LİMERENCE (BXB)

{13}

Sabah uyanır uyanmaz evden çıkmıştım. Normalde kalktığım saatten erken kalkmıştım Emir'le karşılaşmamak için. Doğum günü olduğunu bildiğim halde evdeyken bir şey söylemezsem içim rahat etmezdi. Ama her şey akşama kalsın istiyordum, bu yüzden böyle bir şey yapmıştım.

Akşam herkes bizim kafeye gelecekti. Genellikle Emir'in pek yakın olduğu insan yoktu. Fakat okulundan çok samimi olmasa da konuştuğu birkaç arkadaşını Burçin sayesinde davet etmiştik. Aynı zamanda Seda ve Bahar'ın okul arkadaşları ve Kerem'in zamanında Emir'le ayaküstü tanıştırdığı başka arkadaşları da gelecekti.

18 yaşını güzel kutlamak istiyorduk. Hiç bu kadar kalabalık kutlamamıştık daha önce. Normalde herkesin doğum gününde yaptığımız gibi Kerem'in evinde bir şeyler ayarlardık. İlk defa benim çalıştığım kafede bir şeyler planlamıştık.

Onlar gelmeden kafeyi erken kapattığımızı söyleyip içeride kimseyi bırakmamıştık. Patronla konuşup izni almıştım. Akşam çalışmayacaktım.

Şimdi de Kerem, Fırat ve Tuğçe'nin yardımıyla masalara içecek ve atıştırmalık servisi yapıyorduk. Her şeyin yaklaşık bir saatte hazır olması gerekiyordu.

"Fırat! Buraya da tabak servisi açsana." diyen Kerem'e baktım. Sabahtan beri her şey güzel olsun diye uğraşıyordu. Benim yapmam gereken her şeyi beni durdurup kendi üstleniyordu.

"Tuğçe, sahnenin önündeki alanı ayarlayalım mı?" Tuğçe'nin Kerem'i onaylamasıyla sahneye doğru giden ikiliye kaydı bu sefer bakışlarım.

Onlara akşam sahneye sürpriz bir şarkıcının çıkacağını söylemiştim. Ne kadar merak etseler de sorularına cevap vermemiştim.

Sahneye ben çıkacaktım. Aldığım bir eğitim yoktu fakat sesim benim bile kabullenebileceğim kadar iyiydi. Şarkı söylemeyi severdim. Buna rağmen toplum önünde şarkı söylediğim anların sayısı bir elin parmaklarını geçmezdi.

Akşam hem gitar çalıp hem şarkı söylemeyi düşünüyordum. Neden böyle bir şey yapacağımı bilmiyordum, sadece içimden gelmişti. Hangi şarkıyı seçeceğimi bulmak ise çok kolay olmuştu.

İçeri giren tanıdık yüzleri görmemle bakışlarım saate kaymıştı. Birazdan hemen hemen herkes burada olurdu. Gelenlerin yanına giderken heyecandan terleyen ellerimi pantolonuma siliyordum.

-----------------------

Emir, habersiz bir şekilde Ulaş'ın aramasıyla kafeye gelince çok sevinmişti. Eğlenmeye ihtiyacı vardı ve bu ortam tam istediği gibiydi.

Herkes doğum gününü kutlayıp hediyelerini verirken çok heyecanlanmıştı. İlk defa doğum gününü bu kadar kalabalık bir ortamda kutluyordu. İlgi odağının kendisi olması biraz onu gerse de hoşuna gidiyordu.

Şimdi de Kerem abisinin kolunun altında sahneye çıkacak sanatçıyı bekliyordu. Saat geç olmuştu. Tahminine göre şarkıdan sonra eğlence biter ve evlerine dağılırlardı.

"Benimsin dedim, değişmez ki bu
Yüzünde bütün renkler var"

Duyduğu ses ile kalbi hızlanmıştı. Ulaş onun doğum gününde şarkı söylüyor olamazdı, değil mi?

"Akılsızım çok,
Benim yerle gökle ne işim var?"

Alkışlar eşliğinde gülerek sahneye çıkan Ulaş'a baktı. Gülerken kısılan gözleri kendisinin üstündeydi.

"Öldüm, kollarında cenneti gördüm
Senden sonra söndüm, yakan yok"

Elindeki mikrofonu yerine yerleştirirken boynuna astığı gitarını çalmaya başladı.