Haberlerde kara kış geliyor başlıkları vardı yine, anlayın işte o kadar sıkıcı bir gün, ama akşam en yakın arkadaşımın grubunun mini konseri vardı, gitmesem ayıp olurdu.
Yağmur çiselemeye başlamıştı bile. Çektim kapşonumu yürüdüm. O da ne! Konser iptal olmuştu. Nedeni herhalde yağmurdur diye düşündüm. Bizim gitariste de ulaşamadım. Adımlarım bu sefer geriye gidiyordu. Apartmana geldim sonunda. Apartman da ne apartmandı ama! Üç daire vardı zaten, birinde yaşlı bi teyze otururdu,biri yazları kiraya verilirdi, işte birinde de biz oturuyorduk.
Biz; engelli annem ve ben.
Annem küçükken babasından şiddet görmüş, beyin hasarı ve katarakt, açıkcası kör, olmuş. Babam da görme engelliymiş zaten. Ben doğmadan ölmüş. Nedenini tam bilmiyordum,merak da etmiyordum. Konusu her açıldığında annemin sesi titriyordu.
Sırt çantamdan kırk saatte bulduğum anahtarımla açtım kapıyı. Işıklar sönüktü,belli ki annem uyumuştu. Odama yürüdüm. Turuncu battaniyem hep yatağımda olurdu ama şimdi yoktu. Annem de odamı toplamazdı benim. Tek odalı evimizde battaniyemi bulmak için salona yürüdüm.
Hayatımın hikayesine yürüdüğümü bilmeden...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
kesik kan
Mystery / ThrillerDüşünün bir, yalnızsınız, yalnızlığınızı çalıyorlar,daha da yalnız kalıyorsunuz... Ne yapardınız? Belki katil olursunuz,belki aşık...⏳
