Dangerous Love

Chapter 37

Matapos ang aming masayang paglalakad sa loob ng subdivision, nagpasya kaming bumalik na sa mansion. Habang naglalakad kami pabalik, tila ramdam ko ang saya at alaala na unti-unting bumabalik sa akin.

Pagdating namin sa loob ng bahay, agad kaming pumasok sa loob at naupo kami sa sala, at doon nila ako tinanong. "Seah, may good news kami!" sabi ni Frea, ang mga mata niya ay nagliliyab sa excitement.

"What is it?" tanong ko, sabik na naghihintay sa susunod na sasabihin nila.

"May Senior Reunion tayo sa beach!" sabi ni Raizen, ang ngiti niya ay hindi mapigil. "It's going to be so much fun!"

"Wait, Senior Reunion? Anong ibig sabihin noon?"

"Basta, lahat tayo-mga kaibigan, kaklase, lahat-babalik para makitakita ulit!" sabi ni Irene. "It's a chance to catch up and relive the old days."

Ngunit naguguluhan ako. "Kailan? Saan? Sino-sino? " tanong ko, dahil parang ang dami kong hindi naaalala.

"Next week pa! Don't worry, Seah. Makakasama mo kaming lahat, and we'll make sure you have a great time," sagot ni Frea.

Habang nag-iisip ako, ramdam ko ang pangungulila sa mga alaala.

"Baka hindi sila matuwa, kapag nandun  ako at higit sa lahat hindi ko sila maalala."

"Don't stress about it. We'll be there to help you! Plus, it will be a chance for you to reconnect with everyones again." sagot ni Raizen.

"Yeah, and you'll have us with you!" saad ni Frea, nang may kasamang paghawak sa kamay ko. "We'll make new memories together."

"Okay, I'm excited, but a little nervous," sagot ko, habang unti-unting bumabalik ang saya sa aking puso. "I trust you guys. Let's make it special!"

"Definitely! Beach party na!" sabay-sabay nilang sigaw, habang ang saya ay muling bumalik sa aming grupo.

Habang nagkukwentuhan kami at nagbabalak para sa Senior Reunion, biglang pumasok si Mom sa sala. Nakangiti siya at halatang nagtataka sa sobrang saya namin.

"Bakit parang sobrang saya dito?" tanong niya, nakatingin sa aming grupo.

"Tita, we're planning for the Senior Reunion na gaganapin sa beach!" sagot ni Frea, puno ng excitement sa kanyang boses.

"Wow, that sounds fun! Kailan ito?" tanong ni Mom, parang interesado sa aming pinag-uusapan.

"Next week po." sagot ni Raizen.

"I know it will be a great experience for you all! Saan beach kayo pupunta?"

"Sa Paradise Cove po Tita.",Sagot ni Irene.

"Yeah! Makikita ni Seah ang ibang mga kaklase namin." sabi ni Frea, nakangiti.

"Seah, I'm sure you'll have a wonderful time! Enjoy and make new memories." sabi ni Mom, tila punung-puno ng suporta.

"Thanks, Mom! I can't wait!" sagot ko,mas excited at masaya ako dahil sa kanilang suporta.

Habang nag-uusap kami, naramdaman ko ang pagmamahal at suporta ng aking pamilya at mga kaibigan. Parang unti-unti na akong bumabalik sa mga dating alaala ko.

Natapos ang buong araw ng usapan at tawanan, kaya nagpasya na umuwi ang mga kaibigan ko.

"Okay, guys, see you tomorrow!" sabi ni Raizen habang nag-aayos ng kanyang gamit.

"Bye, Seah! I can't wait for the reunion!" sabi ni Frea, habang kumakaway na nakaakbay kay Irene.

"Take care, guys!"

Habang naglalakad sila palabas, hinabol ko nalang sila ng tingin. Nang mag-isa na lang ako sa sala, naisip ko ang mga sinasabi nila tungkol sa reunion. Parang unti-unti akong bumabalik sa dating ako, kahit na may mga bahagi pa ng aking nakaraan na hindi ko maalala.

Pagkatapos kung tumulala ng ilang minuto, umakyat na ako sa hagdan pabalik sa kwarto ko, nag-isip tungkol sa mga kaibigan ko at kung paano magiging masaya ang reunion na sinasabi nila.

