LİMERENCE (BXB)

{29}

Kapının açılmasını beklerken ayağımla yerde ritim tutmaya başladım. Evden çıktıktan sonra gelebileceğim tek yer olan Kerem'e gelmiştim.

"Ooo, hoş geldin kardeşim."

Kafa selamı verdikten sonra ayakkabılarımı çıkartıp direkt içeri girdim ve mutfak balkonuna geçtim.

Arkamdan gelen "Hayda, noldu şimdi?" sorusuna cevap vermeden camın önündeki sigara paketinden bir sigara alıp yaktım.

Kerem'in içeride biriyle konuştuğunu duyunca kaşlarımı çatıp yanıma gelmesini bekledim.

"Ulaş'ım, hayırdır?"

"Emir'i aramadın değil mi?" diye sorunca şaşkınlıkla yüzüme baktı.

"Yok oğlum, o nereden çıktı?"

"İçeriden konuşma sesin geldi."

"Fırat evde ya, ona filme devam etmesini söyledim."

Suçlulukla bakışlarımı gözlerinden kaçırırken "Planınızı böldüysem gidebilirim." dedim.

"Saçmalama oğlum ya. Dökül hadi, ölüyorum meraktan."

Derin bir nefes alıp yere oturdum. Kerem de beni taklit edip yanıma oturunca elimdeki sigaradan son bir nefes alıp kalanını ona uzattım. Elimden alıp dudaklarına götürdükten sonra omzuyla omzumu dürttü.

Anlatmamı beklediğini biliyordum fakat konuşmak istemiyordum. Neyse ki Kerem de beni tanıdığı için itiraz etmeden kafasını salladı. Biten sigarayı camın önündeki küllüğe bastırdıktan sonra kolunu hafifçe boğazıma sarıp dirseğini omzuma yasladı. Ellerini saçlarımın arasına sokunca başımı omzuna yaslayıp balkon demirini izlemeye başladım.

"Ne yaptı Emir?"

Büyük bir off çektikten sonra "Sana anlattığım çocuk vardı ya, Murat." dedim.

Emir'e keyfi kaçmasın diye anlatmamıştım fakat Kerem'den hiçbir şey gizleyemediğim için ona her şeyi zamanında anlatmıştım. O zaman sen onun psikolojisini daha iyi biliyorsun oğlum, anlatıp anlatmamak sana kalmış demişti. Ben de anlatmamamın daha doğru olacağını düşünüp Kerem'den de ters bir tepki almayınca anlatmamaya karar vermiştim.

"Evet." derken saçlarımla oynamaya devam ediyordu. Yavaş yavaş sinirimin azaldığını hissediyordum.

"Biz Emir'le sahildeyken geldi bir anda yanımıza, saçma sapan konuşup boynuma sarıldı. Emir'e açıkladım olayı ama dinlemedi."

"Kötü olmuş ya." derken onun da Murat'ın yaptığına benim kadar şaşırdığını fark etmiştim.

"Keşke sadece dinlemeseydi. Murat'ı beğenip onunla konuştuğumu ve bunu da kendisinden gizlediğimi iddia etti."

Saçlarımdaki eli duraksarken geri çekilip "Yuh ulan! Saçmalamasın böyle bir şey mümkün olabilir mi?" diye bağırdı.

Boşluğa düşen kafamı kaldırıp yavaşça kafamı sağa sola salladım.

"Böyle bir şey dediğine, demesini geç düşündüğüne inanamıyorum." derken omuzlarımı kaldırıp indirdim.

Kerem tam ağzını açmışken çalan zille kaşlarını çatıp sustu.

"Birini mi bekliyordun?" diye sordum.

"Babamdır belki."

Birkaç saniye sonra balkona gelen Emir'le bakışlarımı dizimin üstündeki ellerime çevirdim.

"Şey, Fırat balkonda olduğunuzu söyledi de."

Ben cevap vermezken Kerem "Hoş geldin abicim." dedi.