The Boy

Chapter 35

Μάριος: Μην μου πεις πως πάλι είσαι με αυτόν;

Τι τον νοιάζει; Αυτουνού υποτίθεται ότι δεν του αρέσω΄! Τώρα γιατί με ζαλίζει με χαζές ερωτήσεις και ενοχλητικά σχόλια; Το ξέρει ότι μου αρέσει και το εκμεταλεύεται αλλά δεν πάει έτσι... Να ειμαι εγώ η χαζή που θα τρέχω πίσω του όταν μου κάνει τον καλό και όταν δεν θα έχει όρεξη θα με κάνει να κλαίω!

Λοιπόν αποφάσισα πως δεν χρειάζεται να του απαντήσω, έτσι κι αλλιώς θα τον δω αύριο και θα "μιλήσουμε" από κοντά, πάντως δεν ξέρω τι κόλλημα έχει με τον Κωνσταντίνο! Είναι τόσο καλός και κυριότερα πολύ πιο ευγενικός!

Και άλλα δύο μηνύματα!

Μαρία: Που χάθηκες;

Ελένη: Έχεις κάτι;

Δεν θέλω να τσακωθώ με την Ελένη αλλά αυτό που μου έκανε με πλήγωσε και δεν ξέρω αν πρέπει να της το πω ή να το κρατήσω μέσα μου, ειλικρινά την αγαπώ πολύ όπως και την Τζένη! Μπορεί να την βρίζω αλλά είναι φίλη μου, αλλά το γεγονός ότι φιλήθηκε μπροστά μου με τον Μάριος ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια!

Δεν θα απαντήσω σε κανέναν! Θέλω να ησυχάσω, να μείνω λίγο μόνη μου και να σκεφτώ!\

Από την σκέψη μου με έβγαλε ο ήχος του τηλεφώνου,ωχ ο Μάριος παίρνει τηλέφωνο... Ας το σηκώσω να δω τι θέλει

"Παρακαλώ" είπα αυστηρά

"Έλα" είπε και ακουγόταν αρκετά χαρούμενος

"Μάριε τι θες;" είπε και ξαπλωσα στο κρεβάτι μου

"Είμαι εδώ με την Μαρία και μιλάμε και είπα να σε πάρω" είπε και με άφησε άφωνη...Τι κάνει η Μαρία εκεί τέτοια ώρα; Ξέρω πως δεν τρέχει τίποτα αλλά τι λένε;

"Και εγώ που κολλάω;" είπα γελώντας

"Θέλαμε να ρωτήσουμε αν θα έρθεις αύριο" είπε και ακούστηκε η γλυκιά φωνή της Μαρίας

"Θα έρθω, που θα γίνει το συμβούλιο;" ρώτησα διστακτικά

"Στο σπίτι μου"  είπε και μπορούσα να φανταστώ το χαμογελο του

"Εντάξει, είναι αργά οπότε καληνύχτα" είπα και του το έκλεισα στα μούτρα

Χάζευα εικόνες στο instagram και τελικά αποκοιμήθηκα...

Μάριος POV

Είναι τόσο γλυκιά και εγώ τοσο βλάκας! Ο Κωνσταντίνος δεν έπρεπε να την πλησιάσει, ο τρόπος που την κοιτάει, ο τρόπος που της χαμογελάει...φαίνεται πως του αρέσει η Αυγή αλλά δεν θα το αφήσω να συμβεί...

"Ρε πρέπει να της το πεις" είπε η Μαρία και με αγκάλιασε

"Ρε δεν μπορώ" είπα προσπαθώντας να ξεφύγω σαν δειλός

"Ότι θες! Απλά σου λέω το σωστό" είπε και με καληνύχτησε, έφυγε...

Το ξέρω ότι τώρα δεν υπάρχει λόγος να κρύβομαι αφού το ξέρει και το ξέρω πως μου αρέσει και της αρέσω, αλλά το θέμα είναι ότι όταν μάθει όλη την αλήθεια για τον "τέλειο Κωνσταντίνο" δεν θα ΄χει όρεξη για τίποτα οπότε λέω να την αφήσω...

Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως την πλησίασε δηλαδή για ποιον λόγο; Τον προηδοποίησα να μην το κάνει και αυτός δεν με άκουσε, είμαι πολύ δυσαρεστημένος που έφτασα στο σημείο να πρέπει να της πω την όλη αλήθεια...

"Τουλάχιστον αυτό θα περιμένει για λίγο καιρό, μέχρι να θεωρηθεί απαραίτητο" είπα στον εαυτό μου δυνατά

Αποκοιμήθηκα...

Το επόμενο πρωί...