Kasırga

33

Dışarıda yağmur dinmiyordu.Semih camdan yağan yağmuru,Barbaros çocuğun kızaran yanaklarını izliyordu.Alkol yüzünden mayışmış gözleri her an kapanacak gibiydi. "Hiç yapmam dediğin bir şeyi yaptın mı?" Çocuğun bakışları onu bulmuştu. "Evet,hala yaşıyor olman,seni yatağıma almam.Hepsi hiç yapmam dediğim şeyler."

Barbarosun sırıtan yüzüne karşılık gözlerini devirmişti.Adam son kadehini içip masaya bıraktı.Çocuğun bakışları hala üzerindeydi. "Yapmadım.Ben öyle senin gibi başıma buyruk değilim.Hata yapmadan önce ödeyeceğim bedeli düşünürüm."

"Hiç yapmadığın bir şeyi yapmakla hata yapmanın ne alakası var?Kalk gidiyoruz." Barbarosun elini tutup ayağa kalkmasını bekliyordu.Çocuk için farketmiyordu belkide,ancak adamın kalbi titremişti. "Kalk hadi!"

Ceketini alıp onu sürükleyen bedenin peşinden gitmişti.Dışarıda yağan yağmur yüzünden kapının önünde durmuştu. "Saçmalama çocuk." Anlamıştı Semihin ne yapacağını.Onun gülümseyen yüzüne kaşlarını çatarak bakıyordu. "Aptallıklarına ortak olmayacağım!"

"Barbaros.Hadi bir kere beni mutlu et." Bir kere...Zorunda mıydı?Hiç sorgulamadan çocukla beraber dışarı çıkmıştı.Semihin küçük çocuklar gibi zıplamasını izliyordu. "Yağmuru çok seviyorum!Günahlarımı temizliyor gibi hissediyorum."

"O kadar çok mu günahın var?" Çocuğun yağmurda ıslanmış saçlarına bakıyordu.Semihin alnına yapışan saçlara dokunmuştu.Çocuk haklıydı,herkese sakladığı elini onun görmesinde sorun yoktu. "Bana güveniyorsun şeytan.Seni bu korkutuyor dimi?"

"Sana asla güvenmem çocuk.Ben hayatımda temelli kalacak insanlara güveniyorum." Barbarosun hayatında kalmak Semihin aklından hiç geçmemişti.Adamın bunu istediğini şimdi farkediyordu. "A-anladım.Arkadaş olarak güvenecek birine ihtiyaç duyarsan buradayım." Barbarosun sıkı tuttuğu elini çekmişti.Adamın gözlerindeki kıvılcıma bakmaya cesareti yoktu.

"Çocuk." Semihin elini tutup diğer elini çocuğun yanağına koymuştu.Adım atarak aradaki mesafeyi kapatıp ıslanmış dudakları birleştirmişti.Adamın dudakları dudağına değince usulca gözlerini kapatmıştı.Kıvılcımdan kaçıyordu ateşe yakalanmadan önce...

"Barbaros..." Elini adamın göğsüne koyup okşamıştı.Yüzünde istemsizce gülümseme,alınlarını birbirine yaslamıştılar. "Söyle çocuk.Sinirimi bozacaksan eğer sus hiç konuşma." 

"Çok yakışıklısın."

"N-ne?" Barbarosun şaşırdığına ilk defa şahit oluyordu.Adamın yanağını okşayan eli durmuştu. "Çok yakışıklısın piç herif.Anlata bildim mi?" Çocuğa gülümseyip kafasıyla onu onaylamıştı. "Kafan güzel kafan!" Kolunu Semihin omzuna atıp arabaya doğru ilerlemişti.Çocuğun ayık kafayla konuştuğuna inanmıyordu.

"Kafamın içindeki çok güzel!" Semihin bu hallerine dayanamayıp kahkaha atmıştı.Buraya daha sık gelmeliydiler... "Velet,kornaya basıp durma!"