Δεν έγινε τίποτα άλλο που να με συγκλόνισε στο πάρτι. Αργά το βράδυ ήρθε η μαμά μου και με πήρε [...]
Το επόμενο πρωί κατά τισ 10:30 που γύρισα από την προπόνηση έκανα μπάνιο και ετοιμάστηκα για να πάω στο εμπορικό με την παρέα. Ήμουν εξαντλημένη από την πρωινή προπόνηση αλλά ήθελα πάρα πολύ να μιλήσω με όλους.
Φόρεσα τα ρούχα μου και πήρα το λεωφορείο για το εμπορικό. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής χάζευα τις φωτογραφίες που τραβήξαμε στο χθεσινό πάρτι, αυτό που έχω να πω είναι ότι κανένας σε αυτήν την παρέα δεν έχει φωτογένεια!
Όταν έφτασα βρήκα την Τζένη, την Μαρία, την Ελένη, τον Παύλο, τον Πέτρο και τον Μάριο να με περιμένουν ακριβώς έξω από την είσοδο. Τους πλησίασα και όλοι μαζί μπήκαμε μέσα...
"Τι νέα;" ρώτησε ο Μάριος
"Τίποτα καινούριο, εσύ;" ρώτησα χαμογελώντας
"Πολλά χαμόγελα βλέπω!" είπε ο Πέτρος και με σκούντηξε
Δεν του απάντησα. Γύρισα και τον κοίταξα με ένα δολοφονικό ύφος λες και ήμουν έτοιμη να τον σκοτώσω...
"Καλά ντε μην τον σκοτώσεις" είπε ο Παύλος. "Δεν είπε κάτι!" συμπλήρωσε
"Για πες μας Παύλο πως πέρασες χθες;" είπα αλλάζοντας τελείως το θέμα
"Αρκετά καλά" είπε και κοκκίνησε
"Πηγαίνετε να βρείτε τραπέζι και έρχομαι, θέλω να πάρω μία μπλούζα" είπε η Μαρία και με τράβηξε από το χέρι
"Τι θες να πάρεις;" ρώτησα καθώς απομακρυνθήκαμε από τους υπόλοιπους
"Τίποτα, απλά βρήκα ευκαιρία να σου πω για χθες χωρίς να το καταλάβει η Τζένη" είπε και και μπήκαμε σε ένα μαγαζί για να νομίζουν οι υπόλοιποι ότι πραγματικά ψωνίζαμε
"Πες τι έγινε..." είπα με ένα πονηρό χαμόγελο
"Σε όλη την ταινία είμασταν αγκαλιά και κάποια στιγμή πήγαμε να φιληθούμε την ώρα που φεύγαμε αλλά εμφανίστηκε η Τζένη και φύγαμε και οι τρεις μαζί" είπε με κοκκινισμένα μάγουλα
"Ααα! Γι αυτό ο άλλος κοκκίνησε πριν!" είπα και κούνησα το κεφάλι μου
"Εσύ με τον Μάριο;" με ρώτησε
"Άπλά μιλήσαμε χθες, αυτο.." είπα και την κοίταξα στα μάτια
"Θα φτιάξουν όλα! Να μου το θυμηυθείς, αυτός πεθαίνει για σένα αλλά δε θέλει να το δείξει γιατί θα νομίζει ότι τρέχει κάτι με τον Πέτρο" είπε χαμογελώντας
"Ούτε καν ρε! Είναι τελείως αδιάφορος..." είπα και κοίταξα κάτι μπλούζες που βρισκόντουσαν δίπλα μου
"Καλά, θα δεις!" είπε και με ξανασκούντηξε
"Ρε εσύ τι θα κάνεις άμα στα ζητήσει ο Παύλος; Εννοώ, υπάρχει και η Τζένη ρε" είπα και την κοίταξα με απορία
"Δεν ξέρω. Κοίτα, δεν θέλω να την στεναχωρήσω είναι κολλητή μου τόσα χρόνια αλλά ρε και ο Παύλος είναι μοναδικός... Πρώτη φορά νιώθω έτσι..." είπε και κοίταξε κάτω
"Ρε είσαι δευτέρα γυμνασίου, έχεις καιρό να βρεις κάποιον καλύτερο" είπα και της έδειξα μία τέλεια μαύρη μπλούζα που βρήκα
"Πφφφ... Έχεις δίκιο! Θα δούμε εκείνη την ώρα τι θα πω" είπε και μου έκλεισε το μάτι
Αφού για δέκα λεπτά χαζεύαμε τα ρούχα του μαγαζιού αποφάσισαμε να πάρουμε μία μπλούζα η κάθε μία...Πληρώσαμε τις μπλούζες και πήγαμε στην καφετέρια που μας περίμεναν οι υπόλοιποι...
"Που είσαστε τόση ώρα;" φώναξε η Τζένη
"Ήταν αναποφάσιστη η Μαρία" είπα και χαμογέλασα
"Κάτσε εδώ" είπε ο Πέτρος δείχνοντας μία θέση δίπλα του
Εγώ κάθισα ανάμεσα στον Πέτρο και στον Παύλο ενώ η Μαρία κάθισε ανάμεσα στα κορίτσια [...]
"Χθες περάσαμε τέλεια" είπε η Ελένη και όλοι άρχισαν να λένε την γνώμη τους
YOU ARE READING
The Boy
Teen Fiction"Όχι, Αυγή, αλήθεια σου λέω δεν θέλω να βρίσκεσαι κοντά μου εντάξει; ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙΣ! Αποδέξου το να τελειώνουμε" είπε και πήγε να φύγει. Δεν τελείωσε ακόμη αυτό. "Μάριε θα έρθεις, θες δεν θες!" είπα τραβώντας τον από το χέρι στο δωμάτιο του Παύλου ...
