Babasıyla tanışmanın ardından Ari sakinleşmişti. En azından Bayan Song'un adı artık evlerinde geçmiyordu. Büyük ihtimalle en azından onun annesi olmadığı konusunda ikna olmuştu. Ancak arada bir "kravatlı adamı görmeye" ne zaman gideceklerini soruyor, bu da Jennie ve Lisa'yı endişelendiriyordu.
Ancak Jennie ve Lisa'yla eskisi kadar konuşmuyor, hala olanları sindirmeye çalışıyordu. Minji'nin annesi olmadığını anlamasından sonra bu sefer annesinin kim olduğunu merak etmeye başlamış, Jennie ve Lisa ise onu daha hiç tanımadan öldüğünü nasıl anlatacaklarını bilemediklerinden olduklarından oldukça zor günler geçirmeye başlamışlardı.
Okuldaki performansında bir değişiklik yoktu. Öğretmenleri birkaç kez Ari'nin değişik sorular sorduğunu bildirmişti ama bu çok da alışılmadık bir şey değildi. Sorduğu bazı sorular "Aile nedir?" veya "Dünyada bizi en iyi ailemiz mi tanır?" gibi sorulardı.
Jennie ve Lisa geçirdiği zor dönemden sonra Ari'nin psikolojik destek alması konusunda hemfikirlerdi. Başvurdukları pedagogun en azından kafasındaki soruları biraz da olsa yanıtlayacağını umuyorlardı. Psikolojik desteğe başlamasının daha ilk haftasında Ari elle tutulur şekilde daha ılımlı bir tavır takınmaya başlamıştı. Eskisi gibi gülüyor, teşekkür ediyor ve çocukça şakalar yapıyordu.
Lisa ve Jennie küçük kızlarını tekrar kazandıklarını hissetmeye başlamış olsalar da hala küçük bir boşluk söz konusuydu. Ari eskisi gibi onlarla uyumuyor ya da Lisa'ya ona internette gördüğü dansları öğretmesi için baskı yapmıyordu. Kıyafetlerini bile kendi seçmeye başlamıştı ve hiçbir konuda annelerinin fikrini almıyordu. Üstelik onlara "anne" demeyi de bir süreliğine bırakmıştı.
O sabah Ari okula gittikten sonra bir kez daha bu konuyu konuşuyorlardı. Jennie ve Lisa ilişkilerinde kat ettikleri yolu hatırladıkça kendileriyle gurur duyuyor ama şu anki nokta ikisinin de moralini bozuyor ve attıkları adımların boşa gideceği korkusuna kapılmalarına sebep oluyordu. Bebek projesiyle başlayan ve hayallerindeki aileyi kurmalarıyla sona eren hikayelerini yazan kalem mürekkep sızdırmaya başlamıştı ve bunun tüm sayfayı mahvetmesinden korkuyorlardı.
"Bu akşam pedagoguyla görüşeceğiz Jen, o bize ne yapmamız gerektiğini söyler," dedi Lisa elini eşinin elinin üzerine koyarken.
Jennie ısırdığı tırnaklarını dudaklarından uzaklaştırıp zoraki şekilde gülümsedi ve bacağını sallamayı bıraktı.
"Her şey düzelecek değil mi?"
Lisa Jennie'ye yaklaştı ve saçlarını okşamaya başladı.
"Her şey düzelecek."
Jennie başını Lisa'nın göğsüne yasladı ve oturduğu sandalyeden kalkmadan kollarını Lisa'nın bedenine doladı. Her zamanki gibi karanlık bir fırtınanın ardından sağlam bir limana sığınmış gibi hissediyordu. Bazen sadece bu şekilde kalmayı ve büyük küçük tüm sorunlardan uzaklaşmayı istiyordu.
...
"Ari'yle çok iyi ilerleme kaydettiğimizi düşünüyorum," dedi pedagog gülümseyerek elindeki kağıtları incelerken.
"Başta benimle konuşmak dahi istememişti. Ama şimdi duygularını ve düşüncelerini benimle açıkça paylaşıyor."
"Bizim hakkımızda ne düşünüyor?" diye sordu Jennie endişeyle.
"Ari bir şeyleri sorgulamaya başladığı bir yaşta Bayan Jennie. Kendini sürekli yaşıtlarıyla karşılaştırıyor bu yüzden sizin hakkınızda olumsuz düşüncelere kapıldığını hissetmeniz normal ama o aslında sadece merak ediyor."
Bu cevap Jennie'yi tatmin etmekten uzaktı. Kadının profesyonel bir şekilde işlerin yolunda olmadığını anlatmaya çalıştığını düşünüyordu.
"Evdeki davranışlarında da eminim belirgin değişiklikler olmuştur."
"Evet," dedi Lisa "en azından biraz daha mutlu gözüküyor."
"Bu harika. Bana babasıyla tanıştığını söyledi."
"Evet," dedi Jennie. Kadın sorunca bir anlığına yanlış bir karar verip vermediklerini düşünmeye başlamıştı.
"Bu kafasındaki soruların bir kısmını cevaplamış. Ona bu hakkı tanımanız çok doğru bir karar olmuş. Ari babasıyla iyi vakit geçirmiş ve mutlu olmuş. Onu tekrar görmeyi umduğunu söyledi. Ben de bunun iyi bir fikir olduğunu düşünüyorum."
Jennie tekrar endişeyle bacaklarını sallamaya başladığında Lisa elini eşinin bacağına koyup onu sakinleştirmeye çalıştı.
"Ari babasıyla yaşamak istediğine dair bir şey söyledi mi?"
Pedagog şaşkınca baktı.
"Hayır, neden sordunuz?"
"Ari'nin artık bizimle yaşamak istediğini düşünmüyoruz," dedi Jennie zorlanarak.
"Ah, ben olsam o konuda hiç endişelenmezdim."
Pedagog eliyle "bir dakika" işareti yaptı ve çekmecesini açtı. İçinden bir kağıt çıkarıp Jennie ve Lisa'ya uzattı.
"Geçen gün ona bu ödevi verdim. Kendiyle ilgili eşsiz olan ama gurur duyduğu bir özelliğini yazıp resmetmesini istemiştim ve bana bunu getirdi."
Jennie ve Lisa ellerindekini uzun süre inceledi. Birbirlerine baktılar ve gülümsediler. Fırtına dinmişti. Bir kez daha ilkbahar gelmişti.
Korkuları yersiz çıkmıştı. Ari başka bir ailesi olmasını hiçbir zaman istememişti. Ari onlardan uzaklaşmamıştı, sadece büyüyordu ve onlar bu büyümenin tüm sancılarını göğüslemek için sabırsızlanıyorlardı.
Kış balosunun olduğu günkü kar tipisinin azalması gibi, Jennie Amerika'da kalacağını söylediğinde Lisa'nın sınıfın penceresinden gördüğü ve ışınlarını gözüne adeta saplayan acımasız güneşin batması gibi veya Ari'nin evde olmadığı tüm o günlerde yağan sağanak yağmurların durması gibi fırtına dinmişti. Bir kez daha ilkbahar gelmişti. Bebek projesi işte tam da şimdi tamamlanmıştı.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
