Gözlerimi kapatmamak için güç sarfetmiyordum. Hayata tutunmak için bir çaba göstermiyordum.
Sağımda bekleyen bedenin yere yığılması ve silah seslerinin çoğalmasıyla gülümsedim.
Biz Türk'tük. Yeri gelince Koca Seyit olur 215 kilo mermi taşırız, yer...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Önce tahminleri alayım. Bade şansı verdi mi?
Vermedi mi?
Bol bolyorumlarınızıbekliyorum. Satır aralarında buluşalım bebeklerim.
Tarih: 03.09.2023 Saat:23.30
💥
"Başka bir zamanımız olmayabilir Bade. Bana sadece bir şans ver. Yaptığım doğru değil ama konu vatansa biz herşeyi yapmalıyız. Yine olsa yine yaparım yapmam diyemem ama şu acını biraz hafifletmem için bana sadece bir şans ver. Affet demiyorum. Çabalamam için sadece bir şans?"
Sikeyim!
İçinde bulunduğumuz bu mağarayı da sikeyim!
Ali Kağan'a yara açan o bıçağı da sikeyim!
Ali Kağan'ı affetmek isteyen bu kalbi de sikeyim!
"Neden affedeyim seni? Tekrar kır diye mi affedeyim Ali Kağan? Daha açtıklarını kapatamadım. Daha büyüklerini aç diye mi affedeyim seni?" Dedim acıyla yüzüne bakarken.
Bakışlarım canını yakmıştı sanırım.
Yüzü acıyla buruşurken zorlukla yutkundu.
"Affetme Bade. Ben kendimi affetmedim. Sende affetme. Sadece bir şans istiyorum. Sana kendimi zorla affettiremem. Birşeyler için çabalasam rahatsız olursun diye birşey yapamıyorum. Sadece çabalamak için izin istiyorum senden. Lütfen!" Dedi için için acıyla.
