Rönesans

Totem -24-

Merhaba!! Bir konu hakkında konuşmak istiyorum, merak etmeyin kısa tutacağım. Şu Betül olayına çok sinirlendiğinizi biliyorum, inanın bende yazarken çok sinirleniyorum. O zaman yazma diyeceksiniz, haklısınız yazmayabilirim ama ben buraya bir olay koymazsam kitabın bir anlamı olmaz ve çok kısa sürede bu kitap biter.❤

"Tebrik ederim.. beraberlik bozuldu."

🍂

Sabah erken saatlerde uyanıp kimseye veda etmeden çıkıp gitmiştim. Annemin ve kızların zaten gideceğimden haberleri vardı.

3 saatlik tren yolculuğumdan sonra kendimi aparta attım. Kıyafetlerimi değiştirip öğlene kadar kestirmeyi planlıyordum.

Telefonum titrediğinde gözlerimi araladım. 1 saat bile uyumadığıma emindim.

-"Efendim Hocam." Dedim uykulu bir ses tonuyla.

-"Aden benim bir işim çıktı, okulda olamayacağım. Yarın mutlaka halledelim."

-"Tamam hocam sorun yok."

-"Pekala, iyi günler."

-"İyi günler hocam." Diyerek telefonu kapattım ve tekrar kafamı yastığa gömdüm.

Bilmediğim bir saat diliminde tekrar bir telefon sesiyle uyandırılmıştım. Ekrana baktığımda saatin 11 olduğunu gördüm ve tabii ekrandaki yazıyı.

Sevgilim❤ arıyor...

-"Efendim?" Dedim tereddütle.

-"Sevgilim?" Dedi. Gerçekten sesini bile özlemiştim.

-"Efendim Saraç?" Dedim tekrar. Birkaç saniye sustu.

-"Bugün gelecek misin?" Diye sordu.

-"Geldim sabah, aparttayım şuan."

-"Gelip seni alayım mı?"

-"Neredesin?" Dedim bu kez.

-"Okuldan çıktım şimdi."

-"Peki, gel o zaman."

-"5 dakikaya oradayım." Dedi heyecanla.

-"Tamam." Diyerek telefonu kapattım ve direkt bir şeyler giyindim.

Yazdığı mesajla direkt aşağıya indiğimde siyah arabasıyla kapıda bekliyordu. Nedenini bilmediğim bir şekilde aşırı derecede heyecanlanmıştım. Sanki ilk kez biniyordum arabasına veya ilk kez buluşacaktı gözlerimiz.

Kapıyı açıp yanına oturduğumda büyük bir özlemle beni izliyordu. Emniyet kemerimi takmaya başladım. Göz göze gelmemek için olabildiğince oyalanıyordum. O ise gözlerimin içine bakmak için can atıyordu. Kemerimi taktıktan sonra utangaç bakışlarımı yüzüne çevirdim. Önce kendi kemerini daha sonra benim kemerimi açtı ve elleriyle yüzümü avuçladı.

Yapacağı şeyi henüz yapmamışken, sanki ilk kez öpüşüyormuşuzcasına heyecanlanmıştım. Büyük bir hasretle dudaklarımı öptü. Öpüşünde özlem vardı, kırgınlık, acı.. öpüşü bir çok duyguyu barındırıyordu. Üzülmüştüm, evet suçsuzdu belki ama ben de kırgındım. Özlüyordum da...

Dakikalarca arabada öpüşüp, sarıldık. 3 gece ayrı kalarak kendi rekorumuzu kırmıştık. İlk kez bu kadar ayrı kalmıştık. Ayrı kalmayı geçtim, hiç konuşmamıştık bile.

Elimi bir an olsun bırakmadan araba kullanıyordu. Sanki bıraksa kaçacakmışım gibi. Nereye gittiğimizi söylememişti fakat ezberimde olan yoldan anladığım üzere onlara gidiyorduk.