LİMERENCE (BXB)

{32}

"Ulaş kalk!"

Duyduğum ses ile ne olduğunu anlayamadan gözlerim açıldı. Boş gözlerle karşımdaki dolabı izlerken tekrar Emir'in sesini duydum.

"Ulaş, uyan sevgilim hadi lütfen."

Gözlerimi sesin geldiği yöne çevirince çalışma masasında oturup bilgisayara bakan Emir'i gördüm.

"Emir?"

"Sınav sonuçları açıklanmış, sensiz bakmak istemiyorum."

Yerimden hızla doğrulurken hâlâ uyanamadığım için gözlerimi ovuşturdum.

"Sisteme girebiliyor musun?"

"Hayır, hata verip duruyor."

Yataktan kalkıp Emir'in arkasına geçtim ve kafasını yavaşça karnıma bastırdım.

"Tamam, sakin ol. Hemen banyoya gidip geliyorum, sen sisteme girmeye çalış. Açılırsa da söyle bana."

Kafasını sallamasıyla eğilip dudaklarımı saçlarının arasına bastırdım ve geri çekilip banyoya adımladım.

Banyodaki işlerimi hızla hallettikten sonra çıkıp tekrar odaya döndüm.

"Girmiyor hâlâ, normal mi bu?" Masum masum yüzüme bakarak sorduğu soruyla gülümsemeden edemedim.

"Herkes bir anda girmeye çalıştığı için normal bebeğim. Ben kendi sonuçlarımı bile diğer günün sabahı öğrenmiştim."

Şaşkınlıkla büyüyen gözlerini gözlerime dikip "O kadar sürer mi?" diye sordu.

"Bu biraz da benim umursamazlığımla ilgili olabilir. Yani sen en geç iki saate öğrenmiş olursun sonucunu, merak etme."

Derin bir off çektikten sonra masanın başından kalkıp yatağa gitti ve kendini sırtüstü bıraktı.

"Biraz sen bakar mısın?"

Kafamı sallarken Emir'in kalktığı yere oturdum ve ekranda açık olan sayfayı yeniledim.

Sonuçları karşımda çıkınca "Emir, gel güzelim." dedim.

Hızla yanıma gelirken dirseklerini masaya koyup yanımda eğilerek sonuçlara odaklandı.

Derin bir nefes aldıktan sonra elimin üstüne elini koyarak beni yönlendirdi ve sonuçlarına bastı.

Karşımıza çıkan ekrana bakamayıp başını önüne eğerken ben gördüğüm şeyle kocaman olmuş gözlerimi Emir'e çevirdim.

"Ulaş söyleme."

Yorum yapmadan beklerken bir an önce kafasını kaldırıp bakmasını istiyordum.

Birkaç saniye daha aynı pozisyonda durmasıyla dayanamayıp ellerimi beline koydum ve kucağıma oturmasını sağladım. Hâlâ kafasını kaldırıp ekrana bakmamıştı. Bacaklarımı açıp arasına Emir'i oturttuktan sonra eğilip dudaklarımı ensesine bastırdım.

"Seninle gurur duyuyorum sevgilim."

Sözlerimden sonra kafasını kaldırıp ekrana baktı ve yüzünü bana çevirdi. Tekrar ekrana bakıp "Ulaş!" diye bağırmasıyla gülmeye başladım.

"Ulaş, doğru mu gördüm?"

"Evet bebeğim, yüz bine girsem yeter diyordun ve kırk bine girmişsin."

Kucağımda dönüp kollarını boynuma sardıktan sonra ağlamaya başlamasıyla ellerimi beline sardım.

Sınavı o kadar çok kafasına takıyordu ki, sonucuna mutluluktan ve stresin etkisiyle ağlamasına şaşırmadım.