04

178 38 81
                                    

Gagana's pov

"ම්ම්.. ගගන, ඔයාට.. මේ.. මගෙන් මොකක් හරි උදව්වක් එහෙම ඕනෙද?"

මම ගුරු නිවාසෙ ඇතුළට ගිහින් වටපිට ටිකක් බලන ගමන් හිටියෙ. එකපාරට මීදුම් ඇවිත් මට කතා කරද්දි මං ටිකක් ගැස්සුනත් ඊළඟට කිසි වෙනසක් නොපෙන්වා එයාගෙ පැත්ත හැරුණෙ පොඩි හිනාවක් දාගෙන.

මං එයා දිහා බලද්දි එයා කළේ බෙල්ල පිටිපස්ස කසන ගමන් හෙමීට මගෙ ඇස් මඟඇරලා බිම බලාගත්ත එක.

"එහෙම විශේෂ උදව්වක් නම් නෑ. ඒත් මට පොඩි වොශ් එකක් දාගන්න ඕනා. ටිකක් රස්නෙයි. මට වොශ් රූම් එක පෙන්නන්න පුලුවන්ද?"

මං එහෙම අහද්දි නම් මීදුම් ඇස් දෙක උස්සලා මං දිහා බැලුවා. එයා ඒ බලපු විදිහ නම් ටිකක් අමුතුයි. කට කොනට හිනා වුණාදත් මන්දා මගෙ දිහා බලාගෙන.

"වොශ් රූම් එකක් නම් නෑ. පිටිපස්සෙ ළිඳ තියෙනවා. ඒකෙන් තමයි ඔයාට වොශ් එකක් දාගන්න වෙන්නෙ."

එයා ඇහිබැමකුත් උස්සලා මගෙ දිහා බලාගෙන කටත් අමුතු කර කර කිව්වෙ නිකන් ඔච්චමට වගේදත් මන්දා. ඒත් මීදුම් ඇයි එහෙම කරන්නෙ? එයාට මගෙත් එක්ක මොකක් හරි ඇරියස් එකක් තියෙනවා වගේ හැසිරෙන්නෙ මං එයාට කන්න තිබුණ අච්චාරු එකෙන් ටිකක් ගත්ත නිසාද දන්නෑ.

කොහොම හරි මං මොකුත් කියන්නත් කලින් ම මීදුම් ආපහු හැරිලා එළියට ගියා. මාත් ටික වෙලාවක් ඒ මොකද වුණේ කියලා කල්පනා කරලා, ඊළඟට බෑග් එකෙන් ඕනා කරන දේවල් ටිකත් අරගෙන ඔය කියන ළිඳ හොයාගෙන ගියා.

වැඩි වෙලාවක් ගියෙ නෑ. ගුරු නිවාසෙ පිටිපස්සෙ තිබුණ දොරෙන් එළියට බැස්ස ගමන් ම මීටර් කිහිපයක් ඈතින් තියෙන ළිඳ පේන නිසා මට ඒක හොයාගන්න අමුතුවෙන් මහන්සි වෙන්න ඕනා වුණේ නැහැ.

ඒත් ඉතින් අපි කවදා කියලා ළිඳකින් නාපු මිනිස්සුද. ළිඳ ඇතුළ නම් මාර පිරිසිදුයි. ඒත් ඒකෙන් නානවා කියන්නෙ නම් දෙවියෝ සිහිවෙන වැඩක්. බැරි වෙලාවත් මොකක් හරි කරුමෙකට කකුලක්වත් ලිස්සලා ගිහින් ළිඳ ඇතුළට පතබෑවුණොත්, ඉවරයිනෙ ඉතින් මේ තරුණ ජීවිතේ.

මං ශෝටකුත් ගහගෙන පණ බයෙන් පැත්තක තිබුණ පනිට්ටුව ළිඳ ඇතුළට දාලා, ඒකට වතුර පිරුණාට පස්සෙ කප්පිය හරහා ගිය පනිට්ටුව ගැට ගහපු ලණුව පහළට ඇද්දෙ පුලුවන් උපරිම වෙර දාලා. වෙලාවට උදව් ඉල්ලන්න මීදුම් ළඟපාතක හිටියෙත් නෑ. එහෙමයි කියලා මං ලැජ්ජාවක් නැති ගාණට කෑගහලා එයාට කතා කරන්නයැ. ඒත් හැබැයි ඒක ඒ තරම් ම ලොකු බරක් තිබුණෙන් නෑ.

ගගන මීදුම් | non fiction ( Taekook ) | (Ongoing)Where stories live. Discover now