28

1.7K 62 9
                                        

Unicode
Zawgyi

"ဦး..ဦးတည် ချပေးအုံး ကျွန်တော်လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်လို့"

"မရဘူး"

"မဟုတ်ဘူး ဗိုက်နာလာလို့ ထွက်ကျတော့မှာ ကျွန်တော်လူကြားထဲမှာတော့ အရှက်မကွဲချင်ဘူးနော်"

"ပြောလိုက်ရင်အဲ့တိုင်းကြီးပဲ အစပ်တွေစားပြန်ပြီမလား"

ဦးတည်သည် ကောင်းကိုချီထားရာမှချပေးလိုက်တော့ ကောင်းtoiletရှိရာသို့အပြေးသွားရတော့သည်။မသွား၍လည်းမရတော့ကိစ္စကထိပ်ဝရောက်နေပြီ။ အစပ်စားတာလဲအဲ့လောက်မများပါဘူး။မနေ့က အချဥ်ပေါင်းတွေဦးတည်မသိအောင် ခိုးစားခဲ့တဲ့အကျိုးဆက်က ခုမှစလေသည်။

"ဒေါက်! ဒေါက်!"

အပြင်တံခါးခေါက်သံကြောင့် ကောင်းကြောင်သွားရသည်။အိမ်သာထိလိုက်လာတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား...

"ကောင်းကောင်း အဆင်ပြေလားဗိုက်ကအရမ်းနာနေလား"

"ဦးတည် အိမ်သာထဲထိဘာလာလုပ်တာလဲ"

"စိုးရိမ်လို့လေ"

ပြန်ဖြေလာပုံက ဘာကိုမှဂရုမစိုက်သည့်ပုံဖြင့်။

"ကျွန်တော်အဆင်ပြေတယ် သွားတော့"

"အဆင်ပြေတာသေချာလို့လား ခေါင်းကိုက်နေတယ်မလား"

"သေချာပါတယ်ဆိုဗျာ အဲ့လိုလာစောင့်နေရင်ကျွန်တော်ရှက်တယ်ဗျ"

"အင်းပါ..အင်းပါ ကိုယ်အပြင်ကစောင့်နေမယ်"

အပြင်ကိုထွက်သွားတဲ့ခြေသံကြားမှ ကောင်းစိတ်အေးရသည်။ကိစ္စရှင်းပြီးလို့ ထွက်လာတော့ ဦးတည်ကဖုန်းပြောနေသည်မို့ ကောင်းလွတ်နေသည့်စားပွဲဝိုင်းတွင်ဝင်ထိုင်ရန် တစ်ဖက်ကိုလှည့်လိုက်တော့ လူတစ်ယောက်နှင့်ဝင်တိုက်မိသည်။

"ခွမ်း!!"

ထိုလူကအသက်အားဖြင့်လေးဆယ်ကျော်လောက်တော့ရှိရော့မည်။အပြင်အဆင်အရတော်ရုံအဆင့်အတန်းထဲကတော့မဖြစ်နိုင်။လက်ထဲရှိတစ်စုံတစ်ခုကကျကွဲသွားတာကိုလည်း သတိထားမိသည်။ ကောင်းကြည့်မိလိုက်တော့ အနီရောင်အရည်တွေက ပြန့်ကျဲနေ၏။ ဝိုင်ပုလင်းကျကွဲသွားပုံရသည်။

ခြေကျင်းဝတ်ထက် ခြွေတဲ့အနမ်းတစ်စုံWhere stories live. Discover now