang maramdaman kong napunta ang atensyon ng ilang dumadaan sa akin dahil sa pagsigaw nung dalawa. Ayoko ng masyadong atensyon, lalo na sa ganitong oras na gusto ko lang mapag-isa.
Habang nasa kalagitnaan na ako ng paglalakad sa mahabang hallway ng University, nakita ko ang pamilyar na pigura. Si Ackhim. Ang lalaking tila walang ibang trabaho kundi ang buntutan ako kahit saan ako magpunta. Nakangiti na agad ito nang malaki nang makita ako, kaya lihim na lang akong napairap.
