ခြေကျင်းဝတ်ထက် ခြွေတဲ့အနမ်းတစ်စုံ

1

Unicode
Zawgyi

2003ခုနှစ် 5လပိုင်း
နေပြည်တော် ပျဥ်းမနား

အခန်းတစ်ခု၏ ထောင့်နားရှိ စာကြည့်စားပွဲရှေ့က ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်လာမည်ကို စောင့်မျှော်နေသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်။ ထိုလူငယ်လေးက ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော တိုင်ကပ်နာရီအားကြည့်ကာ မျက်ခုံးတို့ တွန့်ချိုးသွား၏။ တစ်ဆက်တည်း သူ၏လက်တို့ဖြင့် ပုံကျနေသောဆံပင်တို့ကို ထိုးဖွလိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးမှာ မြတ်တည်တံ့ဆိုသော 14နှစ်အရွယ် ကောင်လေးဖြစ်၏။မြတ်တည်တံ့က နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွင် သူ့အဖွားရှိသော ပျဥ်းမနားတွင် အလည်ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရောက်သည့်နောက်တစ်ပတ်မှစ၍ စာသင်ခဲ့ရသည်မှာ မကြာခင်ကျောင်းတွေတောင်ပြန်ဖွင့်တော့မည်။

မြတ်တည်တံ့မျှော်နေသောသူမှာ ဆရာလေးရှိုင်းနေပင်။ ရှိုင်းနေက ဆယ်တန်းဖြေပြီးစဖြစ်ပြီး မြတ်တည်တံ့အား စာပြပေးရန်ငှားထားသောဂိုက်ဆရာတစ်ယောက်။ မြတ်တည်တံ့ ရှိုင်းနေကို စတွေ့ကတည်းက စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှိုင်းနေအားချစ်ကြောင်း သေချာလာခဲ့သည်။

ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဘက်သွားကာ ရှုိင်း​ေနလာမည့်လမ်းဘက်ကို ကြည့်နေမိသည်။ သူကြည့်နေသည်မှာသိပ်မကြာလိုက် အဝါဖျော့ရောင်တီရှပ်နှင့် နီညိုရောင်ပုဆိုးအကွက်စိတ်လေးအား ဝတ်ဆင်ကာ သူ့အိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ဝင်လာသည်ကို မြင်မှသူ၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းတို့ကော့တက်သွား၏။

စာကြည့်စားပွဲရှေ့ကထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်နေလိုက်ပြီး ထိုလူအားစောင့်နေလိုက်သည်။ ခဏကြာတော့

ချောက်။

တံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ ရင်းနှီးနေသော ကိုယ်သင်းနံ့၊ အိပ်မက်ထဲထိ ဝင်ရောက်လာတတ်သော ထိုမျက်နှာကလေး၊ စွဲလမ်းမိသော ပန်းဆီရောင်နှုတ်ခမ်းတို့ကို မြင်လိုက်ရတော့ ထုံးစံအတိုင်း ရင်ခုန်သံကမြန်လာပြန်၏။သူကြည့်နေစဥ်မှာပင် ပန်းဆီရောင်နှုတ်ခမ်းတို့က ပွင့်ဟလာသည်မို့ သူ့ကိုခေါ်တော့မည်ကို အတပ်သိလိုက်သည်။