Kasırga

35

"Hayır!Hayır!" Gözlerinin önünde yanıyordu mekanı.Barıyla beraber anıları da kül olacaktı. "Nasıl oldu?!Kim yaptı bunu Barbaros!" Neredeyse ateşe atlayacak bedenin önüne geçip engel olmuştu.Kimse bir şey yapmıyor,öylece yanıp kül olmasını izliyordu. "Ben yaptım."

"Allah seni kahretsin!Sikik herif!Kendi bedenini yaktın yetmedi,benim anılarımı da yaktın öyle mi?!"

Terler içinde kalmış bedeni yatakta kıvranıyordu.Uyanırsa kabus biterdi,rahatlardı belkide.Alamadığı nefeste boğuluyordu.Haykırışlarını kimse duymamış,ona yardım etmemişti. "Hayır...Hayır!" Çocuğun çığlığına uyanmıştı Barbaros.Afallayan gözlerle etrafa bakıyordu Semih.Omzuna dokunan elleri sertçe ittirip adamın gözlerine bakmıştı.Barbarosun varlığından daha şimdi haberi oluyordu. "Kötü rüya mı gördün?" 

Korkudan titreyen bedeni izlemekle yetiniyordu.Gözleri odayı turlayıp gerçeğe dönmesine yardımcı olmuştu. "Ba-bardayız?Oh çok şükür..." Sonunda derin bir nefes almıştı.Rüya değil kabustan uyanmıştı aslında...Kolundaki saate bakıp yataktan kalktı.Barbarosu yine yatakta yalnız bırakacaktı.Adamın gözlerine bakmaya utanıyordu çocuk.Rüyada söylediği şey kendi canını bu kadar yakıyorsa,kim bilir adamın canını ne kadar yakmıştır...

Kendi bedenini yaktın yetmedi,benim anılarımı da yaktın öyle mi?

"Özür dilerim." Kaşlarını çatıp Semihe baktı.Barbaros onun ne için özür dilediğini anlayamamıştı. "Çıkışta seni almaya için gelirim." Çocuğun gidişine bir sigara yaktı. "Gerek yok.Kasırgaya uğrayıp oradan diğer mekanlara geçeceğim.Çok boşladım oraları bu günlük böyle."

"Dikkat et.Sorun çıkarsa ara beni.Belki yardımım dokunur."

"Bana bir şey olmaz." İstemsizce gülümsemişti adam.Ona bir şey olmasını istemiyordu zaten.Semihin gidişinin ardından tekrar uyuyamamıştı.Çocuğun tüm gün olmayacağı gerçeği canını sıkıyordu.Gözlerinin onu arayacağından emindi.

"Barbaros bey?"

Aramayı sırıtarak cevaplamıştı.Asker arkadaşı arıyordu ve bu gün onun doğum günüydü.

"Söyle kardeş."

"Pastam hazır mı kardeş?"

"Hazır tabii,doğum günü çocuğuna kahvaltı ısmarlayayım diyorum ne dersin?"

"Kahve içmeye gelirim kardeş.Şimdi sevgilimi üniversiteye bırakmam gerekiyor."

"Kedi olalı fare tutmuşsun?"

"Öyle,öyle.Gelir anlatırım kardeş.Kahvem bol köpüklü olsun."

İşte şimdi mutluydu.Yalnız kalmaktan hoşlanmıyordu artık.Barbarosu en çok korkutan şey buydu.Semihin ona bahşettiği kalabalığa alışmak istemiyordu.Bu yaşına kadar yalnızlığa alışmış,şimdi yalnızlıktan korkar olmuştu.

Yorummmmmmmmmmmmmm