CHAPTER 31: SEBASTIAN

190 1 0
                                        

Kanina pa siya tahimik mula ng makauwi siya, gustohin ko mang magtanong ay pinigilan ko ang sarili ko.. ayokong pagmulan na naman ng away namin kung magiging makulit ako, nakaharap lang siya sa glass wall at may gawak na wine glass... gustong gusto ko siyang lapitan, yakapin at tanggalin ang kung ano mang gumugulo sa kanya. Nagpakaabala nalang ako sa paghahanda ng dinner namin. Gusto niya ng crabs and shrimps.. so I made her, her favorite food.

Tapos na ako ng magring ang phone ko.. lumingon siya sakin bago ko sagutin ang tawag.

'Its Liro..' I said.. halata kasi sa mukha nito na gusto niyang malaman kung sino ang tumatawag.

'Napatawag ka?..... oo kasama ko sya.. andito kami sa condo... bakit? .... kelan?... bukas agad? Ahh okay.....' while im talking to Liro hindi ko namalayan na nakalapit na siya sakin.. niyakap niya ako ng mahigpit.. I wrapped my other arm around her.. 'sige.... ill call,sige Liro.. okay salamat' I put down the phone and hugged her tight..

'Babe..' she breathed and tighten her hug.. 'I know this lifetime is not enough to make up with my mistakes...pero susubukan ko.. susubukan kong maging mabuting asawa sayo.. mamahalin kita ng walang hanggan....' hinalikan ko ang buhok niya..

'Your love is more than enough Seb.. having you here.. being able to hug you.. love you.. kiss you.. sobra sobra na..'

'Kakayanin natin.. sige na..' I escape from her embrace and wrapped my arms around her waist while leading her to the kitchen..

Tinulungan ko siyang maghugas ng matapos kaming kumain.

'Ano palang tinawag ni Liro?' Tanong nito habang pinupunasan ang mga baso.

'May titingnan daw kaming site sa tagaytay bukas.' I answered while staring at her expert hand in washing.

'G-ganun ba?'

'Oo, maiwan muna kita dito.. mag-eempake lang ako'

'Mag-eempake?' Natigilan ito sa ginagawa pero hindi naman lumingon sakin 'i-ilang araw pala kayo dun?'

'Apat eh, sumunod kana sa kwarto babe pagkatapos mo jan' tumango lang ito at naglakad na ako papuntang kwarto.. 'ahh nga pala, ilan ang gusto mong bauning damit? Ako ng mag-eempake' nakangiting tanong ko.. she turned to looked at me and her face brightened.

SAPPHIRE'S POV

Aalis sya? Hindi man lang ako isasama? Akala ko babawi siya.. tumango nalang din ako ng umalis na siya sa tabi ko... pero natigilan ako ng magsalita siya ulit.

' 'ahh nga pala, ilan ang gusto mong bauning damit? Ako ng mag-eempake' I turned around to looked at him.. 'sasama ka diba?' Nakangiting tanong nito sakin.. i did not utter a word, I just nodded.. minadali kong tapusin ang ginagawa ko at sinundan ko siya agad sa loob.

'Sigurado kang isasama mo ako?' Nakangiting tanong ko and I shrieked when he pulled me into his embrace and I automatically fell into his lap..

'Of course.. kahit saan ako magpunta, isasama kita' I smiled and kissed him.

'I love you so much....' i murmured.

'I love you more than anything else in this world.. you are my life'

Pasado alas 3 palang ay gising na kami, katatapos ko lang maligo at siya naman ay hinahanda ang mga gamit namin.

'Magdala ka ng mga jacket.. ' tumango lang ako.

'Ba't may dala kang unan at blanket?

'Ayokong lamigin ka sa daan saka anong oras pa babe, gusto kong matulog ka sa kotse okay?'

'Seb.. okay lang naman ako saka gusto ko may kausap ka habang nasa byahe'

'Okay lang akong walang kausap.. ayokong mapuyat ka.' Hindi na ako nakipagtalo sa kanya sa halip niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit.

'Sila Lyka?' I asked while hugging him.

'Dun na tayo sa tagaytay magkikita.' Kumalas ako sa kanya at hinalika siya sa pisngi.

'Okay babe.. sige at tutulongan kita sa mga gamit.'

At tulad nga ng sabi niya kahit anong pilit ko sa sariling manatiling gising ay di ko maiwasang humikab ng humikab habang nasa byahe kami, napalingon ako sa kanya ng bigla siyang huminto sa may gilid ng daan... he unbuckle his seatbelt and stepped out of the car, sinusundan ko siya ng tingin hanggang sa buksan niya ang pinto ko at tinanggal ang seatbelt ko.

'Bakit?'

'Stay still babe, iaadjust ko ang upuan mo..' he adjusted my seat 'akin na yang unan' I did what im told to 'ayan.. sige na humiga ka na'

'S-sigurdo ka?'

'Oo.. sige na' I obeyed mindlessly then he covered me up to my shoulder with the blanket.

'Sleep babe' And I did fell asleep.

Isang kwartong punong puno ng balloons ang nasilayan ko ng magising ako, I dont even had any idea that Im already inside our hotel room, may mga heart shape na balloons at ng gumalaw ako napansin kong puno ng red rose petals ang kama ko at may malalaking white rose bouquet sa dalawang bed-side table....

'Like it?' Biglang saad nito na kagagaling lang sa Cr at tanging tuwalya lang ang suot.. I swallowed hard when I realized that he could always look hot in a piece of towel and some drops of water!

'No... I loved it' a-anong oras na ba? Bakit parang ang init naman ng katawan ko..

'Good.. ayaw mong maligo ulit?' He asked.

'I dont think taking a bath is what I wanted to do right now..' I smirked and he pulled me close to him..

'I thought so' hinawi niya ang mga nahulog na strands ng buhok sa mukha ko. I gasp when I felt him breathed in my neck, I closed my eyes when he planted a small kiss in my skin.. up to my chin.. to my cheeks.. forehead then down to the tip of my nose...I shivered down to my spine when he gently kissed my upper lip.. the taste of his warm lips is like an ecstacy.. I moaned when he cupped my face and claimed my mouth.. his expert tongue started to do its job...

'why do you always have to be the sweetest?' he grin and I caress his face...

'wala ka pang trabaho?' i asked.

'meron..'

'eh bat andito ka pa?'

'dahil ikaw ang trabaho ko...come here' I giggled when he gently pushed me to the bed.. and we made love over the roses.

3RD PERSON'S POV

Kanina pa siya balisa habang hinihintay ang tawag ng inupahan niyang tao. Hindi siya papayag na si Sapphire ang magpapabagsak ng tuluyan sa kanila, pinaghirapan niya lahat, mula't sapul ginawa niya lahat ng makakaya niya at isang Sapphire lang ang sisira sa kanya? Naputol ang iniisip niya ng magring ang phone nito.

'Ano? Kanina ko pa hinihintay ang tawag mo' galit na bulalas nito. 'Papuntang Tagaytay? Nakasunod ka ba? Siguradohin mo lang na hindi mawawala sa paningin mo ang dalawang yan.... oo just give me a call kung ano ng nangyayari sa kanila.. Oo nga sabi! Sige, alam mo ng gagawin mo. Oo, babayaran kita kahit magkano. Sige.. okay!' Wala siyang hindi gagawin para mapanatili ang kung anong meron siya.. lumabas siya ng bahay ay nagmadaling sumakay sa kotse 'you have no idea what you've gotten yourself into Sapphire...'

Walang kaalam-alam sila Sapphire at Sebastian sa panganib na papalapit sa kanila.

LOVE AND MISERYMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon