"ကိုကို ကျွန်တော်မရှိလည်း အစားပုံမှန်စားနော်၊
ဟိုမှာ အစည်းအဝေးပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပြန်လာမှာနော် သိလား"
"အင်းပါ၊ ကိုယ့်ကိုစိတ်ချပါ
မင်းသာ လုပ်စရာရှိတာတွေကို သေချာလုပ်ပြီး၊ မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့"
ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်အစည်းအဝေးနဲ့ပရောဂျက်အသစ်တွေအတွက် မဖြစ်မနေပြန်ရမည့်သူကို စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်သွားစေချင်လို့သာ စိတ်ချဖို့ပြောနေပေမဲ့ တကယ်က ရဲရင့်မရှိဘဲ နေရမည့်အချိန်တွေက သူ့အတွက် အထီးကျန်သလိုခံစားရမည်မှန်း ကြိုသိနှင့်နေသည်။
"ရဲရင့် တကယ်ဆို ကိုယ်လည်း လိုက်လို့ရနေတာပဲဟာကို၊ စာမေးပွဲကလည်း ပြီးပြီပဲဟာ"
စိတ်ချဖို့ပြောနေတာပင် မိနစ်ပိုင်းမကြာသေး လိုက်ချင်ကြောင်း ပြန်ပြောင်းပြောလာသည့်သူကြောင့် ရဲရင့်တစ်ယောက် အဝတ်တွေထည့်နေရင်း ရယ်လိုက်မိ၏။
၆လရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ဗိုက်ပုံ့ပုံလေးနဲ့ အိပ်ယာပေါ်မှာထိုင်နေရင်း ကိုယ့်မျှော်လင့်တကြီးကြည့်နေပုံက အလိုလိုက်ကာခေါ်သွားချင်စရာအတိ။
ဒါပေမဲ့လည်း နာရီပေါင်းများစွာပျံသန်းရမည့်ခရီးစဉ်မို့ ပင်ပန်းမည့်ဒဏ်၊ အခန့်မသင့်ရင် လေယာဉ်မူးတာတွေပါ ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်မို့ ခေါ်သွားဖို့ကမဖြစ်နိုင်။
သူရဲ အလုပ်မြန်မြန်လုပ်ပြီး မြန်မြန်ပြန်လာဖို့ရှိသည်။
"ကိုကို ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ မခေါ်တာလေဗျာ၊ လိမ္မာတယ်နော် ဒီမှာပဲနေခဲ့
မောင် မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့ပါမယ်"
"ဟွန်း....မင်း ကြိတ်ပျော်နေတယ်မလား၊ ဂျီကျမယ့်သူနဲ့ခဏဝေးပြီ၊နားအေးပြီဆိုပြီး
တကယ်ဆို ကိုယ်ဂျီကျတာမဟုတ်ဘူးနော်၊ဗိုက်ထဲက ကလေးကဂျီကျတာ"
"အဟွန်း ကိုကိုဂျီကျကျ၊ကလေးကပဲ ဂျီကျကျ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဖြည့်ဆည်းပေးရလို့ ပျော်တာအပြင် တခြားဘာစိတ်ရှုပ်မှုမှ မရှိဘူး ကိုကိုရဲ့၊
ဝေးနေလို့ ဂျီကျလို့မရဘူးလို့ရော ဘယ်သူပြောလဲ
ကိုကို ဖြစ်ချစ်တာလုပ်ချင်တာရှိရင် အချိန်မရွေး ကျွန်တော့်ကိုပြော
ကျွန်တော်က ဟိုကနေ အားလုံးဖြည့်ဆည်းပေးမယ် ဟုတ်ပလား"
