အခန်း (၂၈)
မျက်နှာဖုံးပိုင်ရှင်
"ကျွန်တော်ကိုခေါ်တဲ့အကြောင်းလေး။"
အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ကာအခန်းထဲဝင်သည်နှင့်တွေ့လိုက်ရသည့်မျက်နှာဖုံးနဲ့ဘော့စ်ကိုကြည့်ကာမေးလိုက်သည်။
"စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအပေါ်တစ်ခုခုချီးမြှင့်သင့်တယ်လို့ထင်မြင်လို့။"
မျက်နှာတစ်ဝက်ကိုသာဖုံးသောမျက်နှာဖုံးကြောင့်ဘော့စ်စကားနဲ့အတူအပြုံးတစ်ခုကိုပါမင်းဒီပါဦးမြင်လိုက်ရသည်။ဘော့စ်အပြုံးကသူ့အပေါ်ဒုက္ခပေးနိုင်မည့်အန္တရာယ်တစ်ခုမရှိတော့လို့စိတ်အေးနေသည့်အပြုံးမျိုး။
"တောင်းဆိုခွင့်ရမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်းလက်ခံရမှာလား။"
မင်းဒီပါဦးမေးရင်းဘော့စ်နဲ့မလှမ်းမကမ်းကလွတ်နေသည့်ထိုင်ခုံအလွတ်တွင်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"နှစ်ခုလုံးပဲ။ တစ်ခုကိုတော့မင်းမလွှဲမသေလက်ခံရမှာ။"
"ကျွန်တော့်တောင်းဆိုချက်ကတော့ရှင်းပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်စာချုပ်ပြီးရင်ကျွန်တော့်ထွက်သွားချင်တယ်။"
"ငါပေးချင်တာကလည်းမင်းစာချုပ်ကိုစာချုပ်ငွေအပြောင်းအလဲနဲ့ထပ်ချုပ်ပေးချင်တာ။ မင်းဘာလို့ထွက်သွားချင်တာလဲ။ မင်းမှာဘာအကြောင်းတွေရှိလို့လဲ။"
"ကျွန်တော်ကတစ်နေရာတည်းမှာပဲအကြာကြီးနေထိုင်လို့မရဘူး။ အသစ်၊အသစ်တွေကိုစူးစမ်းချင်တာ။ ပြီးတော့ဒီနိုင်ငံမှာကမလွတ်လပ်သလိုပဲ။ အဲဒါကြောင့်နိုင်ငံများပြောင်းမလားလို့။"
"လွတ်လပ်သလိုခံစားချင်ရင်မင်းလွတ်လပ်အောင်ငါကူညီပေးလို့ရပါတယ်။ မင်းခံစားချင်တဲ့စူးစမ်းချင်စိတ်တွေကိုလည်းငါဖန်တီးပေးလို့ရတယ်။"
"ကျွန်တော်ကသဘာဝကိုပဲသဘောကျတယ်။ ဒါကကြိုပြောထားတာပါ။ စာချုပ်ကုန်ဖို့ဆိုအချိန်တစ်လနီးပါးလောက်လိုသေးတာပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ကျွန်တော့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပြုပြင်စရာမရှိဘူး။"
"အဟက် အဟက် အဟက်"
မင်းဒီပါဦးစကားအဆုံးတွင်ဘော့စ်ထံမှရယ်သံထွက်လာပြီးရယ်သံစွက်နေသည့်အသံဖြင့်ပြောလာသည်က
