၁ႏွစ္ဆိုေသာအခ်ိန္သည္ ဘာမွမၾကာလိုက္သလို လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ပဲ ကုန္ဆုံးသြားသည္။
ဒီတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ရဲရင့္ႏွင့္ေႏြတို႔ဟာ ကေလးတစ္ဖက္နဲ႔ပဲ ေက်ာင္းေနာက္ဆုံးႏွစ္ကို ၿပီးဆုံးေအာင္ တက္လိုက္ႏိုင္ၾက၏။
ကေလးထိန္းေတြရွိတာမို႔ သားေလးရဲ႕ေဝယ်ာဝစၥေတြကို ေအာက္ေျခသိမ္း လုပ္စရာမလိုခဲ့ေပမဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတာ့ သားေလးအနားမွာပဲ အခ်ိန္ေပးရင္းကုန္ဆုံးခဲ့ၾကတာလည္း ျဖစ္သည္။
အမွတ္တရအျဖစ္ဆုံးကေတာ့ ဘြဲ႕ယူအခမ္းအနားေတြရဲ႕ အမွတ္တရဓါတ္ပုံေတြမွာ သားေလးပါ ပါဝင္လာတာပါပဲ။
မိသားစု၃ေယာက္ပါသည့္ ဘြဲ႕ဓါတ္ပုံဟာ အၿမဲတမ္းအမွတ္တရျဖစ္သြားေတာ့မည္သာ။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝအဦးအစကို ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ေဘာ္စတြန္ၿမိဳ႕ေလးကို ထားခဲ့ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္လို႔လာၿပီ။
ဒီၿမိဳ႕ေလးမွာ ေနခ်င္သေလာက္ေနမယ္စိတ္ကူးထားခဲ့တဲ့ ေႏြအ႐ုဏ္ဦးအတြက္ေတာ့ အခုလို စြန္႔ခြာရတာ အေတာ္ေလးစိတ္ထိခိုက္စရာျဖစ္ေပမဲ့ ခင္ပြန္းရဲ႕ အဓိကအလုပ္ေတြရွိရာ ဇာတိႏိုင္ငံကို မျပန္လို႔မရတာကို သိေနေတာ့လည္း ျပန္ဖို႔ကိုသာ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ရေတာ့သည္။
"ကိုကို လြမ္းတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ျပန္လာၾကမယ္ေနာ္၊
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ကိုကိုေပ်ာ္သြားေစရမယ္လို႔ ေမာင္ အာမခံတယ္ေနာ္
ေမာင့္ကိုယုံတယ္မလား"
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ေခ်ာ့ေနသည့္ခင္ပြန္းကို ေခါင္းညိတ္ျပရင္းပဲ ျဖစ္သင့္တာကို ေ႐ြးကိုေ႐ြးခ်ယ္ရမည္ဟုပါ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္တြန္းအားေပးလိုက္မိသည္။
သူ႔မွာ အလိုလိုက္ေပးတဲ့ ခင္ပြန္းနဲ႔ ခ်စ္စရာသားေလးရွိေနၿပီပဲ။ဒီ့ထက္အျပင္ ဘာေတြကို တြယ္တာေနရဦးမည္လဲေလ။
________
ေဘာ္စတြန္မွာ ၆လမွ်ထပ္ၾကာၿပီးေနာက္ မိသားစုဟာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္လို႔လာခဲ့ၿပီ။
ေႏြအ႐ုဏ္ဦးအတြက္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ရတာေတာ့ ပန္းေတြမ်ိဳးစုံပြင့္လန္းေနသည့္ ၿခံအက်ယ္ႀကီးနဲ႔ ေဘာ္စတြန္ကစံအိမ္နဲ႔ တစ္ပုံစံတည္းတူတဲ့ စံအိမ္အသစ္ႀကီးေၾကာင့္ပင္။
ဒါတင္မဟုတ္ေသး၊ ေဘာ္စတြန္မွာ ေႏြ႕လက္စြဲေတာ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အကူအမ်ိဳးသမီးေလးေတြနဲ႔ ေႏြသံေယာဇဥ္ႀကီးရသည့္ အိမ္ေတာ္ထိန္းႀကီးကို ဒီစံအိမ္အသစ္ႀကီးမွာ ေတြ႕လိုက္ရတာမို႔ ေႏြ႕မွာ အံ့အားသင့္ရလြန္းလို႔ စကားပင္မေျပာႏိုင္။
