Forever Love

57 - Milan Fashion Week

"ඉවරයක් නෑනෙ බබා මේක. දැන් මේක නොහිතපු පැතිවලට යනවනෙ."

අද හිතන්න වෙන දේ නෙවෙ හෙට හිතන්න වෙන්නෙ.. මටනම් දැන් මේ ඉවසීම එපා වෙලා..."

මම වෙයිබො එකේ හොට් සර්ච් ආපුව බල බල ඉදියෙ බනීගෙ උකුලෙ ඔලුව තියාගෙන. එයත් ඉතින් නියපොතු ටික හප හප වෙන දෙයක් කලේ නෑ. ඒව බල බල තමයි හිටියෙ...

ඒ සිදුවීම වෙලා තවම සතියයි ගියේ. මේ වෙනකොට එක එක පැත්තට එක එක විදියට බලපෑම් වෙන තරමට රූමර්ස් හැදිල තිබ්බ..

ඒ අස්සෙ බනීට විතරක් නෙවේ.. මම ජීවිතේ හීනෙන් වත් නොහිතන මිනිස්සු එක්කත් කතන්දර ලියවිලා තිබ්බා..

ඒ ඔක්කොම අස්සෙ මොකක්දෝ වෙබ් සයිට් එකක ෆෑන් ෆික්ශන් එකකුත් වෛරල් වෙලා..

මේ ඔක්කොම පිටි පස්සෙ මොකක් හරි අදිසි හස්තයක් තියෙනව කියලනම් අපි හැමෝටම හිතිලයි තිබුනෙ..ඒත්
අපිට උපදෙස් දුන්න ක්ශේත්‍රයේ ප්‍රවීණයො වගේම ලෝයර්ල පවා අපට කීවෙ නිහඬ බව විශාලම අවිය කියලයි...

ඉතින් අපි මොකක්ද කල්‍රෙ.. හැමදාම සෙට් එකම හවසට ගෙදරට එකතුවෙලා එක්කො කාඩ් ගැහුව.. එහෙමත් නැත්නම් ටෙනිස් ගැහුව. නැත්නම් සිංදු කීව එහෙම නැත්නම් පොළව හෙල්ලෙනකම්ම ඩාන්ස් කලා..

බනීගෙත් ශූටින් ඉවර උනාම එයා වැඩ දාගත්තෙ නෑ.. එයාට නම් ඉතින් මොකද එයානෙ බොස්.. එන්ඩෝස්මන්ට් වල වැඩ විතරක් බාර අරන් එයා එක දිගට නතර වෙලා ශූටින් යන එක තාවකාලිකව නතර කලා.. එයා දවසම ගෙවන්නෙ මගේ අස්සෙ..මට එයාගෙන් මිදෙන්න පුළුවන් වුනේ ශරීර කෘත්‍ය කරන වෙලාවට විතරයි.. ඒකත් ඉතින් චූ කරන්න ගියත් එයා එල්ලෙන අවස්තා නොතිබුනා නෙවෙයි. ඒත්  එයා මගෙ ළඟ ඉන්න බව දන්නෙ එයයි එයාගෙ ස්ටුඩියෝ එකයි අපේ සෙට් එකයි විතරයි...

මේ වෙනකොට මට වෙයිබො එකේ ඉන්න මිනිස්සු අඳුර ගන්න බැරිවෙලා හිටියෙ.. දැන් cp ෆෑන් කෙනෙක් වෙලා ඉන්න කෙනෙක් තව මොහතකින් සෝලෝ කෙනෙක් වෙලා කාටම හරි බනිනවා..  මට එහෙන් බනිද්දි තවත් කට්ටියක් බනීටත් බනින්න පටන් අරන් තිබ්බා..ගොඩාක්ම එහෙම බනින්නෙ cp ෆෑන්ස්ල නොවෙන මගේ සෝලෝ ෆෑන්ස්ලා..එයාල හැමෝම බනින්න ගත්තෙ මං තනිවෙලා කියල..ඒත් හැබෑවටම මට වෙලා තිබුනෙ මට ආසාවටවත් තනිවෙන්න අවස්ථාවක් ලැබුනෙ නැති එක තමයි.. ඒත් ඒව දේව රහස්..