LİMERENCE (BXB)

{FİNAL}

Hissettiğim ağırlıkla gözlerimi araladım. İlk birkaç saniye gördüklerimi algılamaya çalışırken yanağıma konan öpücüklerle gülümsedim.

Karnıma oturmuş bir şekilde yüzüme uzanan Emir, en güzel sabahın başlangıcında olduğumu gösterir gibiydi.

"Günaydın." Neşeli çıkan sesi beni de keyiflendirirken "Günaydın bebeğim." diye karşılık verdim. Ellerimi beline sarıp dudaklarımı yanağına bastırdım.

Dün akşam annesiyle olan konuşmasından sonra Emir'i bu kadar keyifli görmeyi beklemiyordum ve bu beni şaşırtmıştı.

"Acıktım hadi kahvaltı yapalım."

Yüzümü Emir'in boynuna gizlerken onaylar şekilde mırıldandım. Her sabah kollarımın arasındaki Emir'le uyanacaksam geri kalan hiçbir şeyin önemi yoktu benim için.

Aklıma gelen fikirle geri çekilip Emir'e baktım. "Kerem'e mi gitsek kahvaltıya?"

"Olur, fark etmez." demesiyle yerimde doğruldum. Hâlâ kucağımda oturan Emir'in beline kolumu sararken uzanıp komodinimin üzerinden telefonumu aldım.

Elim bulunduğu yeri okşarken telefondan Kerem'in ismini bulup arama tuşuna bastım. Çalan telefon çok sürmeden açıldı ve "Alo?" diyen uykulu ses duyuldu.

"Günaydın paşam, uyandırdım mı?"

"Kalkmam gerekiyordu zaten, sıkıntı yok."

Emir bir eliyle çenemi okşarken dudaklarımı aşağı indirip elini öptüm ve Kerem'le konuşmaya geri döndüm.

"Müsaitsen kahvaltıya gelelim dedik."

Emir'in belindeki elimi çekip çenemdeki eline sardıktan sonra dudaklarımı avuç içinden bileğine doğru teninden ayırmadan götürdüm.

"Gelin oğlum, sormana gerek mi var?"

Dudaklarım bulunduğu yere tüy kadar hafif öpücük bırakırken Emir'in teninin üzerinde gülümsedim.

"Tamamdır, yarım saate oradayız. Fırat'ı da çağır istersen."

"Fırat yanımda."

"Tamamdır o zaman paşam, görüşürüz."

"Görüşürüz." dedikten sonra telefonu kapatmamla Emir'in kaşlarını çatması bir oldu.

"Bana da paşam de."

Gülerken elimdeki bileğini okşadım. Bu çocuğun kıskançlıkları ve bunu bana yansıtma şekli beni çok güldürüyordu.

"Kerem'i mi kıskandın yine?"

"Bana da paşam de."

"Emir, Kerem'i kıskanmaman gerektiğini daha kaç kere söyleyeceğim sana bebeğim?"

"Paşam de bana."

Gülerken Emir'i kendime çekip kucağımda uzanmasını sağladım. Dudaklarımı boynuna götürürken ellerimi beline sardım.

"Sevgilim." Fısıldayarak söylediğim sözden sonra Emir yutkunup ellerini göğsüme yasladı ve üzerimde yükselip dirseklerinin üzerinde durdu.

"Paşam de."

Gülerek kafamı iki yana salladıktan sonra "Paşam." dedim.

"Heh, oldu şimdi."

Dudaklarımı dudaklarına bastırıp geri çekildikten sonra kahkaha attım.

"Kerem'i kıskanmayı bırak artık Emir."

"Ben Kerem abiyi sevgilin olarak kıskanmıyorum ki, en yakın arkadaşın olarak kıskanıyorum. Onunla olan bağın kıskanılmayacak gibi değil."