ခြေကျင်းဝတ်ထက် ခြွေတဲ့အနမ်းတစ်စုံ

11

unicode
zawgyi

"ဟီး ဦးတည်"

သွားတန်းများပေါ်အောင် ရယ်ပြလာသောကောင်းလင်းခေတ်က ခခပို့ထားသည့် ပုံထက်ပိုပြီးချစ်စရာကောင်းနေသည်မှာ ငြင်းမရပေ။ အရက်သောက်တာမကြိုက်တာမဟုတ် ကိုယ်လည်းယောက်ျားပဲ အရက်သောက်တာမဆန်း။သို့သော်လည်း ဒီကလေးက အရက်သောက်ဖို့ရန် ငယ်လွန်းသေးသည်လေ။ စာကို ဖတ်ပြီးပြီးချင်း အလိပ်လိုက်ထွက်လာသော ဒေါသတို့က ရယ်ပြနေသည့်သူကြောင့် မီးကိုရေနှင့် ငြိမ်းလိုက်သလိုဖြစ်သွားရသည်။

ဒါပေမယ့် မျက်နှာကိုတင်းထားရအုံးမည်။ ဒီကောင်လေးက ကြာလေကိုယ့်ကိုမခန့်လေ​ြဖစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။ ပြေချင်နေသော ဒေါသတို့ကိုပြန်စုကာ ခခဘက်ကြည့်လိုက်တော့ အကြောက်အကန်ပြန်ငြင်းလာ၏။

"no noကျွန်တော်ဘာမှမသိဘူးနော် key cardလာယူရင်းနဲ့မှ တွေ့တာနော်"

တည်တ့ံသက်ပျင်းတစ်ချက်သာချရင်း ကောင်းကောင်းကိုခေါ်ရန် ခြေလှမ်းတို့ကို စတင်လိုက်လေသည်။ တည်တ့ံ ကောင်းကောင်းအနားကိုရောက်သွားတော့ ကောင်းကောင်းက ဒုတိယံပိရယ်ပြလာ၏။ လှစ်ကနဲပေါ်လာသော သွားစွယ်ဖွေးဖွေးတို့က ချွန်ထက်နေသည်မှာ မီးရောင်အောက်တွင်မို့လားမသိ၊ အရောင်ပါလက်နေသေးသည်။ ခုံရှည်ပေါ်မှဒယီးဒယိုင်ဆင်းလာပြီး ကျောက်ရုပ်သဖွယ်ရပ်နေသည့် တည်တ့ံအား ဖက်လိုက်ကာ

"ဦးတည် အချိုရည်သောက်အုံးမလား "

"မသောက်ဘူးလာပြန်မယ် အပြင်ထွက်မယ်ဆိုလည်း ပြောသွားပါ့လား ကိုယ်ဘယ်လောက်စိတ်ပူသွားလဲ မင်းမသိပါဘူး"

တည်တ့ံ၏စကားတို့ကို ကောင်းကောင်းက ရင်ခွင်ထဲမှနေ၍ ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် ထောက်ခံနေလေသည်။ တည်ခမှာတော့ ထိုအရာတွေကို ဂရုမစိုက်အား။ မိုးနောင်ကို အရင်တွဲလိုက်ပြီး အခန်းထဲအရင်လိုက်ပို့ပြီးမှ ထူးမင်းကိုတစ်ဖန် လိုက်ပို့ရပြန်သည်။ ပြီးမှ ကွန်ဒိုသို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။

ကိုမြတ်တို့ ဘယ်လိုဖြစ်နေမည်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့။ ကိုမြတ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ စိတ်ချရပြီလေ။