I Am You [COMPLETED]

Chapter 28

I just got discharged yesterday. I wanted to visit Maureen. I wanted to talk to her even though she was still unconscious but I couldn't. For the mean time, let me be selfish. Alam kong ilang araw ko nalang silang makakasama kaya susulitin ko na muna. Ayaw kong maging peke. Ayaw kong bumisita kay Maureen dahil alam kong hindi lang ako magiging masaya na malamang malapit na siyang magising... at 'yon ang kinatatakutan ko. I knew I wouldn't be happy if I'll visit her, kaya hindi ko nalang ginawa. And I was really being a bad... selfish sister at the moment.

I'm sorry, Maureen. But let me be selfish. Let me be with them.

"Heto na naman po tayo..."

Napapanguso lang ako kay Giana nang padabog siyang umupo sa sofa at sarkastikang tumingin sa akin.

I was here in her house. Gumala na muna ako at nang makapag-isip-isip. Hindi ako makapag-isip nang maayos sa bahay lalo at sunod nang sunod sa akin ang tatlo. Simon's back on his work. And the three were on their two-week vacation.

"Ano na namang problema mo?" aniya, naroon sa boses ang pagtataray.

Napapabuntong-hininga lang ako bago mabigat na napasandal sa backrest ng sofa. Malalim akong napapabuntong-hininga muli at napapapikit.

"'Wag mo 'kong hingahan ng malalim, Pauleen! Sabihin mo na kung anong problema mo at may gagawin pa ako!"

Inismiran ko siya. "May ginagawa ka pala, Giana?"

Pinandilatan niya ako. "Anong tingin mo sa 'kin? Milyonarya at patambay-tambay lang? Syempre may ginagawa ako!"

I hissed at her. "Puwede bang 'wag kang sumigaw? May problema na nga ako rito, naninigaw ka pa!" panininghal ko sa kanya.

Napapaismid lang siya. "Oh, ano nang problema mo, madam?" aniya, naroon sa boses ang pagkasarkastika.

Hindi ko pinansin ang pagiging sarkastika niya at napapabuntong-hininga muli. It took me awhile to say my story.

"Maureen's still unconscious," panimula ko.

"Yeah, and she has been in coma for how many months now," Giana says sarcastically.

"But the doctor says there's a progress, Giana. There's a big possibility that Maureen would wake up sooner or later. It might be today.. or the coming days."

"Oh? Ano naman ngagon? Edi mabuti! At nang hindi ka na magpanggap bilang asawa ni Simon! At nang makahanap ka narin ng sarili mong pamilya! Anong problema mo ro'n?"

Nang makita ang reaksyon sa mukha ko ay napapanganga siya, nanlalaki ang mga mata.

"The fuck?! Don't tell me..." She gasped. "O, my god! Pauleen Arya, that was a big trouble! Akala ko ba ay alam mo na kung anong naging papel mo sa buhay nila? What's with that reaction?"

"Alam ko!" mahinang pagsagot ko kay Giana. Napapatakip ako sa mukha ko, nagpo-problema. "Hindi ko na alam." I started to cry. "Alam kong temporary lang naman ako, alam na alam ko 'yon. Pero bakit? Bakit ang lupit naman ng tadhana, Gi? Bakit gan'to siya sa 'kin? Naging mabait naman ako para maranasan ko 'to, e. I didn't wish of being a selfish, bad sister. But I ended up like that because of this fucking love!"

Napahagulhol ako.

"Kung kailan naman naging okay na ang lahat, doon pa siya bumalik." I selfishly say.

"Then that's the signal, Pauleen. You are just a way for them to be okay. Naging daan ka lang para mabuo ulit ang pamilya nila."

Yeah... and that was the most harsh nor painful word I have ever experienced. Being someone's way for them to have a happy ending.