"အား ေမာလိုက္တာ၊ နည္းနည္းပါးပါး အေလွ်ာ့ေပးမယ္မရွိဘူး"
"အဟက္..... ဒီ့ထက္အေလွ်ာ့ေပးရရင္ အိပ္ၿပီးကစားဖို႔ပဲရွိမယ္"
ဒီေန႔ကတနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္ၿပီး ရဲရင့္လွ်ံရဲ႕အလုပ္နားရက္လည္းျဖစ္တာမို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ေႏြတို႔အိမ္ကတင္းနစ္ကြင္းထဲမွာ တင္းနစ္ကစားေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
အစက ေဟမာန္ေရာကစားမယ္လို႔ စီစဥ္ထားတာျဖစ္ေပမယ့္ သူတြဲေနသည့္ အိုမီဂါေကာင္မေလးက ေတြ႕ခ်င္သည္ဆိုတာႏွင့္ ကစားပြဲကိုဖ်က္ၿပီး အျပင္ထြက္သြားျခင္းပင္။
အယ္ဖာညီမေလးတစ္ေယာက္ရွိတာ အားကိုးရပုံမ်ားေတာ့ ကိုယ့္အစ္ကိုကို သူမ်ားလက္ထဲထည့္ၿပီး သူကေတာ့ အိုမီဂါတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္တြဲကာ သာယာေနေတာ့တာပဲၾကည့္ၾကပါေတာ့ေလ။
"မင္းက အၿမဲကစားေနက်ကိုး၊ ကိုယ္က ဒီႏွစ္ေတြထဲမွာ သိပ္မွမကစားျဖစ္တာ
ဘယ္လိုလုပ္ အရင္လိုကစားႏိုင္မွာလဲ"
"ဟိုမွာ တစ္ခ်ိန္လုံးစာပဲလုပ္ေနတာလား"
"တစ္ခါတေလေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ bowlingကစားျဖစ္ပါတယ္၊ တင္းနစ္လည္း ကစားျဖစ္ေပမယ့္ ဒီမွာတုန္းကလိုေတာ့ အၿမဲမကစားျဖစ္ဘဘူးေလ၊
ၿပီးေတာ့ ကိုယ္က စာလုပ္ေနရင္ အခန္းထဲကအခန္းျပင္ကိုမထြက္ျဖစ္တာ
တစ္ေလာကလုံးကိုေမ့၊စားေသာက္ဖို႔ပါေမ့ေနလို႔ အိမ္ေတာ္ထိန္းက အၿမဲလာသတိေပးေနရတာေလ"
"သူ႔အခ်ိန္နဲ႔သူ ပုံမွန္ပဲလုပ္သင့္တာေပါ့၊ အဲဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားခႏၶာကိုယ္က ၅ႏွစ္ၾကာတာေတာင္ ႀကီးထြားမလာတာဘဲ ပိန္ပိန္ေသးေသးေလးျဖစ္ေနတာ"
"ဟြန္း ....ကိုယ္က ဒီပုံစံေလးပဲႀကိဳက္လို႔ ထိန္းထားတာပါေနာ္
မင္းသာ ၅ႏွစ္အတြင္း ပိုပိုၿပီးႀကီးထြားလာလိုက္တာ၊အသက္နဲ႔ေတာင္မလိုက္ဘူး"
"အဆင့္ျမင့္အယ္ဖာပဲ၊ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိသင့္တာေပါ့"
ခပ္ႂကြားႂကြားေလသံနဲ႔ေျပာရင္း ျမက္ခင္းေပၚ ေက်ာခင္း၊ေခါင္းေအာက္လက္ႏွစ္ဖက္ထိုးလ်က္ မ်က္လုံးေတြမွိတ္သြားသည့္သူ
ထိုအေနအထားေၾကာင့္ပဲ လက္ေမာင္းႂကြက္သားေတြနဲ႔အတူ အဆီပိုမရွိတဲ့ခႏၶာကိုယ္က ပိုလို႔ထင္းေနသည္။
