Mir

16. Bölüm

Oy verdiyseniz keyifle okuyun ve benimle yorumlarda buluşun olur mu ?

16. Bölüm           

Sana sarılıp yatarsam, çocukluğumdayım.

Tezer Özlü

Sınır Ötesi...

Affan El Musavaf Toprakları...

Bir kapana kısılmış gibiydi. Etrafında biriken kalabalığın ağırlığını omuzlarında hissetti. Öyle bir kasvet vardı ki alnından ter damlaları süzülüyordu. Yerde hareketsiz yatan adamın bedeni hâlâ sıcaktı. Birkaç dakika öncesine kadar nefes alıyordu oysaki. Şimdi ise ölüm sessizliği üzerine binmişti. Şahin birkaç adım ötede durmuş elindeki soğuk metali Alper'in alnının tam ortasına dayadığında herkes nefesini tutmuştu.

"Sen kimsin?" dedi Şahin tekrar bağırarak. Sesi buz gibi soğuk ama bir o kadar da kontrolsüz bir öfkeyle doluydu. "Herkesin öldüremediği, Azrail diye adlandırdığı adamı, bilgisizce sen nasıl yere serdin?"

Alper'in bakışları kısa bir an silahın namlusuna kaydı ardından Şahin'in gözlerine baktı. Gözlerinde korku yoktu ama dikkatli de olmak zorundaydı. Soğukkanlılıkla derin bir nefes aldı ve ellerini yavaşça havaya kaldırdı. Biraz olsun üstünlüğü onlara sağladığını göstermek, gergin ortamı hafifletmek istiyordu.

"Ben...'' dedi duraksadı. ''Ben bilgim yok demedim ki size." Sesi sakin ama kararlı ve kendinden emin çıkıyordu. "Sadece gerektiği yerde kullanıyorum. Şimdi de kullanmam gerekiyordu, kullandım."

Şahin kaşlarını çattı. Bu cevap öfkesini yatıştırmak yerine daha da körüklemiş gibiydi. Silahın ucunu biraz daha bastırdı Alper'in şakağına. "Buradaki herkes öldürme ihtimalleri varken bile öldürmeye korkardı o adamı. Sanırlardı ki o ölse bile kalkar alırdı onların canını. Şimdi sen sadece hayatta kalmak için öldürdüğünü mü söylüyorsun?"

Alper derin bir nefes aldı. Bu sefer başını biraz daha dik tutarak ''O da onların aptallığı o halde.'' Dedi daha da körüklemek ister gibi. "Kimse tekrar dirilip birini öldüremez ama ben öldürmeseydim o beni öldürecekti. Hayatta kalmak için öldürdüm evet. Bugün burada yerde yatan ben olabilirdim. Ölmekle öldürmek arasında bir seçim yapmak zorundaydım ve yaşamayı seçtim."

Kalabalık sessizdi. Herkes Şahin'in nasıl bir karar alacağını bekliyordu. Çünkü ölen kişi kamp için önemli biriydi. Kimse Alper'in kazanacağını ihtimal vermemişti. Gerilim onları çepeçevre sararken ''Sen benim en güvendiğim adamlarımdan birini öldürdün Emir Rahaf!'' diye bağırdı Şahin.

Alper ise taviz vermemeye kararlıydı. "O kadar önemliyse araya girseydiniz o zaman.'' Dedi Şahin kadar olmasa da dik bir sesle. ''Benim için kim olduğunun önemi yoktu. Karşıma çıktı, beni öldürmek istedi. Hayatta kalmak için yapmam gerekeni yaptım. Bu sizin için bir seçim ama benim için bir seçim meselesi değildi. İçgüdüydü. Herkes yaşamak için savaşır."

Şahin'in yüzü yerde yatan adama doğru eğildiğinde onu kaybetmiş olmanın öfkesini atamıyordu üstünden ama Alper'de haklıydı. Engel olabilirdi. Engel olup dağıtabilirdi. Bu kadar ileriye gitmesine izin vermemeliydi. Sonuçlarının böyle olacağını tahmin edemedi. Şahin ilk kez bir şeyi tahmin edemedi ve bunu kendi içinde kabul edemedi. ''Kimden öğrendin böyle savunmayı?"

Alper kısa bir an duraksadı. Yüzünde belirsiz bir ifadeyle Şahin'e bakarken "Babam dövüş sanatları ustasıydı." dedi sonunda. "Küçükken beni de çalıştırırdı."