Alpha Keanu (COMPLETED)

CHAPTER 8

ALDEN hissed while running from those werewolves - no, they're rogues. They're chasing him. "Damn! Where did these creatures came from?!" He cussed while running away.

How did he end up to this situation anyway? Ginabi lang naman siya ng uwi dahil may lab project siya hanggang gabi. And now, he was on his way home when these big creatures who's chasing him now just suddenly appeared. So, he doesn't have choice but to run away since he doesn't want to stain his dagger sword with werewolf blood. Tanging ang hunter's blood lamang ang pwedeng maimantsa sa dagger sword niya.

Alden cussed again. Hindi na siya sa main road dumaan para hindi makita ng mga tao ang mga humahabol sa kaniya, naglalakihang mga lobo ang mga sumusunod sa kaniya. Good thing that he was trained how to run fast or else kanina pa siya nahuli ng mga ito at baka malamang gutay-gutay na siya. Lumihis si Alden ng daan at ngayon hindi na niya alam kung nasaan siya pero alam niyang nasa loob na siya ng pack's territory.

When Alden reached the dark place where the light of the moon was blocked, he stopped running and faced the rogues. He was catching his breath. "Werewolves," humugot siya ng malalim na hininga, "what did I do? Why are you chasing me?" tanong niya sa mga ito. Sa pagkakaalam niya wala pa naman siyang napatay na mga rogues. Ang tanging mga napatay pa lang niya ay mga hunters.

Mabilis na nagpalit ng anyo ang mga ito.

Napaatras naman si Alden saka nag-iwas ng tingin. "Though I am a man but I don't want to see another friend 'down there' except mine." Nakangiwi niyang saad.

"Who are you?!" tanong ng isa sa mga humabol kay Alden.

Bahagyang tumaas ang kilay ni Alden. "Why are you asking me? Hindi ba dapat ako ang nagtatanong niyan?" Hinawakan niya ang back pack na nakalagay sa kaniyang likuran.

"You're a human but you run fast. You're a hunter, right?!"

Napangiwi si Alden. "I'm just few meters away from you, guys. No need to shout. Naririnig ko kayo. Ano ba?" Kalmado niyang saad. Hindi man lang nakikita ang takot sa kaniyang mga mata.

Nagkatinginan ang mga rogues. Nagtataka ang mga ito kung bakit nakikita nilang parang hindi natatakot ang binata sa kanila. Kung normal na tao ito baka nanginig na ito sa takot pero hindi, eh, parang inaasar pa sila.

"Rogues," Alden said that made the rogues stilled. Their thoughts are confirmed about the man in front of them.

He's a hunter.

Alden continued. "Rogues..." Aniya sa malamig na boses. "If I, were you, you should fall back now if you don't want to die." Kinuha ni Alden ang dagger sword mula sa back pack sa likuran nito. The dagger sword was wrapped with cloth. "Though I am a hunter but I don't kill werewolves. Kung sakali baka kayo ang unang lobong mapapatay ko kung hindi pa kayo aalis sa harapan ko." Ani Alden sa malamig na tinig.

Muling nagkatinginan ang mga rogues. Nag-iisip sila kung ano ang dapat nilang gawin sa binatang nasa harapan nila. Tinignan ng mga rogues ang hawak ni Alden na dagger sword. Inamin ng binatang nasa harapan nila na isa itong hunter. Ang mga hunter at mga lobo ay mortal na magkaaway.

Alden sighed. "I don't want to kill werewolves but if you will push me. Okay. Then I'll grant your request." Humigpit ang hawak niya sa puluhan ng kaniyang dagger sword at hinugot ito mula sa kinalalagyan nitong scabbard.

Eksaktong nawala ang ulap na nakatakip sa buwan kaya lumiwanag ang kinaroroonan ng mga ito. Kumislap ang talim ng hawak ni Alden na dagger sword.

Napabuntonghininga na lang ulit si Alden nang walang natinag sa mga ito. Bumagsik ang mukha ng mga rogues na nasa harapan niya at nagpalit ang mga ito ng anyo. One of the rogues attacked Alden and wanted to scratch him but he expertly dodged it. Alden was about to attack when he heard heavy footsteps.