33

2.3K 58 5
                                        

Unicode
Zawgyi

မြဲတည်ခသည် ကျောင်းကိုလက်လွှဲယူပြီးနောက် အရင်ကထက်ပို၍အလုပ်များလာသည်။အရင်က နည်းပြတစ်ယောက်ဖြစ်တုန်းကထက် ပိုအလုပ်များလာသလို မိုးနောင်ရဲ့တဂျီဂျီအသံကိုလည်း အရင်ကထက်ပိုပြီး ကြားနေရသည်။အရပ်ပိုရှည်လာတဲ့ မိုးနောင်က အသားလည်းပိုဖြူလာသည်။စကားပြောတာကတော့အရင်လို ဘုကလန့်ပြောမြဲ။ဘုကလန့်လေးကို ပိုးပန်းခဲ့ရတာကလည်း ဆယ်တန်းပြီးကတည်းကစပြီး တစ်နှစ်ပြည့်တဲ့အထိ။

ဒီနေ့လည်းကျောင်းပိတ်ရက်မို့ ကိုကိုတို့wedding dressအတွက် ကိုယ်တိုင်းသွားပေးတာကို သူကမပါအဖြစ်။မဂ်လာဆောင်မယ့်သူက ကောင်းလင်းခေတ်လားသူလားမသဲကွဲ။

"အစ်ကို "

"အင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ကောင်းလင်းခေတ်က ဦးတည်တ့ံကိုလမ်းခွဲတာဘယ်နှကြိမ်ရှိသွားပြီလို့ထင်လဲ"

"ဘယ်သိမှာလဲကွ သိချင်ရင်သွားမေးပါလား"

ခခပြောတော့ ကိုယ်တိုင်းနေသည့် ကောင်းလင်းခေတ်ထံသွားရန်ဟန်ပြင်နေသည်မို့ မြဲတည်ခအမြန်တားလိုက်ရသည်။

"ဘာလဲ ခင်ဗျားပဲသွားမေးဆို"

"တစ်ကယ်သွားမေးခိုင်းတာမှမဟုတ်ဘဲ အဲ့မှာနှုတ်ခမ်းနဲ့ကလော်ထုတ်ခဲ့မယ် စိတ်ကောက်ပြေထားတာကကြာသေးတာမဟုတ်ဘူး "

"ခင်ဗျားနော် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကအဲ့လောက်ချစ်စရာကောင်းတာကို"

"သိပါတယ် ချောကလက်ရာ"

"ဘယ်သူလဲချောကလက်က ခင်ဗျားလား"

ဟုဆိုကာ စားပွဲပေါ်ချထားသည့် သတို့သမီးဝတ်စုံအစုံအလင်ပါသည့် စာအုပ်ကို လှန်ကြည့်နေသည်မို့ စချင်လာပြန်သည်။ထို့ကြောင့်

"ကိုယ်တို့အလှည့်ကျရင် အဲ့လိုလေးဝတ်မလား"

"အင်း ခင်ဗျားဝတ်မယ်ဆိုရင် ခုကတည်းကorderမှာသွားရအောင်လေ လင်းခေတ်တို့ပြီးပြီထင်တယ် "

ပြောလာပုံက ခပ်တည်တည်သာဖြစ်သည်။

"မဟုတ်တာကွာဟော ကိုကိုတို့လာပြီ"

တည်တ့ံသည် ကောင်း၏ခါးအားဖက်ကာ အနားသို့ရောက်လာသည်မို့ ခခသွေးပင်တက်ချင်သွားသည်။တစ်ကယ်ပါပဲ လူပျိုကြီးတို့ကတော့ နည်းနည်းလေးမှတောင် ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘူး။

ခြေကျင်းဝတ်ထက် ခြွေတဲ့အနမ်းတစ်စုံWhere stories live. Discover now