Unicode Version
အခန်း - ၃၄
သူတို့ဆုံတဲ့ကြမ္မာဆိုင်
"ရွက်ကြွေကိုဒီလိပ်စာကဒ်ထဲကဆိုင်ကိုလိုက်ပို့ပေးလိုက်။"
"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး။"
သူဌေးစကားအဆုံးတွင်သူပြန်ဖြေကာယူလာသောကော်ဖီဗန်းကိုပြန်ယူလိုက်ကာသူဌေးရှိနေသည့်စာကြည့်ခန်းထဲမှထွက်လာရန်ခြေလှမ်းပြင်လိုက်စဥ်
"ခဏနေအုံး ဒီပိုက်ဆံပါယူသွား။ ရွက်ကြွေလိုအပ်တာရှိရင်ဒါနဲ့ဝယ်ပေးလိုက်။"
သူဌေးကပြောရင်းငါးထောင်တန်တစ်အုပ်လှမ်းပေးလာသဖြင့်သူလှမ်းယူလိုက်ပြီးသူဌေး၏စာကြည့်ခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့သည်။ စာကြည့်ခန်း၏တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တံခါးအပြင်တွင်ရှိနေသောသူဌေးကတော်ကိုတွေ့လိုက်ရ၍
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ သူဌေးကတော်။"
သူနှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်းသူဌေးကတော်ကသူ့ကိုကြည့်တောင်မကြည့်ပဲသူဌေးရှိရာစာကြည့်ခန်းထဲသို့သာဝင်သွားသဖြင့်သူလည်းသူဌေးခိုင်းသည့်အတိုင်းမမလေးဆီသို့သွားရန်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်လို့တံခါးတောင်မခေါက်.."
"တကယ်ပဲရွက်ကြွေကို Blind Date သွားတွေ့ခိုင်းမှာလား ကိုစိုးမိုးနိုင်။"
ဦးစိုးမိုးနိုင်၏စကားကိုဒေါ်နှင်းပွင့်ဖြူကဖြတ်ကာပြောလာသဖြင့်ဦးစိုးမိုးနိုင်လည်းစားပွဲပေါ်ကကော်ဖီခွက်ကိုတစ်ငုံမော့သောက်လိုက်ပြီးမှ
"ဘာများလဲလို့။ အဲဒါကအမှန်ပဲ။ ရွက်ကြွေလည်းအခုဆိုအသက်အစိတ်ဝန်းကျင်ရောက်နေပြီ။ သူမှာလည်းသူ့မိသားစုဆိုတဲ့အသိုက်အမြုံတစ်ခုကိုဖန်တီးသင့်ပြီလေ။"
"ဒါပေမယ့်ရွက်ကြွေမှာအချစ်ကိုရွေးချယ်ခွင့်မရှိတော့ဘူးလား။"
"ဘလိုင်းဒိတ်ဆိုတာလည်းအချစ်ကိုတွေ့ရှိတဲ့နေရာပဲမဟုတ်လား။ ပြီးတော့သူ့မှာအခုထိချစ်သူတစ်ယောက်တောင်ရှိဖူးတာမှမဟုတ်တာ။ အဲဒါကြောင့်သူလည်းအဆင်ပြေတဲ့လူကိုရွေးချယ်နိုင်အောင်ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့ခိုင်းလိုက်တာ။"
