The Boy

Chapter 25

Αυγής POV

Η Μαρία δεν εμφανιζόταν και είχα ένα κακό προαίσθημα για αυτή την δήθεν καθυστέρηση του Παύλου... Το χειρότερο είναι ότι ξέρω την απάντηση της Μαρίας και δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γίνει όταν θα φτάσει στα αυτιά της Τζένης...

Ο Μάριος καθόταν δίπλα μου καθώς προχωράγαμε προς την στάση αλλά δεν έλεγε τίποτα, κλασικά! Ο Πέτρος από την άλλη μέρια μίλαγε συνέχεια αλλά για να πω την αλήθεια δεν άκουγα τι έλεγε επειδη όπως και τώρα περίμενω την Μαρία...

"Αυγή!!" φώναξε η Μαρία και έτρεξε προς το μέρος μας

"Επιτέλους" είπα και έτρεξα και εγώ προς το μέρος της μέχρι που πέσαμε η μία πάνω στην άλλη

"Έχω πολλά να σου πω" είπε και κοίταξε τα αγόρια που μας πλησίαζαν

"Καλό μεσημέρι ΠΕΤΡΟ" είπα τονίζοντας το όνομα

"Υπάρχει και ο Μάριος" είπε ο Πέτρος και με σκούντηξε

"Δεν τον βλέπω!" είπα και κρατήθηκα για να μην αρχίσω καυγά

Εγώ και η Μαρία γυρίσαμε σπίτι μου περπατώντας... Καθώς προχωράγαμε της έλεγα για τον Μάριο ενώ όταν φτάσαμε σπίτι ανεβήκαμε στο δωμάτιο μου και άρχισε να μου λέει για την κατάσταση με τον Παύλο...

"Και τελικά φιληθήκατε;" ρώτησα θέλοντας να μην ακούσω απάντηση

"Ναι" είπε και κούνησε καταφατικά το κεφάλι

"Οπότε τα φτιάξατε..." είπα απογοητευμένη

"Όχι, δεν απάντησα απλά με φίλησε και μου είπε να το σκεφτώ καλά πριν απαντήσω" είπε και με κοίταξε στα μάτια. Φαινόταν τόσο ευχαριστημένη αλλά δυστυχώς έπρεπε να είμαι αυτή που θα της το χάλαγε...

"Και η Τζένη;" ρώτησα παρατηρώντας την αλλαγή στο πρόσωπο της

"Θέλω να του πω ναι, αλλά δεν ξέρω ρε είναι φίλη μου και την αγαπάω" είπε και ξάπλωσε στο κρεβάτι

"Ξέρεις πως είμαι κατά των ψεμάτων αλλά για λίγες μέρες μπορούμε να της το κρύψουμε και όταν νιώσετε εσείς έτοιμοι να της το πείτε, αλλά προσοχή μην αργήσετε πολύ γιατί θα αναγκαστώ να της το πω" είπα και την αγκάλιασα

"Ευχαριστώ!! Πάω να το πω στον Παύλο" είπε και έφυγε τρέχοντας

Τις αγαπώ και τις δύο αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω την γνώμη της Μαρίας, έτσι κι αλλιώς δεν είναι δουλειά μου να το κάνω αυτό, δική της είναι η ζωή! Έχω και εγώ προβλήματα τα οποία θα τα φροντίσω..

Είχε περάσει μία εβδομάδα και όλα κυλούσαν με τον ίδιο τρόπο, εγώ και ο Μάριος δεν μιλάγαμε, η Τζένη δεν είχε καταλάβει τίποτα και ο Πέτρος είχε αρκετά περίεργο χαρακτήρα απέναντι μου...

"Καλημέρα" είπα και κάθισα δίπλα στην Μαρία και τον Παύλο που σαλιάριζαν... Από την μέρα που τα έφτιαξαν κάθε πρωί πριν εμφανιστεί η Τζένη κάθονται σαν ζευγαράκι...

Πφφ..εμένα ο Μάριος με νοιάζει, αλλά το αποφάσισα μέσα στην εβδομάδα που πέρασε (σήμερα είναι Παρασκευή) προσπάθησα δύο φορές να μιλήσω στον Μάριο με το καλό αλλά δεν έπιασε οπότε σήμερα θα αρχίσω τις απειλές...

"Καλημέρα" είπε ο Μάριος και κοίταξε τον Παύλο

"Μάριε σε παρακαλώ μπορούμε να μιλήσουμε επιτέλους;" είπα κοιτάζοντας τα πανέμορφα μάτια του

Εκείνος δεν απάντησε απλά με αγνόησε...

"Είπα θες να μιλήσουμε;" είπα ξανά

"Τι δεν καταλαβαίνεις από το είσαι ενοχλητική και μου σπας τα νεύρα;" με ρώτησε αγριεμένος

"Συνέχισε έτσι και θα μιλήσω στον Πέτρο, αφού με κορόιδευες δεν θα σε πειράξει να του πω ΤΑ ΠΑΝΤΑ" είπα χαμογελώντας ειρωνικά

"Δεν με νοιάζει" είπε χαλαρός

"Καλημέρα" είπε η Τζένη. Κατευθείαν μόλις την είδαν η Μαρία και ο Παύλος απομακρύνθηκαν ο ένας από τον άλλον και την χαιρέτησαν...