Lumipas ang anim na araw kong paghihintay,halos bumalik narin ang aking alaala ngunit sa kabilang banda patuloy akong binabangungot sa lalaking walang mukha. Pero hindi ko nalang pinansin at ipinagsawalang bahala ko nalang. Hindi rin alam nila dad ang tungkol doon dahil mas minabuti kong itago at sarilihin nalang.

Maaga akong nagising dahil ngayon na ang araw ng Reunion. Agad kong inihanda ang mga kakailanganin ko para naman girl scout ang atake ko.

Biglang nag-ring ang cellphone ko.

"Hey, Seah! Nandito na ako sa labas! Ready ka na ba?" sagot sa kabilang linya.

It's Frea. Tumawag siya.

"Almost done! Just a few more things." sagot ko, sabik na sabik sa pagpunta sa beach.

"Great! dadaanan ka namin" sabi ni Frea.

"Okay! I'll be down in a minute!" saad ko bago ko pinutol ang tawag.

Sinigurado ko rin na kumpleto ang mga gamit ko. Ayaw kong may maiwan kahit isa.

Nang makalabas ako ng bahay, nakangiti ang mga kaibigan ko ng salubungin nila ako. "Let's go!" sambit ni Raizen, puno ng excitement.

Habang naglalakad sila papunta sa sasakyan, ramdam ni Seah ang saya at excitement sa paligid. Isang bagong simula na puno ng mga alaala ang naghihintay sa kanya sa Paradise Cove.

Habang naglalakad kami papunta sa sasakyan, ramdam ko ang saya at excitement sa paligid. Isang bagong simula na puno ng mga alaala ang naghihintay sa amin sa Paradise Cove.

Habang nasa biyahe kami, nagkukulitan at nagtatawanan ang buong grupo. Ramdam ko ang kasiyahan sa hangin—parang lahat kami ay sabik sa adventure na ito.

“Excited na ako! Sabi nila, sobrang ganda raw ng sunset doon,” sabi ni Frea habang nakatingin sa bintana, hinahayaan ang hangin na dumampi sa kanyang mukha.

“Yeah, at saka maraming activities! Swimming, beach games, and maybe a bonfire!” dagdag ni Raizen na halatang sabik na sabik na rin.

“Sounds amazing!” sagot ko, hindi pa rin makapaniwalang kasama ako sa trip na 'to.

Habang nag-uusap kami, biglang sumagi sa isip ko ang isang concern. “Wait, guys, paano ba ako makiki get along sa iba nating classmates? Eh hindi ko sila maalala."

“Don’t worry, Seah! We’ll be there para ipakilala muli sila sayo." sabi ni Frea, sabay ngiti. “Plus, lahat sila excited kang makita ulit!”

Pagdating namin sa beach, napanganga ako sa ganda ng tanawin. Ang puting buhangin at ang asul na dagat ay para bang hinango mula sa postcard. Hindi ko napigilan ang sarili kong ngumiti.

“Wow, ang ganda!” bulalas ko, puno ng saya.

“Welcome to Paradise Cove!” sigaw ni Raizen, agad bumaba ng sasakyan at tumakbo pa sa unahan at ini-extend ang mga kamay niya na parang isang tour guide na ipinapakita ang napakagandang lugar.

Pagbaba namin mula sa sasakyan, sinalubong agad kami ng mga kaklase at kaibigan namin,kahit hindi ko sure kung kaibigan ko nga ba sila. Ang tawanan at kwentuhan nila ay tila musika sa aking tenga. Para bang muli akong naging bahagi ng isang masayang samahan.

“Seah!” tawag ng isang babae habang tumatakbo papunta sa akin. “I’m so glad you’re here!”

“H-hello?” nahihiya kong bati dahil hindi ko matandaan ang name niya.

Habang naglalakad kami ay nagkukwentuhan naman sila sa kung anek anek na ganap sa kanilang buhay buhay,wala akong nagawa kundi makinig dahil wala din naman akong maii-share sa kanila.

Unti-unting nararamdaman ko ang saya na matagal ko nang hinahanap. Para bang bumabalik ang kulay ng buhay ko. Sa bawat ngiti at tawanan, unti-unti ko nang nararamdaman na ito na ang simula sa buhay ko. Kahit nangangapa pa ako sa mga alaalang nawala sa akin.